فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٥
اثاية
اتيل و برموراتيل و يدوراتيل مىشود يعنى اتر ساده توليد مىگردد . و چون با اسيدها تركيب شود توليد اتر مركب مىنمايد .
مر . اسيد .
اتيه
اتيه
(
atyah
) ص . ع . سرگشته و حيران در بيابانها . و متكبر و مغرور و خودبين . و قولم ما اتيهه ( كلمهء تعجب ) يعنى چه سر گردانست او .
اث
اث
(
ass
) ص . ع . موى و گياه بهم پيچيدهء انبوه . و زن كلان سرين . و هر چيز بسيار بزرگ . ج اثاث .
اثاء
اثاء
(
es '
) م . ع . تباه كردن درز چرم .
و درفش ستبر زده بريسمان باريك دوختن . و اثاى فيهم : كشت ايشان را . و مجروح گردانيد .
اثاء
اثاء
(
es '
) ج ا . ع . سنگها و احجار .
اثاءة
اثاءة
(
es at
) م . ع . - از اثا و ثوء هر دو مىآيد - يق اثئته به سهم : زدم او را تير .
اثاب
اثاب
(
as b
) و
اثأب
اثأب
(
as'ab
) ا . نام درختى .
اثابة
اثابة
(
es bat
) م . ع . اثاب الحوض اثابة : پر آب گردانيد آن حوض را . و اثاب فلان : بشتافت فلان . و اثاب الرجل :
فربه شد آن مرد پس از لاغرى از بيمارى .
و اثاب الشيئى : اعادهء آن چيز كرد .
و اثابه الله : پاداش دهد او را خداى .
اثابى
اثابى
(
as biy
) ع . ج . اثبية (
osbayyat
)
اثاث
اثاث
(
as s
) ا . ع . رخت خانه و مال .
و ا ج . همهء مال يعنى شتران و گوسپندان و بندگان و كالاى خانه و جز آن . ج اثئه : (
aessat
) و اثث .
اثاث
اثاث
(
as s
) م . ع . اث النبات اثاثا و اثاثة و اثوثا ( از باب ضرب و نصر و سمع ) : انبوه شد آن گياه و بهم پيچيد . و اثت المراة : كلان سرين شد آن زن . و اث الشيى : بسيار گرديد آن چيز و بزرگ شد .
اثاث
اثاث
(
es s
) ع . ج . اثيث و اثّ و اثّة .
(
ossat
) .
اثاث البيت
اثاث البيت
(
as sol - beyt
) ا ج . پ .
- مأخوذ از تازى - كالا و متاع خانه كه خنفر و دامال نيز گويند .
اثاثة
اثاثة
(
as sat
) ا . ع . واحد اثاث .
اثاثة
اثاثة
(
as sat
) م . ع . اث اثاثا و اثاثة مر . اثاث را .
اثاثه
اثاثه
(
as se
) ا ج . پ . - مأخوذ از تازى - كاچار و كاچال و ضروريات و ما يحتاج خانه .
اثاثى
اثاثى
(
as siy
) ا . ع . ديگدان . و ا خ .
نام اسبى .
اثار
اثار
(
es r
) م . ع . اثار اثارا :
قصاص يافت .
اثارب
اثارب
(
as reb
) ع . ج . اثرب و ثرب .
اثارة
اثارة
(
as rat
) ا . ع . بقيهء از علم كه برگزيده و نقل كرده شود از سلف . و اثر و بقيهء پيه يق سمنت الابل على اثارة :
فربه شدند شتران بر بقيهء پيهى كه پيش از اين دارا بودند .
اثارة
اثارة
(
as rat
) م . ع . اثر الحديث اثرا و اثارة و اثرة ( از باب ضرب و نصر ) :
نقل كرد سخن را و روايت نمود . و حديث مأثور : ا . سخنى كه خلف از سلف روايت كند .
اثارة
اثارة
(
es rat
) م . ع . اثاره اثارة :
برانگيخت او را . و اثار الارض : شيار كرد آن زمين را و كاشت . و اثار القرآن :
بحث كرد از علم قرآن .
اثافى
اثافى
(
as fi
) و (
as fiy
) ا . ع . ديگدان و سه‌پايه . ج : اثفية (
osfiyat
) و (
esfiyat
) .
و ا خ : نام چند ستاره مقابل رأس القدر . و ثالثة الاثافى : پاره‌سنگ پيوسته بكوه كه پهلوى آن دو سنگ ديگر نهاد بر آن ديگ نهند . و قولهم رماه الله بثالثة الاثافى يعنى مبتلا گرداند او را خداوند به بدترين بلاها - گويا براى بلا سه درجه قرار داده و هر درجه را يك ديگ پايه گفته‌اند . و هو ثالثة الاثافى : او سر فتنه و مبداء فساد است و فتنه نمىخيزد مگر از او .
اثاكيل
اثاكيل
(
as kil
) ع . ج اثكول (
askul
) .
اثال
اثال
(
as l
) و (
os l
) ا . ع . بزرگى موروثى و بزرگى ذاتى .
اثال
اثال
(
es l
) ع . ج اثلة (
aslat
) .
اثال
اثال
(
os l
) ا خ . ع . نام مردى . و ج ا خ .
نام چند آب . و ا خ . نام صحابى .
اثام
اثام
(
as m
) ا . ع . پاداش بدى . و ص .
گناهكار . و اخ نام وادى در جهنم .
اثام
اثام
(
as m
) م . ع . اثمه الله فى كذا اثما و اثاما ( از باب ضرب و نصر ) : گناهكار شمرد او را خداى در اين كار .
اثام
اثام
(
as m
) و (
es m
) ا . ع . پاداش‌بزه .
و جريمانه و تاوان .
اثام
اثام
(
as m
) و (
es m
) م . ع . اثمه اثاما و اثاما و مأثما ( از باب ضرب ) :
پاداش گناه داد او را .
اثام
اثام
(
ass m
) ص . ع . گناهكار .
اثامى
اثامى
(
as mi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مدعى در دعوا .
اثانين
اثانين
(
as nin
) ع . ج اثنان .
اثاوة
اثاوة
(
es vat
) م . ع . اثوت به و عليه اثوا و اثاوة ( از باب نصر ) : نمامى و سخن چينى از او كردم نزد پادشاه يا غير آن .
اثاولة
اثاولة
(
as velat
) ص ج . ع . اشياخ اثاولة : پيران ديرخيز سست‌رو .
اثايه
اثايه
(
es yat
) م . ع . اثيت به و عليه
اثيا
اثيا
(
esiyan
) و اثاية ( از باب ضرب ) :
سخن‌چينى و نمامى كردم از او نزد سلطان و غير آن .
اثاية
اثاية
(
as yat
) و (
es yat
) و (
os yat
) ا خ . ع . نام چاهى در ما بين مكه و مدينه .