گزيده شهادت نامه امام حسين ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٥٢
2 / 5 يادكرد مصيبت‌هاى امام حسين عليه السلام در محضر امام صادق عليه السلام
2 / 5 يادكرد مصيبت‌هاى امام حسين عليه السلام در محضر امام صادق عليه السلام
2 / 5 يادكرد مصيبت‌هاى امام حسين عليه السلام در محضر امام صادق عليه السلام
791 . كامل الزيارات - به نقل از ابو هارون مكفوف - : خدمت امام صادق عليه السلام رسيدم . به من فرمود : « برايم شعر بخوان » . من هم خواندم . فرمود : « نه ! آن گونه كه خود مىخوانيد و همان گونه كه در كنار قبرش مرثيه‌سرايى مىكنى » . من هم خواندم :
از كنار قبر حسين ، عبور كن
و به استخوان‌هاى پاكش بگو
به اين جا كه رسيدم ، امام عليه السلام گريست و من خواندن را متوقّف كردم . فرمود : « ادامه بده » . ادامه دادم . آن گاه فرمود : « بيشتر ، بيشتر » بخوان .
من [ اين شعر را ] خواندم :
اى مريم ! برخيز و بر مولايت ، مويه كن
و با گريه‌ات به حسين يارى برسان .
امام عليه السلام ، گريه كرد و زنان ، به فغان آمدند . وقتى آنان آرام گرفتند ، امام عليه السلام به من فرمود : « اى ابو هارون ! هر كس در باره حسين عليه السلام مرثيه بخواند و ده نفر را بگريانَد ، بهشت براى او حتمى است » . سپس شروع كرد و يكى يكى ، از عدد ده كم نمود و وقتى به عدد يك رسيد ، فرمود : « هر كس براى حسين عليه السلام مرثيه بخواند و يك نفر را بگريانَد ، بهشت برايش حتمى است » .
آن گاه فرمود : « هر كس ياد حسين عليه السلام كند و بگِريد ، بهشت ، برايش حتمى است » . « 1 »
( 1 ) دَخَلتُ عَلى أبي عَبدِ اللَّهِ عليه السلام فَقالَ لي : أنشِدني ، فَأَنشَدتُهُ ، فَقالَ : لا ، كَما تُنشِدونَ ، وكَما تَرثيهِ عِندَ قَبرِهِ ، فَأَنشَدتُهُ : امرُر عَلى جَدَثِ الحُسَينِ * فَقُل لِأَعظُمِهِ الزَّكِيَّةِ قالَ : فَلَمّا بَكى أمسَكتُ أنَا ، فَقالَ : مُرَّ ، فَمَرَرتُ ، قالَ : ثُمَّ قالَ : زِدني زِدني ، قالَ : فَأَنشَدتُهُ : يا مَريَمُ قومي فَاندُبي مَولاكِ * وعَلَى الحُسَينِ فَأَسعِدي بِبُكاكِ قالَ : فَبَكى وتَهايَجَ النِّساءُ ، قالَ : فَلَمّا أن سَكَتنَ ، قالَ لي : يا أبا هارونَ ! مَن أنشَدَ فِي الحُسَينِ عليه السلام فَأَبكى عَشَرَةً فَلَهُ الجَنَّةُ ، ثُمَّ جَعَلَ يَنقُصُ واحِداً واحِداً حَتّى بَلَغَ الواحِدَ ، فَقالَ : مَن أنشَدَ فِي الحُسَينِ عليه السلام فَأَبكى واحِداً فَلَهُ الجَنَّةُ ، ثُمَّ قالَ : مَن ذَكَرَهُ فَبَكى فَلَهُ الجَنَّة 794 ( كامل الزيارات : ص 210 ح 301 ، بحار الأنوار : ج 44 ص 287 ح 25 ) .