كتاب گيلان ( فارسى ) — الجزء ٢، الصفحة ٣٠٨

سرشمارى سال 1370

گيلان نيز بهره گرفته و به پيش‌بينى جمعيت در گزينه‌هاى مختلف پرداخته است . جدول شمارهء 28 محتملترين حالت از تغييرات جمعيت استان گيلان را از سال 1365 تا 1390 نشان مىدهد .

جدول شمارهء 28 - پيش‌بينى جمعيت استان گيلان از سال 1365 تا سال 1390 در مقاطع زمانى 5 ساله به تفكيك جمعيت نقاط شهرى و جمعيت نقاط روستائى ( ارقام به هزار نفر ) .

بدين‌ترتيب جمعيت استان گيلان در سال 1390 به حدود 653 / 3 ميليون نفر خواهد رسيد و نسبت شهرنشينى در آن از 8 / 37 درصد در سال 1365 به 1 / 55 درصد افزايش خواهد يافت . متوسط رشد سالانه جمعيت استان گيلان در اين دوره 28 / 2 درصد ، متوسط رشد سالانه جمعيت شهرى آن 84 / 3 درصد و متوسط رشد جمعيت روستائى آن 95 / 0 درصد در سال خواهد بود . پائين بودن ميزان رشد جمعيت روستائى استان ، به جهت تبديل 12 روستاى پرجمعيت آن به شهر تا سال 1390 است . كه در پايان دوره پيش‌بينى بيش از 178 هزار نفر از جمعيت را بر جمعيت نقاط شهرى فعلى استان خواهد افزود .

در صورتىكه چنين انتقالى صورت نمىگرفت متوسط رشد جمعيت روستائى استان در دوره 25 ساله 1365 - 1390 كمى بيش از 36 / 1 درصد در سال مىشد .

پيش‌بينيهاى جمعيت تك‌تك شهرهاى كنونى استان و روستاهائى كه تا سال 1390 تبديل به شهر خواهند شد در گزارشهاى جمعيتى شهرستانها خواهد آمد .

سرشمارى سال 1370

از 20 شهريورماه تا 5 مهرماه سال 1370 سرشمارى ديگرى تحت عنوان « آمارگيرى جارى جمعيت » در كشور به انجام رسيد ، ليكن به رغم سپرى شدن بيش از 20 ماه هنوز « 11 » نتايج تفصيلى آن انتشار نيافته است .

بر اساس نتايج مقدماتى آن آمارگيرى ، جمعيت استان گيلان در سال 1370 برابر 2302062 نفر در 476751 خانوار بوده است كه 926152 نفر ( 2 / 40 درصد ) ساكن در نقاط شهرى و 1375910 نفر ساكن در نقاط روستايى بوده‌اند . طبق اين آمار از جمعيت 6 ساله به بالاى استان گيلان 1 / 75 درصد باسواد و 9 / 24 درصد بىسواد بوده‌اند . نسبت باسوادى در جمعيت 6 ساله به بالاى نقاط شهرى استان 1 / 85 درصد و در نقاط روستايى آن 5 / 68 درصد بوده است . براساس يافته‌هاى اين آمارگيرى 1 / 83 درصد از جمعيت 10 ساله به بالاى استان ( 2 / 81 درصد در نقاط شهرى و 7 / 89 درصد در نقاط روستايى ) شاغل بوده‌اند . بالا بودن نسبت اشتغال در نقاط روستايى به ماهيت فعاليتهاى كشاورزى مربوط است كه معمولا نسبت بيكارى در بين آنان بسيار پائين‌تر از مشاغل صنعتى و خدماتى است .

جمعيت شهرهاى استان در اين سرشمارى و ميزانهاى رشد سالانهء آنها در فاصلهء سالهاى 1365 و 1370 به شرح زير بوده است :

نام شهر / تعداد جمعيت در سال 1370 / رشد سالانه ( درصد ) در فاصله 70 - 1365

رشت / 363045 / 5 / 4

بندر انزلى / 94612 / 7 / 1

لنگرود / 55634 / 9 / 3

لاهيجان / 50954 / 0 / 3

آستانهء اشرفيه / 31865 / 9 / 4

هشتپر ( تالش ) / 29951 / 4 / 4

رودسر / 29836 / 9 / 3

آستارا / 29524 / 0 / 4

فومن / 29021 / 1 / 3

صومعه‌سرا / 25880 / 9 / 3

ماسال / 14900 / 4 / 3

كياشهر / 14199 / 9 / 2

كلاچاى / 14021 / 6 / 0

سياهكل / 11857 / 3 / 6

لشت‌نشا / 11728 / 8 / 3

چابكسر / 11053 / 5 / 1

املش / 10757 / 5 / 2

رودبار / 10642 / 4 / 6 -

لوشان / 10623 / 2 / 3

خمام / 9046 / 0 / 3

رضوانشهر / 8806 / 0 / 6

كوچصفهان / 8046 / 7 / 3

خشكبيجار / 7522 / 5 / 3

منجيل / 6928 / 0 / 9 -

رحيم‌آباد / 6416 / 8 / 0

سنگر / 6360 / 7 / 3

پره‌سر / 6279 / 7 / 4

كومله / 5475 / 7 / 1

واجارگاه / 5424 / 6 / 1 -

شفت / 4960 / 1 / 2

ماسوله / 788 / 0 / 7 -

( 11 ) . ارديبهشت‌ماه 1372 .