آفاق معرفت ( تبصرة المبتدى وتذكرة المنتهي ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٩

اشعار فارسى

ما را گويند كين نشانى دگر است 53

ما لوح حقايق وجوديم 89

مرد بايد كه بوى داند برد 78

مصطفى اندر جهان آنگه كسى گويد كه عقل ! 87

معشوق جمال مىنمايد شب و روز 32

من آنگه خود كسى باشم كه در ميدان حكم او 89

من از تو چه گويم و چه نتوانم گفت 40

نخستين فطرت پسين شمار 59

نقاب قوهء حسّى چو از پيش تو بردارند 106

نكته و رمز سنائى پيش نادان ، دان چنانك 77

نور ، خود ز آفتاب نبريده است 35

نه بر اوج هواى او عقابى دل شكريابى 111

نه هر كو آيد از كوهى ، بود با دعوت موسى 43

و ربى تو به صحراى بهشتم خوانند 117

وى شاد به هر دو عالم از بيخبرى 118

هر آن نقشى كه در صحرا نهاديم 48

هر چه او كند بر جان و دل ، آن جمله باشد داد و دين 61

هر چه دارى براى او بگذار 96

هر چه روى دلت مصفاتر 35

هر كه اندر حجاب جاويد است 35