مدينه شناسى ( ط مشعر ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٢
2 - 1 ب : مرقد فاطمه
مهم‌ترين سند در اين باره ، روايتى است از ابوعبداللَّه كه « معانىالأخبار » آن را از ابن ابىعُمير نقل كرده كه وى ضمن وصف روضه گفته است :
« قبر فاطمه نيز در روضهء مباركه است . »
و شيخ ابوالفتوح رازى به اين نظريه اعتماد كرده و آن را مستنَد به قول محمّد رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله دانسته است .
ناصرخسرو نيز در « سفرنامه » ( ص 103 ) ، چون از روضه نام مىبرد ، مشهور عقيدهء شيعيان را چنين مىنگارد كه :
« روضه ، وگويند آن بستانى از بستان‌هاى بهشت است . . . و شيعيان گويند آنجا قبر فاطمهء زهرا است . »
در ميانهء سال‌هاى 581 - 578 ق . كه ابن‌جبير از مسجد پيامبر ديدار كرده ، عقيدهء عمومى آن دوران را در « رحلهء ابن‌جبير » ( ص 170 ) ، چنين ثبت كرده‌است كه :
« و في جوفيّ الروضة المقدّسة حوض صغير مرخّم في قبلته شكل محراب قيل : إنّه كان بيت فاطمة ( رضياللَّه عنها ) و يقال : هو قبرها » . « 1 » نظريّهء سوم :
بعضى از تاريخ‌نويسان گفته‌اند :
« قبر فاطمه بنت رسول‌اللَّه در قبرستان بقيع مىباشد . »
از آن جمله ، ابن‌شبه مورّخ مدنى ، كه به استناد رواياتى از محمدبن علىبن عمرو و عمربن علىبن حسين‌بن على و عبداللَّه‌بن ابو رافع و ابوغسان ، به قرارداشتنِ مرقد فاطمه
( 1 ) . « در داخل محل آرامگاه پيامبر حوضچه‌اى است از سنگ مرمر و در سمت قبلهء آن محرابى وجود دارد كه گفته مىشود آن محراب خانهء فاطمهء زهرا بوده است و نيز گفته شده كه همان آرامگاه حضرت زهرا است . »