گزيده شهادت نامه امام حسين ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٣٠

3 / 15 زُهَير بن قَين

لا يُبعِدَنَّكَ اللَّهُ يا زُهَيرُ ، ولَعَنَ اللَّهُ قاتِلَكَ ، لَعنَ الَّذينَ مَسَخَهُم قِرَدَةً وخَنازيرَ ! « 1 »

خداوند ، تو را از [ رحمتش ] دور نكند - اى زُهَير - و كُشنده‌ات را لعنت نمايد ؛ همانند لعن كسانى كه آنها را به بوزينه و خوك ، تبديل كرد !

در « زيارت ناحيه مقدّسه » مىخوانيم :

السَّلامُ عَلى زُهَيرِ بنِ القَينِ البَجَلِىِّ ، القائِلِ لِلحُسَينِ وقَد أذِنَ لَهُ فِى الانصِرافِ : لا وَاللَّهِ لا يَكونُ ذلِكَ أبَداً ، أترُكُ ابنَ رَسولِ اللَّهِ أسيراً فى يَدِ الأَعداءِ وأنجو ! لا أرانِىَ اللَّهُ ذلِكَ اليَومَ « 2 » .

سلام بر زُهَير بن قَين بَجَلى كه وقتى حسين عليه السلام به او اجازه داد كه برود ، گفت : نه . به خدا سوگند ، چنين چيزى ، هرگز اتّفاق نمىافتد كه پسر پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله را در دست دشمنان ، رها كنم و خودم را نجات دهم . خدا ، چنين روزى را نياورد !

نام او در « زيارت رجبيّه » نيز آمده است .

گفتنى است آنچه در كتاب مجالس المواعظ آمده كه زُهَير ، در كودكى با امام حسين عليه السلام بازى مىكرده است و خاكِ جاى پاى او را بوسيده و بدين جهت ، مورد ملاطفت پيامبر صلى اللَّه عليه و آله قرار گرفته است ، « 3 » در منابع معتبر نيامده و بررسى زندگى زُهَير نيز قرينه عدم صحّت اين گزارش است . اين ماجرا ، در كتاب المنتخب طُرَيحى ، مفصّل‌تر آمده ؛ ولى نام كودك ، بيان نشده است « 4 » و در افواه نيز ، معمولًا نام آن كودك ، حبيب بن مُظاهر گفته مىشود ؛ ولى به هر حال ، اصل ماجرا و نام كودك ، مدرك معتبرى ندارد .

356 . مُثير الأحزان : زُهَير بن قَين ، پيش آمد و پيش روىِ حسين عليه السلام جنگيد ، در حالى كه مىگفت :

من زُهَيرم ، پسر قَين

آنان را با شمشير ، از حسين عليه السلام مىرانم .

( 1 ) مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى : ج 2 ص 20 . ( 2 ) الإقبال : ج 3 ص 73 . ( 3 ) مجالس المواعظ : ص 59 . ( 4 ) المنتخب ، طريحى : ص 196 .