آفاق معرفت ( تبصرة المبتدى وتذكرة المنتهي ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٩

تتمّة اللّامع

و آنگه چون اطوار گذشته را ياد كند ، بر حرمان خود در زمان محجوبى اطلاع يابد و با آن هنوز به قيد اجل در قفص صورت بشريت مقيّد باشد ، از جناب ربوبيّت اين ندا شنود : فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ « 1 » نطق وقتش همه اين بود :

و كنت إذا ما حدث الناس بالهوى * ضحكت و هم يبكون بالعبرات

و صرت إذا « 2 » ما قيل هذا متبسّم * أجيبهم بالنوح و الزفرات

و الحمد لله و الصلاة « 3 » على عباده الطاهرين .

( 1 ) . سورهء ق ( 50 ) ، آيهء 22 . ( 2 ) . ص : الى . ( 3 ) . ل : و صلواته .