كتاب گيلان ( فارسى ) — الجزء ٢، الصفحة ٥٢٥

برگردان به فارسى

الان بهترابم ، ده من اون نيم * بيدم باز گيدى يارو بىمصرفه

او ايام كى صابون بو ، الآن كفه * اشانى اروشواره مىگوش بامو

مرا غيظه گيفته ، مىخون جوش بامو * بگفتم على الله كى مردن خوبه

آدم ، وا ، بيميره ، تا راحت ببه

*

ايتا لوله ترياك زرّين بيهم * بخوردم ، بخفتم ، چك و پر ، بزم

مىجغلانه مار ، هى خوجانه بزه * شلوغ درگاده ، خو دهانه بزه

پورابو آمه خانه‌يه مرد و زن * فتوركان ، فتوركان و ، دوسكول بزن

اسا ، نيمه جانم ، ولى ايشناوم * امخلوق حرفا ، آمه هِرّه دم

ايتا گفتى : بيچاره ناكام بوشو * ايتا گفتى : افسوس انى نام بوشو

ايتا گفتى : اون غرق رحمت ببه * ايتا گفتى : حيفه نوغان كت‌ببه

ايتا گفتى : بدبخت آزاده بو * ايتا گفتى : جنّت‌مكان ساده بو

تعجّب نوكون ، خلق ، خرسامانه * نفس تازنى هيچ تى قدرا نانه

همين كه به مردى تيره غش كونه * تىقبرا مشبك ، منقش كونه

هه ما بين ، وارطانى دكتور ، بامو * مرا چا كوده ، مىنفس جور ، بامو

بدان پس اسا تا به دنيا درى * جه قلبه پول سكه جا ، بدترى

تىجان ، تا كى ساقه ، تىسر ، زنده‌يه * وانه پرسه هيچكس فلانكس كيه

« آجامى » بگفته ا - جور شرح حال * فوه دشمنه فرقه ، سنگ و سوفال

ا « منظومه » يه ، يادگار من بنام * كيم ؟ راد باز قلعه‌اى ، والسلام .

برگردان به فارسى

برگردان به فارسى

بگومگو ، يك‌ودو كردن و شايعه . . . * برادر ، اى برادر ، امان از اين خلق و مردم

نه مىتوان پيش افتاد ، نه عقب ماند * اگر تند راه به روى ، مىگويند : حرام‌زاده است

و اگر كند راه رفتى ، مىگويند : گيج است * سالى بود كه پهلوان بودم ، سرم باد داشت

بالاى شاخهء جوانىام ، گل روئيده بود * سيما و گونهء سرخم ، سيب را رسوا مىكرد

از چشمان قشنگم ، آهو ، پروا داشت * راه رفتنم قرقاول را خجل مىكرد

چهرهء روشنم به ماه مىگفت : نبايد بيرون بيايى * بازهم ، مردم مىگفتند : فلانى بد است

دنبال كار و زندگى نمىرود ، آدم بيخودى است

*

رفتم به يك كارى مشغول شوم * كارگر نوغان شدم ، مأمور تلمبار ( تلنبار ) شدم

به گاو نر ارباب اشكل مىزدم * مىرفتم براى احداث پرچين ، شاخه مىبريدم

براى بار برنج ، مكارى مىگرفتم * در بلنديهاى رودخانه ، درخت توت مىكاشتم

از تنهء درختان توسه ، ناو مىتراشيدم * كاه برنج را مىفروختم

كتم جر مىخورد ، خودم مىدوختم * چهار سال آزگار ، خواب‌وخوراك نداشتم

از بس كار مىكردم ديگر تاب‌وتوان برايم نمانده بود * باز حرف مردم دربارهء من از سرم كم نمىشد

و براى دلم مرهمى به حساب نمىآمد * چه بايد كرد ، حرف كه ماليات و عوارض ندارد

براى زاييدن گربه كه هيچ‌جا جشن فندق‌بازى نمىگيرند

*

گفتم چه خوب است قدرى درويشى پيشه گيرم * مختصرى صاحب هيكل و ريش شوم

بند چموشم را محكم بستم و به راه افتادم * رفتم اصفهان به دولتسراى پير طريقت

تبرزين و كشكول و قليان خريدم * با يك جوزدان خراسان

خلاصه اينكه به فرقهء خاكسار پيوستم * و در كنار بازار پرسه مىزدم

هميشه در چنته‌ام پول بود * آنچه دلت مىخواست در كشكولم وجود داشت

درويش بودم ولى پادشاهى مىكردم * گرچه به ظاهر گدائى مىكردم

جناب نقيب فرمان مىراند * ميزد ، مىگرفت ، كفترپرانى مىكرد