مدينه شناسى ( ط مشعر ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٢

7 / ب : ابواب مسجد النّبى

تلقّى كرده و آنان را گروهى از مسلمانان دانسته كه خانه ، كاشانه ، همسر و اولادى نداشتند ؛ ولى مؤمنان به خدا و شيفتهء هدايت پيامبر بودند كه براى رفع نيازهاى اندك خود به الطاف پيامبر پناه جسته بودند .

در اصطلاح مورّخان و محدّثان ، محلّ اهل صفّه را دكّةالأغوات نوشته‌اند ؛ زيرا اين محل ، جايگاهى براى بيچارگانِ در جستجوى چاره بود و طبق مستندات تاريخى ، تعدادشان به نود و دو نفر مىرسيده است .

مكان صفّه در قسمت شمالى محراب تهجّد ، مقابل ضريح قبلى مقصوره ( حجرهء فاطمه ) به صورت سكّويى كه نيم متر از زمين مسجد مرتفع‌تر است ، قرار دارد . اين سكّو داراى نود و شش متر مساحت مىباشد كه با محجرى مسى محصور شده است و هم‌اكنون جايگاهى براى عبادت و زيارت زائران است .

بتنونى « 1 » گفته است كه دكة الأغوات دوازده متر طول و هشت متر عرض و چهل سانتى متر ارتفاع دارد .

« وَ كانت في عهده صلى الله عليه و آله مكاناً لأهل الصفة » .

7 / ب : ابواب مسجد النّبى

در مسير تاريخ و بنا به ضرورت‌هاى توسعه و مرمّت يا موقعيّت افراد متشخّصى كه در اطراف مسجد سكونت داشتند يا دائماً به درهاى بزرگ مسجدالنّبى افزوده مىشد و يا با تغيير وضعيّت بناى مسجد يا بناهاى اطراف آن ، درها مسدود مىگشت و در نتيجه كاهش ابواب را سبب مىشد .

1 - 7 / ب : درهاى مسجد در بناى وليد

در بناى جديدى كه وليد بن عبدالملك جايگزين بناى قديمى مسجد نمود ، به اعتقاد ابن‌زباله و مطرى ، مسجد داراى بيست در بوده است كه هشت در آن در ديوار شرقى و هشت در ديگر در مغرب مسجد و چهار در در قسمت شامى يا شمالى مسجد النّبى قرار داشته است .

( 1 ) . الرحلة الحجازيه ، ص 209