كتاب گيلان ( فارسى ) — الجزء ٢، الصفحة ٥٥٣

وَسّهِ

سابقه‌اى ديرينه داشت ، محمد نيز از ميان هنرها به شعر و شاعرى روى آورد و با برخوردارى از مصاحبت مادر فرزانه‌اش كه با زبان فرانسه آشنائى داشت و به زبان و فرهنگ فارسى عشق مىورزيد ، با آثار و احوال بزرگان شعر و ادب خارجى و ايرانى آشنا شد .

محمد قلى صدر اشكورى در حال حاضر در تهران مشغول كار است و در آزمايشگاه فنى و مكانيك خاك شهردارى ، سمت كارشناسى ارشد فنى را داراست . برخى از اشعار او در مطبوعات منتشر شده و چند اثر در دست چاپ دارد كه عبارتند از :

تاريخ اشكور ، جامعهء دهقانى اشكور ، چگونگى زايش ترانهء « رعنا » ، منظومهء بلند « وَسّه » ، منظومهء بلند « قراقوش » ، مابگيته اسالان ( به گويش گيلكى گالشى اشكور ) ، ترانه‌هاى پلورو : سروده‌هاى شاعران گمنام اشكور .

نمونهء اشعار محمد قلى صدر اشكورى

نمونهء اشعار محمد قلى صدر اشكورى

قراقوش

قراقوش

تاره مى ، پيچه مسان ، دره انه دل * هى نيشه ، هى ورسه ، رادكهه

خو ، پلا لمپوسه جى پو دكونه * « كاك‌رو » دره‌ا ، هما ، دودكونه

آفتاو شانه‌سر ، امّا ، حلا * « سورى » اسّا نه كوله جى

- دتاوه * جوزمى بون پره تا

- جوره تله ا * تاره مى ، اى ، پلاكل سويد پيچه

خوپلا ياله اويه والاگوداه * افتاوه امرا ببه

- ورفه دوشاو * يا كه گى ، زرن گيسه

كاشه گول ساتن پيران بپوشه * ووته ادسمال دبوسه

سانه توموّن دگوداه * باد اونه لاكنه باپاتوكولى

- ودهه اهمبرا تاو

*

گرمه پئيزه ، حلا * - سرده زومسّون نرسه

تازه رنگاگيته باغونه سره تورشه هسه * شوه خرمن سره سر ، صوبا كونه

- « آمار » ى كل « دوموسه » * چپران و چكلانه سره جى

- فينيچه خو كوچ و كاچه « خوموسه » * افتاوه ،

وارونه ، * پيرانه گبه

« شاله مارى عروسه »

برگردان به فارسى شاهين

برگردان به فارسى شاهين

مه ، مثل گربه‌اى توى دره‌ها * هى مىنشيند ، هى برمىخيزد ، راه مىافتد

با لپ بزرگش ، فوت مىكند * دره « كاكرود » را آكنده از دود مىكند

خورشيد غروب دم ، امّا هنوز * از فراز بقعهء « سورى »

مىتابد * پائين‌دست مزرعه جوتا

بالاى صخرهء سنگى را * مه ، اين گربه نر سفيد و بزرگ

يال بلندش را آنجا افشانده * با خورشيد

آميزه‌اى از برف و دوشاب به وجود آورده * يا كه گويى ، زرين گيسو

پارچه‌اى از ساتن گل صورتى بر تن كرده * دستمال بافتنى به سرش بسته

دامن چلوار سفيد پوشيده * باد با نوك پا او را مىجنباند

و آرام تاب مىدهد .

*

اوايل پائيز است ، هنوز * زمستان سرد فرانرسيده

تازه سيب ترش در ميان باغها به رنگ نشسته * شب را روى خرمن جا به صبح مىرساند

- « دوموس » نر « آمار » * از روى پرچينها و ديوارهء بناها

- جمع نكرده بار و بنديل خويش را « خوموسه » * آفتاب است

باران است * حرف پيرهاست

عروسى مادر شغال است .

وَسّهِ

وَسّهِ

پالوان ، چفته و تاش و توشه جى * خوكوله ونده‌ا « شَرَم » خاله نهه ا