كتاب گيلان ( فارسى ) — الجزء ٢، الصفحة ٥٣١

برگردان به فارسى شبى به رودخانه رفتم

يَتَهْ بَكاشْتَهْ بى آوْ * يَتَهْ ببافتَه بى تُوْ

هَركِه بَه فِكِر خويشَهْ * كوسَه بَه فِكر ريشَه

*

مى مآر ، اگر چى پيرَه * خانِه ميانْ اسيرَه ؛

وَلى از او زمانَه ، * هَميشَه گيتْ بَهانَه

هَرچى كه بَدبختى كَشِه مَردَهْ دَسْ ، * مى سَر تلافى گود وُ مى جان وُ وَسْ .

حَريفْ نَبو پيرَهْ خَرَهْ ، * گيتْ پالوَنْ هَنْد شَرَه !

وختىِ مْ ، كه سَرْدَماغْ بو * خوجيرْ - گَبَشْ ، « الاغْ » بو !

سَماوارَه - وَرْ كه نيشْتْ * اشارَه زَامَ كِه هيشْتْ !

*

هيتُو خواسيْمْ پَر - اگيريمْ * زاكْ - زاكْ ئُونَهْ ، وَرْ - اگيريْم ،

عاشِقْ بَبيمْ ، يار بَداريمْ ، * لاكو - لاكوُنَهْ كارْ بَداريمْ ،

زَن بَداريمْ ؛ نَه زين وُنَه تَكَلْتو ، * آهو بَبيمْ ، رَمْ بَكُنيمْ كو بَه كو !

آشْتى بَبيمْ ، قار بَبيمْ ، * پِئِر بَبيمْ ، مآر بَبيمْ ؛

خَبرْ بَدَئنْ كه جَنگ بوبُو * دنيا سِياهُ و تَنْگ بوبو

*

جَنْگْ كِه فَكالْ - فيچينْ بوبو ، * وَخْتِ ( فُتار - فيسينْ ) بوبو

يِه كُوْگِهْ بَهْ ، نوغوُن بوبُو ، * پَلَه بوبُو ، روغون بوبو !

بومئنْ بوبُئُون ، يَواشْ يَواشْ ، * گَنْدَهْ واش - ئُونْ ، داخِلِ واشْ !

*

تاكَمْ كَمِىْ ، دادْ ويريسا * شُمالِ جىْ ، بادْ ويريسا

گيلانُ زَمينْ جوان - آ - بُو * مَرْدُمَهْ چَشمُ وُ گوشْ وابُو .

او وَخْتْ كِه « قَبْلَهْ دارْ » بَكَت ، * مَردُمَهْ گوش ، اى گَبْ دَكَتْ

*

يَه دَسّهْ تا كى بَدوشَنْ * مَردُمَهْ خونَهْ فودوشَن

*

آدمى وَئنْ بَندَهْ نَبونْ ، * اگر بَبونْ ، زنْدَهْ نبونْ ،

*

وَخْتى اى پيچ‌ْپيچْ دَكَتَهْ * خيلىِ - ئِنَهْ « قاب » دوز بَكَتَهْ

تازه بوبئونُ ، كُهنَهْ گب ئوُنْ * كوتاهْ وابئُوُن ، دراز شبْ ئُون .

( شاغوزْ پايَه ) - ئنْ ، زِندَه بوبئُوُن * دَريا بَزا كُنْدَهْ بوبئُون

خاشَ جان - ئوُن ، دوزْ - دوزَكى ، * باهَم بوبئُون دَسْ بَه يكى !

خوشئُونَهْ قَيْشَهْ دَكَشئِن * خوجانِ جى ، دَسْ بَكَشئِن . . .

برگردان به فارسى شبى به رودخانه رفتم

برگردان به فارسى شبى به رودخانه رفتم

شبى به رودخانه رفتم * ديدم آب مىشكفد ، مىجوشد .

شكوفه نبود ، غصه بود * از زندگى بيزار و خسته بود

غصه مىگويم ، غم مىگويم ، * هرچه مىگويم كم مىگويم

در هردو گام كه راه مىرفت * فريادش به آسمان مىرفت

شكوفه كه مىكرد ، از اندوه و رنج مىسوخت ، * آنچه را كه در دل داشت ، همه‌جا مىنشست و مىگفت :

- آدميزاده ، سرگذشت مرا ندارد ! * هرگز چون شما ، دمدمىمزاج و ابن الوقت نشدم !

تا آنجا كه به ياد دارم ، اين رنگ و آن رنگ ، دورو نشدم ! * مانند شما ، براى هرآب « تور ماهيگيرى » نشدم !

دل كم‌ظرفيت و تنگ من كه مىجوشيد ، * برنجكاران را شاد مىكرد

در دل هركس ، هر آرزويى بود ، هركس آرزويى داشت * بازهم ، مىآمد و از من مىخواست .

ماهيگيران ، دم فروبسته و خاموش * نىها ( ىِ قُلّاب ماهيگيرى ) را زير پا چپانده ،

از ( سالى پاكَه ) تا ( آلوغ‌فَكْ )