كتاب گيلان ( فارسى ) — الجزء ٢، الصفحة ٦٠١

تكرار در خاطره‌هاى سبز

بهانه

بهانه

اى عشق همه بهانه از توست * من خامشم اين ترانه از توست

آن بانگ بلند صبحگاهى * وين زمزمهء شبانه از توست

من انده خويش را ندانم * اين گريهء بىبهانه از توست

اى آتش جان پاكبازان * در خرمن من زبانه از توست

افسون شدهء تو را ، زبان نيست * ور هست همه فسانه از توست

كشتى مرا چه بيم دريا ؟ * توفان ز تو و كرانه از توست

گر باده دهى و گر نه ، غم نيست * كاين مستى شادمانه از توست

من مىگذرم خموش و گمنام * آوازهء جاودانه از توست

چون « سايه » مرا ز خاك برگير * كاينجا سرو آستانه از توست

احساس

احساس

بسترم ، * صدف خالى يك تنهائيست

و تو چون مرواريد ، * گردن‌آويز كسان دگرى . . .

تهران 1331

آزار

آزار

دخترى خوابيده در مهتاب ، * چون گل نيلوفرى بر آب

خواب مىبيند . * خواب مىبيند كه بيمار است دلدارش .

وين سيه‌رؤيا ، شكيب از چشم بيمارش * باز مىچيند .

*

مىنشيند خسته‌دل در دامن مهتاب * چون شكسته بادبان زورقى بر آب .

مىكند انديشه با خود : * - ( از چه كوشيدم به آزارش ؟ . . . )

وز پشيمانى سرشكى گرم * مىدرخشد در نگاه چشم بيدارش

*

روز ديگر ، باز چون دلداده مىماند به راه او * روى مىتابد ز ديدارش .

مىگريزد از نگاه او ، * باز مىكوشد به آزارش .

رشت 1330

صبوحى

صبوحى

برداشت آسمان را * چون كاسه‌اى كبود

و صبح سرخ را * لاجرعه سركشيد

آنگاه * خورشيد در تمام وجودش طلوع كرد

1352

سعيدزاده - احمد

سعيدزاده - احمد

احمد سعيدزاده به سال 1315 شمسى در شهرستان صومعه‌سرا ديده به دنيا گشود . مجموعهء شعر « از باغ به باغ » در سال 1357 از او انتشار يافت و اشعارش در مطبوعات گيلان و تهران چاپ مىشود .

تكرار در خاطره‌هاى سبز

تكرار در خاطره‌هاى سبز

در نفس بادهاى آغاز ايستاده‌ام * فراروى آبيها .

نگاه روز * در فرار راه عطر و بهار

در افراز است . * و من به نظاره ،

به فراز .

*

بر مخمل آبها و خاطره‌ها * ابرها مىگذرند

سپيده در قفاى ستارگان * چهره مىتابد

و جاشوان نور و رنگ * باز مىرسند

زان سوى درياها و خوابها * تحفه مىآرند ؛

حرير دنياهاى ديگر را * و در بهار خاك و

گل و سبزه * مىتابند و مىبارند .

*

بر گداز سحابها و توفانها * چكيده‌ام - باز

رودرروى سلسله‌ها * و زادنها .

روزها