مدينه شناسى ( ط مشعر ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٨
5 / ب : ستون‌هاى قدسى
استناد رواياتى از امام محمّد باقر و جعفربن محمد عليهم السلام واقعهء مذكور را تأييد كرده‌اند « 1 » و عدّه‌اى ديگر ماجرا را مربوط به غزوهء تبوك دانسته‌اند كه ابولبابه با تنى چند از مسلمانان به واسطهء علاقه به اموال خود در مدينه ماندند و پس از خروج پيامبر از كار خود پشيمان شدند و گفتند :
« ما در سايه و راحت و آسايش و پيامبر و صحابهء او در جهاد و شدّت و رنج ! به خدا كه ما خود را در ستون‌هاى مسجد ببنديم و خويشتن باز نگشاييم تا رسول بيايد و ما را باز گشايد و توبهء ما را قبول و عذر ما بپذيرد . »
ابن‌زباله در « تاريخ مدينه » « 2 » به روايت عمر بن عبداللَّه به نقل از محمد بن كعب اشاره مىكند كه گفت :
« پيامبر اسلام نماز را در جوار ستون توبه به جاى مىآورد . »
و به روايت ديگر ، عمربن عبداللَّه تصريح مىكند كه :
« آن ، ستونى بوده كه فقرا و مساكين به گرد آن حلقه مىزدند و پيامبر با آنان به گفتگو مىپرداخت . »
و در سندى ديگر به نقل از ابن‌عمر و ابن‌ماجه ( در سنن ) آمده است :
« رسول اسلام براى اعتكاف ، كنار ستون توبه بيتوته مىكرد . . . »
كلينى در « فروع الكافى » ، باب فضل المقام بالمدينه ، به نقل از علىبن ابراهيم و او از حماد ، از حلبى ، از ابوعبداللَّه و به سندى ديگر از طريق معاوية بن عمار ، ابوعبداللَّه تصريح مىكند كه پيامبر :
( 1 ) . الدلائل بيهقى و تفسير زمخشرى . ( 2 ) . سمهودى ، « وفاء الوفا » .