الإرشاد ( فارسى ) — الصفحة ٦٢٥

باب علامات قيام قائم عليه السّلام و مدت دوران ظهور ، و شرح سيرت و روش احكام آن حضرت و گوشه‌اى از آنچه در دولت و مدت حكومت او ظاهر مىگردد

گفت : آرى سوگند به آن كه جانم به دست او است ، براى اينكه آن را با گوشم شنيدم .

گفتم : اى امير المؤمنين ! من اين حديث را پيش از اين شنيده بودم .

گفت : اى سيف ! اين حق است ، و اگر اتفاق افتاد ما اولين كسانى خواهيم بود كه او را اجابت خواهيم كرد ، زيرا كه آن ندا براى مردى از عموزاده‌هاى ما است .

گفتم : مردى از فرزندان فاطمه ؟

گفت : آرى اى سيف ، اگر ابو جعفر محمد بن على آن را براى من نقل نكرده بود ، اگرچه همهء مردم مرا به آن خبر مىدادند ، هرگز آن را از آنان نمىپذيرفتم ، ولى او محمد بن على است .

* يحيى بن ابى طالب ، از على بن عاصم ، از عطاء بن سائب ، از پدرش ، از عبد اللّه بن عمر كه گفت : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : قيامت برپا نخواهد شد تا اينكه مهدى از فرزندانم خروج نكند ، و مهدى خروج نكند تا اينكه شصت نفر دروغگو ظاهر شوند كه هر كدام از آنها ادّعاى پيامبرى نمايد .

فضل بن شاذان ، از راويان پيش از خود ، از ابو حمزه كه گفت : به ابو جعفر عليه السّلام گفتم : آيا خروج سفيانى حتمى است ؟

فرمود : آرى ، همان‌گونه كه ندا حتمى است ، و طلوع خورشيد از مغرب حتمى است ، و اختلاف بنى عباس در ملك و سلطنت حتمى است ، و كشتن نفس زكيه حتمى است ، و خروج قائم از آل محمد حتمى است .

گفتم : ندا چگونه خواهد بود ؟

فرمود : منادى از آسمان در اول روز ندا در دهد : بدانيد كه حق با على و شيعيان او است ؛ سپس ابليس در آخر روز ندا در دهد كه : بدانيد كه حق با عثمان « 1 » و شيعيانش مىباشد . در آن هنگام پيروان باطل به ترديد مىافتند .

* حسن بن على وشّاء ، از احمد بن عائذ ، از ابى خديجه ، از ابو عبد اللّه عليه السّلام كه گفت :

قائم خروج نكند مگر اينكه پيش از او دوازده نفر - كه همهء آنان از بنى هاشم باشند -

( 1 ) . منظور از عثمان ، عثمان بن عنبسه و او همان سفيانى است .