التشيع والإسلام ( تشيع مولود طبيعى اسلام ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٧
راه دوم اين‌گونه بينديشم كه رسول خدا ( ص ) ، براى آيندهء " دعوت " ، داراى " موضعى مثبت " بود
اجرا درآمد ! و لذا معقول نيست كه بگوئيم نبى اكرم ( ص ) چنين بدعتى را مورد امضاء و تصديق قرار داده است ! . . .
دموكراسى مورد انكار كلى مؤلف معظم قرار نگرفته است ، بلكه صحبت اينست كه هنوز زمان طبيعى اين نوع حكومت فرانرسيده بود و همان‌طور كه در سطور پيش اشاره كرده‌اند ، مىبايست ملت اسلام مدت‌ها بلكه قرن‌ها در لواى " وصايت " به زندگى انقلابى خود ادامه دهد تا به سطح رهبرى فكرى و سياسى ارتقاء يابد و زمانى فرارسد كه از لحاظ انديشه و فرهنگ و سياست اسلامى به درجه‌اى رسد كه خودش ، خودش را اداره كند . اما با كمال تأسف شوراى نيم‌بند و قلابى سقيفه ، امت اسلامى را از حكومت وصايتى محروم ساخت و در نتيجه از رشد و پيشرفت بسوى زعامت فكرى و سياسى نيز بازداشت ! !