هشت در بهشت ( ده رساله از علامه فيض كاشانى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٩

درِ پنجم : در ذكر محرّمات احرام

از مسجد بيرون رود بعد از آن‌كه بر آن « در » سجده كند روى به قبله و سؤالِ قبول نمايد و سؤال آن‌كه اين حجِ آخر او نباشد و عزم كند بر عود « 1 » به مكه تا عمرش دراز گردد . و اگر ارادهء عود نداشته باشد عمرش كوتاه مىشود و عذابش نزديك .

و مستحب است كه در آن چند روز كه در مكّه است سيصد و شصت طواف كند به عدد ايّام سال . و اگر ميسّر نشود سيصد و شصت شوط و الّا آنچه ميسّر شود . و طواف ، زائر را افضل است از نماز ، و مجاور را به عكس آن . اين است مهمات آداب و سنن حج و عمره .

امّا دعواتى « 2 » كه مختص است به هر محلى ، از كتب ادعيه كه به جهت آن موضوع است بطلبند . حالى وقت آن شد كه محرّمات احرام را كه موعود بود ذكر كنيم . « وَ بِاللَّهِ التَّوفِيقُ » .

درِ پنجم : در ذكر محرّمات احرام

درِ پنجم : در ذكر محرّمات احرام

آنچه مُحْرِم را از آن اجتناب بايد كرد ، شكار جانور صحراست ؛ گرفتن و بستن و نگاه داشتن و كشتن و خوردن و نشان دادن و راه نمودن و سبب شدن .

و زنان است ؛ جماع كردن و منى از خود بيرون كردن و بوسيدن و ملامسه نمودن و نظر به شهوت كردن و عقد و نكاح كردن و گواه عقد شدن .

( 1 ) . بازگشت . ( 2 ) . دعاهايى .