كتاب گيلان ( فارسى ) — الجزء ٢، الصفحة ٥٥٥

سيد على ميرباذل ( منصور )

مهتاب ، شوى مُرده * زردچهره

تازه زائو * زير لب ، بغض در گلو

مويه مىكند ، مويه : * وَرْ افتاده نام

خان‌زادهء ديوانه * ديوانهء افسار گسيخته

دست از سرم برنمىدارد ديگر * دست از سرم برنمىدارد ديگر

على اكبر مراديان گروسى ( بوسار )

على اكبر مراديان گروسى ( بوسار )

على اكبر مراديان متخلص به « بوسار » به سال 1307 در رشت متولد شد .

پس از اتمام تحصيلات به كار تدريس در مدارس گيلان اشتغال ورزيد و به بازنشستگى رسيد . مدتى نشريهء « گيله‌مرد » را منتشر ساخت و انتشار آن را تا 72 شماره ادامه داد . مراديان در نظم و نثر تسلطى بسزا دارد و در كار تحقيق دقت و پشتكارى قابل تمجيد نشان مىدهد .

شاعرى است آزاده و مردم‌دوست و اشعار فارسى و گيلكى او ، آكنده از تصاوير زندگى اجتماعى مردم و طبيعت زيباى ديار گيلان مىباشد . از اين شاعر بااحساس چند اثر به شرح زير انتشار يافته است :

ئيجگره ( دفترى از شعرهاى گيلكى در اوزان نيمائى ) 1354 . منظومهء پيكارگر ( در زمينهء مبارزه با بيسوادى ) 1348 . مثلها و ترانه‌هاى گيلك ( گردآورى و تأليف ) 1347 . ترانه‌هاى روستائى گيلك ( گردآورى ) 1347 .

نمونهء اشعار على اكبر مراديان گروسى ( بوسار )

نمونهء اشعار على اكبر مراديان گروسى ( بوسار )

زمانه ، بدزمانه يه

زمانه ، بدزمانه يه

كتامه جير ، * جه خربزه ، خبر نى يه

كلاچَ توكه جا ، * جه شال دَس ،

جه همسايه كه صوب نامو * زنه بره ،

ئى دانه « شاموراتى » * « شاله بوك » به چوم نايه

كى ره بگم ؟ * مىزخمه سر ، نمك ننه !

زمانه ، * بدزمانه‌يه

*

ئى دسته « لى » * ئى موشته باغانه « كَرَف »

ئى موشته مرزانه « توروف » * ئى چانَ سر چينا

جه من زالش باورده جا ، * عزيز تره !

كى ره بگم ، مىزخمه سر ، نمك ننه * زمانه ، بدزمانه يه

برگردان به فارسى زمانه ، بدزمانه‌اى است

برگردان به فارسى زمانه ، بدزمانه‌اى است

زير « كتام » و سرپناه دهقانى * از خربزه خبرى نيست

از نوك و منقار كلاغ * از دست شغال

از همسايه كه هنوز صبح نيامده * يك دانه خربزهء « شاهمرادى »

يك دانه خربزهء « شال بوك » ديده نمىشود * براى كى بگويم ؟

كه روى زخم من نمك نگذارد ! * زمانه ، بدزمانه‌اى است

*

دسته‌اى ليغ و علف بوريا * يك مشت سرخس باغها

پشته‌اى گياه آبزى « توروف » مرزهاى بجار * يك « چان » كاه خشكيدهء برنج

از من عطشناك سستى گرفته * عزيزتر است !

براى كى بگويم كه بر زخم من نمك نگذارد * زمانه ، بدزمانه‌اى است

سيد على ميرباذل ( منصور )

سيد على ميرباذل ( منصور )

سيد على مير باذل متخلص به « منصور » به سال 1335 شمسى در رشت متولد شد . وى تحصيلات ابتدائى را در رشت بپايان رسانيد و دوران متوسطه و دانشگاهى را در تهران سپرى كرد . منصور از 18 سالگى به سرودن شعر ، روى آورد و بطور جدّى سرودن اشعار فارسى و گيلكى را پى گرفت . بسيارى از اشعار فارسى و گيلكى اين شاعر جوان و نيز مقالات او در نشريات تهران و جرايد محلى گيلان چاپ شده است .

سيد على مير باذل پيراپزشك است و در حال حاضر در يكى از درمانگاههاى تهران مشغول خدمات پزشكى است . منصور 2 كتاب در دست چاپ دارد :

مجموعهء اشعار گيلكى با عنوان « گيل وارَش » و سروده‌هاى فارسى ، با نام « زير سايهء صدا » .