هشت در بهشت ( ده رساله از علامه فيض كاشانى ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٧

در اوّل : در اذان و اقامت

دل در پى اين و آن نه نيكوست تو را * يك دل دارى بس است يك دوست تو را

« أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ » ؛

يعنى گواهى مىدهم به اين‌كه به تحقيق محمّد فرو فرستادهء خداست - جلّ جلاله .

و بايد كه چون اين شهادت دهد ، به مقتضاى آن عمل نمايد . و مقتضاى آن ، آن است كه اوامر و نواهى آن حضرت را صلى الله عليه و آله و سلم فرمانبردارى نمايد ؛ چنان كه حق‌تعالى فرموده : « ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا » « 1 » ؛ يعنى آنچه آورده است شما را رسول ، پس فرا گيريد آن را ، و آنچه باز داشته است شما را از آن ، پس باز ايستيد از آن .

« حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ » ؛ روى آر به نماز .

و ترغيب به نماز در اذان ، از آن جهت مىشود كه وضع اذان از براى اخبار است به دخول وقت ؛ چه معنى اذان « اشعار » است ؛ يعنى واقف گردانيدن .

« حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ » ؛

روى آر به چيزى كه موجب فوز و ظفر يافتن است به سعادت عُظمى در آخرت ؛ يعنى نماز .

« حَيَّ عَلَى خَيْرِ الْعَمَلِ » ؛

روى آر به بهترين عمل كه نماز است .

نزديكى بندگان ، نماز است * معراجِ روندگان ، نماز است

موقوف عليه كلّ طاعات * سر كردهء جملهء عبادات

( 1 ) . حشر ، آيهء 7 .