كتاب گيلان ( فارسى ) — الجزء ٢، الصفحة ٦٠٩

بخشى از منظومهء دامون

گو ، چه مىبودند جز پاهاى چوبى * گر نبودى مهر رخشان

روز ! اى روز دلارا ! * گر دلارائىست ، از خورشيد باشد

اى درخت سبز و زيبا * هرچه زيبائىست ، از خورشيد باشد

اندك‌اندك ، رفته‌رفته * ابرها گشتند چيره

آسمان گرديد تيره * بسته شد رخسار خورشيد درخشان

ريخت باران ، ريخت باران * جنگل از باد گريزان

چرخ مىزد همچو دريا * دانه‌هاى گرد باران

پهن مىگشتند هرجا * برق چون شمشير بران

پاره مىكرد ابرها را * تندر ديوانه ، غران

مشت مىزد ابرها را * روى بركه مرغ آبى

از ميانه از كرانه * باشتابى

چرخ مىزد بىشماره * گيسوى سيمين مه را

شانه مىزد دست باران * بادها با قوت خود

مىنمودندش پريشان * سبزه در زير درختان

رفته‌رفته گشت دريا * توى اين درياى جوشان

جنگل وارونه پيدا * بس دلارا بود جنگل

به ! چه زيبا بود جنگل * بس ترانه

بس فسانه * بس گوارا بود باران

وه ! چه زيبا بود باران * مىشنيدم اندرين گوهرفشانى

رازهاى جاودانى ، پندهاى آسمانى * بشنو ، اكنون كودك من !

پيش چشم مرد فردا * زندگانى خواه تيره خواه روشن

هست زيبا ، هست زيبا

گلسرخى - خسرو

گلسرخى - خسرو

خسرو گلسرخى در بهمن‌ماه 1322 در رشت به دنيا آمد . يكسال و نيم بعد ، پدر را از دست داد و ناگزير با مادر ، به شهر قم ، نزد پدربزرگ كه مردى روحانى بود عزيمت كرد . در سال 1341 پدربزرگ را نيز از دست داد و راهى تهران شد . روزها كار كرد و شبها درس خواند و دورهء دبيرستان را به پايان رساند و روزنامه‌نگار شد . شعرها و مقالات خسرو ، در نشريات مختلف چاپ شده است . خسرو گلسرخى در سحرگاه 29 بهمن 1352 در تهران اعدام شد .

بخشى از منظومهء دامون

بخشى از منظومهء دامون

جنگل ! * آيا صداى همهمه برخاست

در شهر برگ‌ريز ؟ * آيا گرفت آتش بيدار

انبوه سبزگونهء زلفت ؟ * در آن دقايق سرخ

در آن دقايق صبح * كه « كوچك » بزرگ

در برفهاى گيلوان * چشمش نشست به سردى

و روح سبز جنگلىاش * ميان قلب تو ،

ويران شد .

*

اى دستهاى سبز « گل‌افزانى » * تا آن شكفتن ، گلوله شكفتن ،

بايد كه در هجوم هرزه علف * درخت بمانى

بىسايه‌سار جنگلى تو * اين مجاهد سرسخت

در تهاجم دشمن ، چگونه تواند بود ؟ * اى دستهاى سبز « گل افزانى »

بايد درخت بمانى .

*

بالام ! بالام ! پاتاوانى * آنان ! آنام ! آبكنارى

گمنام خفته به جنگل * در آن ستيز سرخ ماكلوان

بر شما چگونه گذشت ؟ . . .