گزيده شهادت نامه امام حسين ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٥٤
2 / 5 يادكرد مصيبت‌هاى امام حسين عليه السلام در محضر امام صادق عليه السلام
خواست . جعفر بن محمّد عليه السلام دستور داد كه او را بياورند و خانواده‌اش را پشت پرده نشانْد . سيّد ، وارد شد و سلام كرد و نشست . جعفر بن محمّد عليه السلام از او خواست كه بخواند . او هم خواند :
بر قبر حسين ، گذر كن
و به استخوان‌هاى پاكش بگو :
اى استخوان‌هايى كه همواره
از اشك‌هاى ريزان ، سيرابيد !
و هر گاه گذرت به قبرش افتاد
درنگ كاروان را در آن جا طولانى كن
و خالصانه براى پاك و
پاكِ پاكيزه ، گريه كن ،
همانند گريه مادرى كه
تنها جوانش را مرگ ، رُبوده است .
ديدم اشك جعفر بن محمّد عليه السلام بر گونه‌هايش جارى شد و صداى شيون و گريه از خانه‌اش بلند گرديد ، تا اين كه خود ايشان ، به سيّد ، دستور داد كه آرام بگيرد و او آرام شد . « 1 »
( 1 ) كُنتُ عِندَ أبي عَبدِ اللَّهِ جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدٍ عليه السلام ، إذِ استَأذَنَ آذِنُهُ لِلسَّيِّدِ ، فَأَمَرَهُ بِإِيصالِهِ ، وأقعَدَ حُرَمَهُ خَلفَ سِترٍ ، ودَخَلَ فَسَلَّمَ وجَلَسَ . فَاستَنشَدَهُ ، فَأَنشَدَهُ قَولَهُ : امرُر عَلى جَدَثِ الحُسَي * - نِ فَقُل لِأَعظُمِهِ الزَّكِيَّهْ آأعظُماً لا زِلتِ مِن * وَطفاءَ سِاكِبَةٍ رَوِيَّهْ وإذا مَرَرتَ بِقَبرِهِ * فَأَطِل بِهِ وَقفَ المَطِيَّهْ وَابكِ المُطَهَّرَ لِلمُطَ * - هَّرِ وَالمُطَهَّرَةِ النَّقِيَّهْ كَبُكاءِ مُعوِلَةٍ أتَت * يَوماً لِواحِدِهَا المَنِيَّهْ قالَ : فَرَأَيتُ دَمعَ جَعفَرِ بنِ مُحَمَّد عليه السلام تَتَحَدَّرُ عَلى خَدَّيهِ ، وَارتَفَعَ الصُّراخُ وَالبُكاءُ مِن دارِهِ ، حَتّى أمَرَهُ بِالإِمساكِ فَأَمسَكَ 796 ( الأغانى : ج 7 ص 260 ) .