نزهة الناظر وتنبيه الخاطر ( چشم تماشا ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٥

از سخنان امام حسن مجتبى « 1 »

204 - - 8 . شوخى ، هيبت را مىبرد و انسان ساكت ، هيبتى فراوان مىيابد .

205 - - 9 . كسى كه از او چيزى خواسته مىشود تا وعده ندهد ، آزاد است و چون وعده داد ، در بند آن است تا آنگاه كه به آن وفا كند .

206 - - 10 . مصيبت‌ها ، كليد اجر و پاداش‌اند .

207 - - 11 . نعمت ، آزمون است ، اگر سپاسش بگزارى اندوخته‌اى ( گرانبها ) است و اگر كفرانش كنى نقمت مىشود .

208 - - 12 . فرصت ، زود مىرود و دير مىآيد .

209 - - 13 . رأى و انديشه ، جز هنگام خشم پنهان نمىماند .

210 - - 14 . هركه نادار شود ، خوار مىگردد و بهترين بىنيازى ، قناعت است و بدترين نادارى ، اظهار خوارى .

211 - - 15 . آن اندازه از زبانت تو را بس كه راه هدايتت را از گمراهىات برايت روشن بدارد .

212 - - 16 . روايت شده است كه اميرمؤمنان به حسن بن على عليهما السلام گفت :

برخيز و سخن بران تا سخنت را بشنوم ، پس برخاست و گفت :

سپاس خداى را كه سخن هر گوينده‌اى را مىشنود و هركس ساكت بماند ، از درون او آگاهى دارد و هركس زنده بماند رزق و روزيش به عهدهء اوست و هركس بميرد ، بازگشتنش به سوى هموست و خدا بر سرور ما محمّد و خاندان پاكش درود و سلام بفرستد .

اما بعد ، گورها ، جايگاه ماست و رستاخيز ، وعده‌گاه ما و خداوند جلوگيرندهء ما . بىگمان ، على ، دروازه‌اى است كه هركس از آن درآيد ، با ايمان و در امان است و هركس از آن بيرون رود كافر .