كتاب گيلان ( فارسى ) — الجزء ٢، الصفحة ٦١٢

شب باز

متوسطه را در لنگرود به پايان رساند و از دانشگاه اصفهان ليسانسيه زبان و ادبيات فارسى شد . همهء زمينه‌هاى شعرى را تجربه كرده و بيشتر به شعر نو تمايل دارد . كتاب شعر « دريچه » در 1357 از او منتشر شده است .

بخشى از يك شعر بلند اندوهواره

بخشى از يك شعر بلند اندوهواره

در امتداد رويش صدها ستاره بود * ما را به سنگ فاجعه بستند .

سنگ از كدام ناحيه باريد ؟ * سنگ از كدام ناحيه مىبارد

مىدانى ؟ !

*

اينك مرا حكايت غمگينى است ، * از دور دور ؟ نه از نزديك .

از وحشت غروب غم‌انگيز يك طلوع . * در لابه‌لاى جنگل آزاده شمال

از مرگ يك ستاره ؟ * نه از خورشيد

خورشيد روشنائى آگاه .

*

بعد از تو اى سخاوت سبز سپيدرود ، * بعد از تو اى جلالت درياچهء خزر

بعد از تو اى صلابت البرز ، * با خنجرى نشسته به هرسينه داغ بود .

زيباترين شقايق جمعيت اسير ، * غمگين‌ترين شقايق غمگين باغ بود .

*

بعد از تو آه . . . * زخم بزرگ قلب مرا التيام نيست

خواهر ! * با مادرم مگوى ،

پيراهن سياه مرا باد برده است .

*

جنگل ، * اين عاصى خجستهء آزاد .

اين سرنوشت سرخ بهارآفرين سبز . * زيباترين ترانه پيروز لنگرود .

بار دگر به شوكت ديروز دوردست ، * بيدار گشته است

با قدرت تمامى استادگان خاك * روح بزرگ « كوچك جنگل »

اين جارى هميشه‌ى بيدار مىدمد

لنگرود 1350

منصور - سيد على مير باذل

منصور - سيد على مير باذل

سيد على مير باذل به سال 1335 شمسى در رشت به دنيا آمد و تحصيلات مقدماتى و متوسطه را در زادگاه خود فراگرفت و در رشتهء پيراپزشكى فارغ التحصيل شد .

غزلهاى زيباى او در مطبوعات منتشر مىشود ولى به « شعر سپيد » گرايش بيشترى دارد .

كوچه و ماه

كوچه و ماه

صداى سايه‌اى را مىشنود ، * در را مىگشايد .

نگاهى به كوچه مىاندازد * و نگاهى به ماه .

در را مىبندد * و در گوشه‌اى

به انتظارى شيرين * گيسوان سپيدش را

با نور ماه * حنا مىبندد .

كليد

كليد

چشمهاى تو اگر * و نگاه من نيز

هم‌جهت مىديدند * رويش صبح و ظهور شب را

قفلها را مىشد * با كليدى سوزاند .

م . مؤيد - محمد حسين مهدوى سعيدى

م . مؤيد - محمد حسين مهدوى سعيدى

محمد حسين مهدوى سعيدى به سال 1322 شمسى در نجف اشرف به دنيا آمد و همراه با پدر مجتهد و فاضل خود ، شيخ محمد مهدوى لاهيجانى به زادگاه بازگشت .

مؤيد ليسانسيهء زبان و ادبيات عرب از دانشگاه اصفهان شد و اكنون در لاهيجان زندگى مىكند . او شاعرى نوپرداز است .

شب باز

شب باز

اينجاست كه من نشسته‌ام * فراز درخت كندر و بر پهندشت روشن بىلك

ابرى روشن آسمانم * مهر روشن زمينم

و من * گرم ميان دو خاكسترى

شبِ باز

*

شبِ باز