كتاب گيلان ( فارسى ) — الجزء ٢، الصفحة ٥٤٢

برگردان به فارسى بگومگو

رقيبان گل ريحان مرا گرفتند * جمع شويد اى سگهاى اين محله

شغالها آمدند مرغهاى ما را گرفتند

*

رفيقون مه چره دس ويتن امروز * گُله بنان ، بشون خس ويتن امروز

مىامره پابپا بومان لب جو * نخوردن آب و پا ، پس ويتن امروز

برگردان به فارسى

دوستان چرا امروز از من دست كشيدند * گل را گذاشتند و خس را برداشتند

پابپا با من آمدند تا كنار جوى * آب ننوشيده پاى خودشان را پس كشيدند

مير احمد فخرىنژاد ( شيون فومنى )

مير احمد فخرىنژاد ( شيون فومنى )

مير احمد فخرىنژاد متخلص به شيون فومنى متولد 1325 شمسى در شهرستان فومن گيلان است . وى تحصيلات ابتدائى را در فومن و رشت و تحصيلات متوسطه را در كرمانشاه گذرانيد ، و بعد از اخذ ديپلم ، به استخدام آموزش‌وپرورش مازندران درآمد و اكنون در آموزش‌وپرورش گيلان خدمت مىكند . وى شاعرى است آزاده و مردم‌دوست كه اشعار گيلكى و فارسى او ، آكنده از ظرافت و نازكى خيال مىباشد . اشعار آهنگين و ترانه‌هاى گيلكى اين شاعر باذوق ، دلنشين و جذاب است . شعرها و منظومه‌هاى گيلكى شيون فومنى ( در اوزان عروضى و نيمائى ) اغلب در نشريات پايتخت و مطبوعات گيلان چاپ شده است . از اين شاعر حساس 6 نوار صوتى از اشعار محلى گيلكى با نام « گيله اوخان » به صورت دكلمه تهيه شده كه مورد توجه دوستداران آثارش قرار گرفته است .

نمونهء اشعار شيون فومنى

نمونهء اشعار شيون فومنى

توكاپرى

توكاپرى

گرمه باد ، * شب كرا خو جانا كيش كاره .

زرخه سيكارا به توك دارم ، * تنايى مىره ملاله

نيشتمه . * آن ، ئىسال دوساله گب نىيه ،

خيلى ساله ، * نيشتمه . . .

*

مار ، * مرا رضا بوبو اگر تو كاپرى درم .

پئر ! * مرا ببخش .

« آتشك » دوبو مگه شوما دوتا ديوانه يا ؟ * من چقد تانم دورغ دورغه سر ، بنم ؟

مردومان خانه مِنْ * شيمى چراغا روشنا كونم ؟

من انا خوايم بگم : * ان‌همه بزن بىگيره پوشته‌سر ،

ماره كهنه تازه ، * حرصه جوش

تقىكولا نقىكولا كودن * پئره سك دوبى

ادر او در زئن * سنگه‌بار

سنگه‌بار * پس چى بوسته ناقلن

مىماره توشكازن . . . !

*

خسته‌يم - خودا به سر مىشاهيده - * خسته‌يم .

نقطه‌نقطه سر نهم شبنده‌روز * كلمه ره

كلمه‌كلمه ور * مىكاغذه سياكونم

من چقد جه مىنداشته گاب بگم * ناحيساب بگم !

ناحيساب بگم !

*

صوب كرا پاچان‌پاچان * جه شيشه

سركشه مىلانه‌كش . * هيچكسا حلى نىيه مىجان كَنَش ،

هيچكسا . . .

برگردان به فارسى بگومگو

برگردان به فارسى بگومگو

باد گرم * شب دارد تنش را شمشاد مىكارد

سيگار تلخ را به لب دارم * برايم تنهائى ، ملال‌انگيز و افسرده مىنمايد

نشسته‌ام . * اين حرف يكسال و دوسال نيست

سالهاى زيادى است