آفاق معرفت ( تبصرة المبتدى وتذكرة المنتهي ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٢

لامع اوّل در معرفت ذات

عربية « 1 »

أرى الأيام صبغتها تحول * و ما لهواك عن قلبى نضول « 2 » « 3 »

رباعى

عشق است كه علاج دل هر درويش است * زاندازهء هر هوا پرستى بيش است

چيزى است كه در ازل مرا در سر بود * كارى است كه تا ابد مرا در پيش است

أُولئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمانَ وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ « 4 » .

لا جرم اين طايفه ، وجود آفريدگار را بىتركيب مقدّمات عقلى ، ادراك مىكنند . هيهات ! بينا را در ادراك الوان به استدلال قوّت لمس چه حاجت افتد ، أَ فِي اللَّهِ شَكٌّ « 5 »

رباعى

معشوق جمال مىنمايد شب و روز * كو ديده كه تا برخورد از ديدارش

كو دل كه بداند نفسى اسرارش * يا گوش كه بشنود ز من گفتارش

فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ « 6 » .

با جنيد - رضى الله عنه - گفتند : « ما الدليل على وجود الصّانع ؟ » در

( 1 ) . ل : شعر . ( 2 ) . ل : فصول . ( 3 ) . مىبينم كه رنگ روزگاران دگرگون مىشود ، امّا عشق تو در قلب من كاستى ندارد . ( 4 ) . سورهء مجادله ( 58 ) ، آيهء 22 . ( 5 ) . سورهء ابراهيم ( 14 ) ، آيهء 10 . ( 6 ) . سورهء روم ( 30 ) ، آيهء 30 .