آفاق معرفت ( تبصرة المبتدى وتذكرة المنتهي ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٧
لامع اوّل در معرفت حقيقت دنيا و فوايد آن به نسبت با طايفهاى و آفات و غوائل آن به نسبت با طايفهاى ديگر
تاريك ، عالمى نداند يَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غافِلُونَ « 1 » زبان مرتبه و استعدادش همه اين گويد :
أ أترك لذة أنصبها نقدا * بما وعده من لبن و خمر
حياة ثم موت ثم نشر * حديث خرافة يا أم عمر ( و )
مآب و منقلب او دركات جحيم بود و حاصل و نقد او عذاب اليم .
معاليق ظلمات تعلقات عالم جسدانى سر نگونسار او را على الدوام به أسفل السافلين حطمات مىكشد وَ لَوْ تَرى إِذِ الْمُجْرِمُونَ ناكِسُوا رُؤُسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ « 2 » « 3 »
شعر « 4 »
زهد عيسى و حرص قارون بين * گفته در شأن آن و در حق اين
« فخسفنا » « 5 » ز سر نشينى آز * و « رفعنا » به نردبان نياز « 6 »
( 1 ) . سورهء روم ( 30 ) ، آيهء 7 . ( 2 ) . از اينجا تا آخر كتاب از نسخهء « پ » افتاده است . ( 3 ) . سورهء سجده ( 32 ) ، آيهء 12 . ( 4 ) . حديقه سنايى ، ص 443 . ( 5 ) . اشاره است به آيهء 81 ، سورهء قصص ، دربارهء قارون « فخسفنا به و بداره الأرض » . و « رفعنا » : احتمالا اشاره است به مضمون آيهء 158 ، سورهء نساء ، دربارهء حضرت عيسى : « بل رفعه اللّه اليه » . در قرآن مجيد ، با عبارت « رفعنا » دربارهء حضرت عيسى آيهاى نيست . ( 6 ) . در حديقه سنايى مصرعهاى اين بيت مقدم و مؤخر است .