گزيده شهادت نامه امام حسين ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٧٣

1 / 5 شادى يزيد و امويان

كردند و شاميان ، پيروزى را به يزيد ، تبريك گفتند . « 1 »

496 . تذكرة الخواصّ : يزيد ، ابن زياد را خواست و اموال فراوان و تحفه‌هاى بزرگى به او بخشيد و او را به خود نزديك كرد و جايگاهش را بالا برد . او را نزد همسران خويش برد و نديم خود ، قرار داد . شبى مست كرد و به آوازه‌خوان گفت : بخوان ! و خود به بداهه چنين سرود :

به من شرابى بنوشان كه دلم را سيراب كند .

سپس پيمانه را كج كن و مانند آن را به ابن زياد بنوشان ؛

همان كسى كه امانتدار و رازدار من

و استوار كننده جنگ و غنيمت من

و قاتل آن شورشگر ، يعنى حسين

و هلاك كننده دشمنان و حسودان است . « 2 »

497 . مروج الذهب : پس از شهادت حسين عليه السلام ، روزى يزيد در مجلس شرابش نشسته بود و در حالى كه ابن زياد نيز در سمت راستش بود ، رو به ساقىاش كرد و گفت :

شرابى به من بنوشان كه تا مغز و استخوانم را سيراب كند .

آن گاه كج كن و مانندش را به ابن زياد بنوشان ؛

همان كسى كه امانتدار و رازدار من

و استوار كننده جنگ و غنيمت من است .

( 1 ) فَلَمّا قَدِموا عَلَيهِ [ أي عَلى يَزيدَ لَعنَةُ اللَّهِ عَلَيهِ ] جَمَعَ مَن كانَ بِحَضرَتِهِ مِن أهلِ الشّامِ ، ثُمَّ أدخَلوهُم ، فَهَنَّؤُوهُ بِالفَتحِ 498 ( تاريخ الطبرى : ج 5 ص 390 ، تهذيب الكمال : ج 6 ص 429 ) . ( 2 ) إنَّهُ [ أي يَزيدَ ] استَدعَى ابنَ زِيادٍ إلَيهِ ، وأعطاهُ أموالًا كَثيرَةً ، وتُحَفاً عَظيمَةً ، وقَرَّبَ مَجلِسَهُ ، ورَفَعَ مَنزِلَتَهُ ، وأدخَلَهُ عَلى نِسائِهِ ، وجَعَلَهُ نَديمَهُ ، وسَكِرَ لَيلَةً ، وقالَ لِلمُغَنّي غَنِّ ، ثُمَّ قالَ يَزيدُ بَديهِيّاً : اسقِني شَربَةً تُرَوّي فُؤادي * ثُمَّ مِل فَاسقِ مِثلَهَا ابنَ زِيادِ صاحِبَ السِّرِّ وَالأَمانَةِ عِندي * ولِتَسديدِ مَغنَمي وجِهادي قاتِلَ الخارِجِيِّ أعني حُسَيناً * ومُبيدَ الأَعداءِ وَالحُسّادِ 499 ( تذكرة الخواصّ : ص 290 ) .