آفاق معرفت ( تبصرة المبتدى وتذكرة المنتهي ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤

لامع اوّل در معرفت ذات

الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ « 1 » در خلوتخانهء كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ « 2 » با او بگويند .

با خدا غير او محال بود * در و درگاه و پاسبان همه هيچ

ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْباطِلُ « 3 »

كين « 4 » همه رنگهاى پر نيرنگ * خم « 5 » وحدت كند همه يك رنگ « 6 » « 7 »

عربية

أ أنت أم أنا هذا العين فى العين * حاشاي حاشاي « 8 » من إثبات اثنين

هوية لك في لائيتي أبدا * كلّ على الكلّ تلبيس بوجهين « 9 »

رباعى « 10 »

تا ظن نبرى كه هست اين رشته دو تو * يكتاست خود اصل و فرع بنگر نيكو

اين اوست همه ، ليك پيداست به من * شك نيست كه اين جمله منم ليك به دو

( 1 ) . سورهء بقره ( 2 ) ، آيهء 115 . ( 2 ) . سورهء قصص ( 28 ) ، آيهء 88 . ( 3 ) . سورهء لقمان ( 31 ) ، آيهء 30 . ( 4 ) . ص ، ل : اين . ( 5 ) . پ : خنب . ( 6 ) . پ : همرنگ . ( 7 ) . حديقه سنايى ، ص 166 . ( 8 ) . پ : حاشاك حاشاي . ( 9 ) . عين القضات در تمهيدات اين ابيات را از منصور حلاج دانسته و چنين نقل كرده است : أ أنت أم أنا هذا فى إلهين * حاشاي حاشاي من إثبات إثنين هوية لك . . . * كل على . . . فأين ذاتك منّي حيث كنت أرى * فقد تبيّن ذاتي حيث لا أيني و أين وجهك معقود بناظرتي * فى ناظر القلب أم في ناظر العين بيني و بينك أنّي يزاحمني * فارقع بأنّك أنّي من البين ( 10 ) . ل : شعر / پ : بيت . فخر الدين عراقى نيز اين رباعى را در اللمعات ( چاپ شده در آخر ديوان او ) ص 380 ، نقل كرده است و گويندهء آن براى من معلوم نشد .