كتاب گيلان ( فارسى ) — الجزء ٢، الصفحة ٥٥٨

شوروم را

سالهاى سال ، گل على * صبح برمىخاست و گله را براى چرا مىبرد

در صحرا مىماند . . . * تا غروب‌هنگام در صحرا به چوپانى مشغول مىشد

*

يك روز * كه هوا آفتابى بود ،

باد بهار آدم را زنده مىكرد و زندگى تازه مىبخشيد * گل على

زير درخت نشسته بود * چشمانش را بسته بود

رفته بود پاك توى خيال . . . * در ميان خيالات خود غوطه مىخورد

ناگهان ، * چيزى مانند فرفره

به او اصابت كرد و بعد دويد و دور شد . . . * گل على چشمانش را باز كرد

گل على چه چيز ديده بود ؟ * - يك « گنجه بانو »

از آن درخت به پائين آمده بود . . . * داشت مىرفت به لانه و جايگاه و مسكن خويش

*

گل على اين موضوع را مىدانست و خبر داشت : * هرجا « گنجه بانو » لانه داشته باشد

آنجا گنج بزرگى مدفون است * گل على با ذوق و شعف

چست‌وچالاك از جا پريد و بيل نوك تيز برداشت * « گنجه بانو » را تعقيب كرد

رسيد كنار لانهء « گنجه بانو » * مشغول به كار شد :

لانهء « گنجه بانو » را نفس‌زنان با بيل كند * ناگهان مشاهده كرد تا كشالهء ران توى آب مانده !

ديگر فهميد كه آنجا چيزى وجود ندارد * با خود گفت : اين شانس را ندارم

بيهوده اين چاله را كندم * بى خود نقب زدم به خدا ، خاك خدا را

گويا بنظرم آمده « گنجه بانو » * مرا خيالات برداشت و در صحرا خيالاتى شدم

« گله » را جمع كرد و شكر خدا گفت و به خانه‌اش رفت

*

گل على مدت زيادى است كه زير خاك مدفون است * روى گورش همه‌ساله علف و سبزه در وقت بهار مىرويد

ولى حالا و در اين زمان * هركس كه از آن راه عبور مىكُنَد

خسته و تشنه كه مىشود * به آنجا كه مىرسد ، در ميان آن صحرا . . .

كه گل على كنده بود چاله به خاطر يافتن گنج * يك چاه مىبيند

آب زمزم از آن چاه براى نوشيدن برمىدارد * عطش و تشنگى خود را فرومىنشاند و از آب آن چاه سيراب مىشود

خدايش را صدا مىزند . . . * كه بيامرزد آن آدمى را كه اين چاه آب را اينجا احداث كرده است

*

اى برادر بزرگ . . . * گل على ناآگاهانه و بىآنكه بداند

بعد از مرگ خويش * بهتر از « گنجه بانو » براى مردم بيادگار گذاشت

آن چيست ؟ برايت بگويم : * دعا و نذورات مردم . . .

كه آن سوگند به خدا ، براى آدميزاده گنج بزرگى است

شاعران ديگر

شاعران ديگر

نمونهء اشعار نادر زكىپور لنگرودى

نمونهء اشعار نادر زكىپور لنگرودى

شوروم را

شوروم را

رادواره سرخه‌رام ، روشنى دومبال موجنم * امه آفتو و گومابو ، داغه‌شو وِجى سوجَنم

مو شوروم را جى بومام ، وُشكسه مىديم خووِجى * يه زبيل تلخه نَقَل مىامرا باردم شو وِجى

خوندگى ديل دره اره ژگله دَم نى زِنِه * شادى شبنم تى مچهّ سايته نَم نى زِنه

مونى يم وانگه گولى ، ترشه كنوس داره بيبن * مو ، مىچشمه جى بيدم شاغوزه وزگانه بىچن

يه پراقوت گله سر تيتّى بيدم لشك و لَوَر * يته كش پاره شى باردم شيمه به ، تلخه خبر

مَه سيفيدكى دِنَه اوجا مىدوخون اگه سيا * موكو ميرابه بگوم ديل مىشى گورشه كيميا

مو شوروم را جى بومام وُشكسه مىديم خووَجى * يه زبيل تلخه نَقَل مىامره باردَم شو واجى

اره گه كوكوره كو ، خروسه عُمره زنه تؤر * اره گه جوره خوانى جير بگى ، جيره بگى جور

اره گه آفتووه ديم دولوس دَبسّه يخه جى