كتاب گيلان ( فارسى ) — الجزء ٢، الصفحة ٥٧٩

صفارى - فتح الله

ريزه‌خوار سفرهء خورشيد باشد عالمى * چون ز خوان خويش قانع بر لب نان خود است

گل ز خون خويش چون سيراب گردد سرخ‌روست * فارغ است از زردروئى هركه مهمان خود است

مىرود سرها به باد از سرفرازى خواستن * نيست غم تا غنچه را سر در گريبان خود است

تنگ چشمان از حسد خون دل خود مىخورند * حاسد ما هركه باشد دشمن جان خود است

گر فلك در اصفهان آبشخور « شيدا » فكند * او همان در مردمى ، فرزندِ گيلانِ خود است

صالح گيلانى - صالح صابر

صالح گيلانى - صالح صابر

صالح صابر به سال 1317 در رشت متولد شده است . در انواع شعر به ويژه غزل و رباعى طبع‌آزمائى كرده است . به زبان فارسى و گويش گيلكى شعر مىسرايد ، به ساختن ترانه نيز پرداخته است . رباعيهاى زير از اوست :

هر شب كه خيال وعده‌هاى تو كنم * يا آن‌كه نظر به ردپاى تو كنم

در دامن خلوتى نشينم تا صبح * دريا دريا گريه براى تو كنم

*

هر عشق نه وصل توست هجران بادا * هرديده نه سوى توست گريان بادا

هردل نه براى توست گردد پرخون * هرخانه نه جاى توست ويران بادا

*

آخر دلم اى عشق نشد شاد از تو * وين ويرانه ، نگشت آباد از تو

القصه نشسته بر لبم داد از تو * فرياد از تو هزار فرياد از تو

صبورى لاهيجى - على

صبورى لاهيجى - على

به سال 1329 شمسى در كوچكدهء لاهيجان به دنيا آمد . اكنون دانشجوى دانشكدهء ادبيات تبريز است . نوپرداز و غزل‌سراست . كتاب « منظومهء عروسك و آدمها » از اوست . غزل براى ميرزا كوچك جنگلى را از او مىخوانيد :

تو از سلالهء خونين سربدارانى * چنين شكفته به ميدان تيربارانى

هواى كوى كه را داشتى به سر ، اى عشق * كه سربريده به بالين سوگوارانى

كلام سرخ ترا بر گلاب لاله زنيم * شرار لهجهء دلهاى بىقرارانى

وزيد از نفست تا نسيم بيدارى * اسير چكمهء بيداد نابكارانى

كنون نشسته به خون سرزمين ويرانم * تو داغ سينهء سرخ كدام دورانى ؟

درون سينه دگر ، جاى شادمانى نيست * سرِ فتاده به خون ، بر مزار يارانى

صدرا - دكتر روحانى

صدرا - دكتر روحانى

دكتر صدرا روحانى به سال 1318 شمسى در خانواده‌اى روحانى به دنيا آمد . مقدماتى را از رودسر آغاز كرد و با دريافت دكتراى داروسازى پايان داد . دكتر صدرا بيان ويژه‌اى در غزل‌سرائى دارد .

ترا به پرسش خورشيد كى توانائى است * كه ذره - ذره نمودش هجوم بينائى است

رقيق‌تر سخن شرح حال عاطفه را * حرام باد به پيش دلى كه خارائى است

ترا پذيرش شادى نه از تصادم محض * كه شادمانيت از شدّت پذيرائى است

در اين زمانه كه پولاد هم به سوگ نشست * دگر چه صحبت شنگولى است و شيدائى است ؟

چه دير آمدى اى آنكه خواندمت همه عمر * كنون دگر نه مرا رغبت هم‌آوائى است

چگونه قند توان برد تا به بنگاله * كه طوطيان همه را ذوق و طبع صفرائى است

صدرايى اشكورى - مير محمد على

صدرايى اشكورى - مير محمد على

مير محمد على صدرايى اشكورى به سال 1292 شمسى در نجف اشرف متولد شد و به سال 1353 شمسى در شهرستان رشت وفات يافت .

روزنامهء « طلوع اسلام » را در رشت منتشر كرد . آثارى كه از وى باقى است عبارتند از « ديوان شعر » ، « شرح زندگانى امام اول شيعيان » و « حقايق اسلام » .

در كائنات خالق ارض و سما يكى است * در ممكنات واجب بىمنتها يكى است

رزاق و فيض‌بخش به هرممكن الوجود * ستار عيب و مالك روز جزا يكى است

ذرات ما كه جمله پراكنده مىشوند * گردآورندهء همه در آن سرا يكى است

او مالك الملوك بود روز رستخيز * در روز حشر حاكم بىاعتنا يكى است

« صدرايى » از صميم دل و صدق اعتقاد * گويد كه واحد و صمد و دلربا يكى است

صفارى - فتح الله

صفارى - فتح الله

فتح الله صفارى به سال 1288 در لاهيجان متولد شد و در 1361 وفات