گزيده شهادت نامه امام حسين ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٣٥

1 / 2 سوگوارى در دهه اوّل محرّم

كشته شدند و همانندى در زمين نداشتند . آسمان‌هاى هفتگانه و زمين‌ها ، براى كشته شدنش گريستند و چهار هزار فرشته براى يارىاش به زمين فرود آمدند ؛ امّا به آنان اجازه داده نشد . آنان در كنار قبر حسين عليه السلام ، آشفته و پريشان‌حال ، به سر مىبَرند تا قائم عليه السلام برخيزد . آنان از ياران او خواهند بود و شعارشان اين است : « يا لثارات الحسين ؛ اى خونخواهان حسين ! » .

اى پسر شَبيب ! پدرم ، از پدرش ، از جدّش [ امام باقر عليه السلام ] برايم نقل كرد كه وقتى جدّم حسين - كه درودهاى خدا بر او باد - كشته شد ، آسمان ، خون گريست و خاك ، سرخ شد .

اى پسر شَبيب ! اگر براى حسين عليه السلام ، چنان گريه كنى كه اشك‌هايت بر گونه‌ات جارى شوند ، خداوند ، همه گناهانت را از كوچك و بزرگ ، و كم و زياد ، مىآمرزد » .

اى پسر شَبيب ! اگر خوش‌حال مىشوى كه خداى عزّوجلّ را ملاقات كنى و گناهى نداشته باشى ، حسين عليه السلام را زيارت كن .

اى پسر شَبيب ! اگر خوش‌حال مىشوى كه در غرفه‌هاى ساخته‌شده در بهشت ، با پيامبر صلى اللَّه عليه و آله ساكن باشى ، قاتلان حسين عليه السلام را لعن كن .

اى پسر شَبيب ! اگر خوش‌حال مىشوى كه ثوابى همانند شهيدشدگان با حسين بن على عليه السلام داشته باشى ، هر وقت ياد حسين عليه السلام افتادى ، بگو : " اى كاش با آنها مىبودم و به رستگارى بزرگى ، نايل مىشدم ! " .

اى پسر شَبيب ! اگر خوش‌حال مىشوى كه با ما در درجه‌هاى عالى بهشت باشى ، براى اندوه ما ، اندوهگين باش و براى خوش‌حالى ما ، خوش‌حال باش و همواره ، ولايت ما را داشته باش . پس اگر مردى سنگى را [ هم ] دوست داشته باشد ، خداى عزّوجلّ او را در قيامت ، با آن ، محشور مىكند » . « 1 »

( 1 ) دَخَلتُ عَلَى الرِّضا عليه السلام في أوَّلِ يَومٍ مِنَ المُحَرَّمِ . فَقالَ : يَابنَ شَبيبٍ ، أصائِمٌ أنتَ ؟ قُلتُ : لا ، فَقالَ : إنَّ هذَا اليَومَ هُوَ اليَومُ الَّذي دَعا فيهِ زَكَرِيّا عليه السلام رَبَّهُ عَزَّ وجَلَّ ، فَقالَ : « رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ ) ، فَاستَجابَ اللَّهُ لَهُ ، و أمَرَ المَلائِكَةَ ، فَنادَت -