كتاب گيلان ( فارسى ) — الجزء ٢، الصفحة ٦١٩

گلبرگ - صفورا محجوبى

صبح زيبا و روشن فردا * بر تبه‌كاريش دهد پايان

*

بازمىتابد اى سپهر بلند * بر فراز تو چهرهء خورشيد

بازهم هردلى به شوق و سرور * مىسرايد ترانهء اميد

*

باز آن شعله‌هاى افسرده * جان بگيرد به آتش‌افروزى

بازآيد به گوش مشتاقان * نغمهء دلنواز پيروزى . . .

كاظميان - ستاره

كاظميان - ستاره

ستاره كاظميان به سال 1350 شمسى در لنگرود به دنيا آمد و عمر كوتاهش مجال نداد كه غنچهء طبعش گل خوشبوى باغ ادب شود . به سال 1372 در لنگرود به درود حيات گفت و ستارهء وجودش در آسمان ادب خاموش شد .

كاشكى

كاشكى

كاشكى ، غم چون كبوتر ، از دلم پر مىگرفت * قصه‌هاى رنج ما ، اين‌بار ، آخر مىگرفت

يك نفر مىآمد و با دستهاى پرتوان * قلبهاى خستهء ما را ز خنجر مىگرفت

از غزل مىخواند و هردم بهر دلتنگى ما * حرفهاى سادهء ما را به باور مىگرفت

كاشكى مىآمد و در تيرگيهاى سكوت * پندهاى عاشقى را ، باز از سر مىگرفت

گم نمودم ، خاطرات روزهاى وصل را * كاشكى احوال دل را مهربان‌تر مىگرفت

اى « ستاره » ! كشتى بشكستهء تو ، كاشكى * در كنار ساحل آن قلب ، لنگر مىگرفت

كاويانى سياهكلى - رقيه ( ر - دبيره )

كاويانى سياهكلى - رقيه ( ر - دبيره )

رقيهء كاويانى سياهكلى ، شاعرهء نوپرداز به سال 1323 در سياهكل به دنيا آمده است . كتاب شعر « رسم الخط خشم » مجموعهء شعرهاى 1356 - 1346 از او منتشر شده است .

بخشى از شعر بلند بانوى روستائى

بخشى از شعر بلند بانوى روستائى

زادگاه من * روستاى كوچكى است ؛

در انكسار آينه‌ى سبز چاىزار ؛ * و انبوه جنگلى پربار ،

لم داده بر تمايل كاكو « 20 » * با دامن معطر شاليزار ،

و شريان رودخانه‌هاى نجيب ، * كه با خوشخرامى مطلوبش ،

نبض منظمى است ، * بىآن‌كه دست تطاولى

در طرح آب ساليش * منتى بگذارد

كه سيراب از سخاوت پستان « چَلمَه‌رو « 21 » » است

*

همسايگان من ، * بيگانه از شقاوت ديوارهاى بلند

و رنگ و راى شهر و شهروند * بر چارچاك ايوان هاشان

سفره‌هاى حصير مىگسترند * و با مُشتهائى ، به مهربانى دنيا

لقمه‌هاى محلى را تعارف مىكنند * در « روزهاى بازار »

ميدان ده ، ميدان پهلوانى و رزم است * و پهلوان دوره‌گرد

با هاىوهوى « ساز و نقاره » * و جعبه‌هاى « مار و خدنگ »

بازوان ستبر و سوخته را * در مصاف زنجير و مجمعه ، خسته مىكنند

و صلوات و سكه مىگيرند

*

روستاى من * با خانه‌هاى روئيده در باغهاى چاى و برنج

و شبكلاه ، شالى ولت « 22 » * با مردمانى ساده و صبور

كه بىدر و دروازه ، با هم كنار آمده‌اند . . .

*

آه ! من بانوى روستائيم * گمگشته در محاصرهء ديوار

بىخلوت سپيده دى * و بيدارباش خروسان ديوارى . . . تا . . .

گلبرگ - صفورا محجوبى

گلبرگ - صفورا محجوبى

صفورا محجوبى متخلص به گلبرگ به سال 1320 شمسى در لاهيجان به دنيا آمد . غزل به شيوهء نو مىسرايد و شعرهايش سرشار از تعبيرهاى تازه است .

كتاب شعر « پيش از طلوع » مجموعهء اشعار اوست .

تو نيستى و شبم ، درد بار مىگذرد * به گريه ، شط غمم ، از كنار مىگذرد


( 20 ) . كاكو : كوهى بين سياهكل و ديلمان ، رزمگاه ياران كوچك جنگلى . ( 21 ) . چلمه‌رو : رودى بين سياهكل و ديلمان . ( 22 ) . لت تختهء تبر تراش حدود 70 * 20 سانتيمتر براى پوشش بام خانه‌ها و . . .