آفاق معرفت ( تبصرة المبتدى وتذكرة المنتهي ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٩

خاتمه

بيت

زشت نبود روح قدسى منتظر و آنگاه تو * در غرور آباد گيتى همنشين اهرِمن

داعى لطف ، ترا دم به دم ، به خود دعوت مىكند و تو تصامم « 1 » مىكنى و جمال ازل نفس بنفس خود را به تو مىنمايد و تو تعامى « 2 » مىنمايى .

لذات حقيقى تو را مىطلبد و تو از آن مىگريزى و لذات مجازى از تو مىگريزد و تو در آن مىآويزى « طلبك أيّها الخاطي جميل فهربت منه و طلبت قبيحا فهرب منك » « 3 » به بعضى از انبيا وحى آمده است كه : « يا ابن آدم ما أدنى همتك ما أخسّ نفسك ! أطلبك فتهرب منى و يطردك غيري فتأتيه » .

رباعى « 4 »

اندر همه عمر من شبى وقت نماز * آمد بر من خيال معشوقه فراز

بگشاد زرخ نقاب و مىگفت به راز * بارى بنگر كه از كه مىمانى باز

امروز كه زمام همت « 5 » و اختيار به دست « 6 » تست ، اگر كارى نكنى ، فردا كه دست تصرف وَ الْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ « 7 » نقاب پندار اختيار از روى كار

( 1 ) . تصامم : خود را به كرى زدن . ( 2 ) . تعامى : خود را به كورى زدن . ( 3 ) . ص : و تطلب قبيحا و هو يهرب منك . ( 4 ) . فخر الدين عراقى : ديوان ، ص 315 . ( 5 ) . ص : نهمت . ( 6 ) . ص : در دست . ( 7 ) . سورهء انفطار ( 82 ) ، آيهء 6 .