كتاب گيلان ( فارسى ) — الجزء ٢، الصفحة ٥٤٠

برگردان به فارسى ايلغار

فوش و فلاكت ، * قيله‌قال ،

گردنه رگ به جهانه جه غضب * آله شال ،

پا برانده * بىكولا

اييدى جه كومانه خوله بيرون .

*

دازه هيمه وارجينى ، * رَمَشه اجار پايه

كَردخاله بشكنه * تبر و داره اوشانه دس عصا .

كراچى ، * خالخالى ،

خوانه‌خوا ، * همه‌تان

سيا تَمَش ، سيفيده تَمَش ، * پوشت به كومه ، رو به بست ،

دوويدى را روخانانه بىهوا .

*

هيچى ا ، اوساده سيله غضبه * حريف نىيه .

نه زنا كه ايجگره ، * دخترانه گوم گومه ،

جغلانه پيچ‌پيچى ، * ليليكى داره تمش

نه چپر * نه رمش

امنيه توفنگ كونه ، * كيخودا مرداكانه ريش سيفيدى ،

ترسه جان * ترسه مال .

*

چى بوبو ؟ * چى خبر ؟

هيچى ، ديشب پريشب * مشته موسى قاوه‌خانه دورونى ،

رضالى غورصه گولى داده بزه : * هن موسلمانى يه كى ميرزا حسن پيش فاكشه ،

ميرآبه ، * پولو دوتا ليشَه مَره ،

مىبوسوخته دوخفيس و نيم‌بجاره * آبه نوبه ببره .

مىزاكان ريزه ييدى * مىزنانه پا به ما ،

اونه خانه زنديگى ، * رو به را .

« سگ هرزه لاب بوكون * بَبْر آخر اوره خوسره جُر »

*

صُبه‌سر ، * چىچى نى جيز نوكوده ،

آسمان گوره‌خوله ، * جيره سره مرداكان

پوشت به خانه ، رو به بست ، * تبره و داره به دست ،

دوويدى را روخانانه بىهوا . * دوويدى را روخانانه بىهوا .

برگردان به فارسى ايلغار

برگردان به فارسى ايلغار

سر صبح ، آفتاب ندميده ، * گنجشك جيك‌جيك نكرده و آسمان چون گور تاريك

يكباره مردان پائين محله ، تك‌وتوك ، * دو تا ، سه تا ، دست در دست هم ،

صحبت‌ها : فحش و داد و قال . * رگهاى گردن از غضب برآمده ، سروصورت چون شال سرخ ،

پابرهنه و بدون كلاه از سوراخ كومه‌ها به در مىزنند

*

داس هيزم‌شكنى ، چوب پايهء بر * شاخهء كلفت شكسته ، تبر و داس درو ، عصاى دستشان

زن كارگر ، مرد خلخالى ، صاحبخانه ، همه‌شان * از خار سياه تا خار سفيد ، به كومه و رو به سد ،

بدون اعتنا به چيزى از راه رودخانه مىدوند * هيچ‌چيز حريف اين سيل براه‌افتاده نيست

نه فرياد زن ، نه غرولند دختران ، نه نجواى كودكان * نه خار درخت ليليكى ، نه چپر و نه پرچين

نه تفنگ ژاندارم ، نه ريش سفيدى كدخدا مردان * نه ترس جان ، نه ترس مال

*

چه شده است ؟ چه خبر است ؟ * هيچ‌چيز ! ديشب ، پريشب ، توى قهوه‌خانهء مشهدى موسى

رضا على با صداى از غصه گرفته فرياد كشيد :