فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨١
اتفاق
فارسى و به معناى آن .
اتروب
اتروب
(
atrub
) ا . پ . يك نوع بيمارى كه پوست بدن را سست و نرم مىكند .
اتروپين
اتروپين
(
atropin
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - داروئى سمى كه از بلادن اخذ مىكنند .
اترود
اترود
(
otrud
) ا . ع . نوكر حاكم . و چاووش . و سرهنگ . و پسر سرهنگ . و طفل و كودك . و پيادهء كوتوال و شاطر سلطان كه بىوظيفه همراه باشند .
اترهوة
اترهوة
(
etrahvat
) ا . ع . كبر و غرور و خودبينى .
اتريش
اتريش
(
otric
) ا خ . پ . يكى از ممالك فرنگستان كه نمسه نيز گويند . مر . نمسه .
اتزار
اتزار
(
ettez r
) م . ع . گناه كردن .
اتزاع
اتزاع
(
ettez '
) م . ع . باز ايستادن .
اتزان
اتزان
(
ettez n
) م . ع . سنجيده گرفتن يق اتزن الاخذ . و سنجيده شدن شعر و ميانه حال گشتن يق اتزن الشعر اى اعتدل .
اتساخ
اتساخ
(
ettes x
) م . ع . آلوده گشتن بريم و چرك .
اتسار
اتسار
(
ettes r
) م . ع . بهره كردن گوشت جزو را .
اتساع
اتساع
(
ets '
) م . ع . اتسعوا اتساعا :
نه تن شدند . و خداوند شترانى شدند كه نه روز يك بار آب مىخورند .
اتساع
اتساع
(
ettes '
) م . ع . فراخ شدن .
اتساع
اتساع
(
ettes '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وسعت و بزرگى به قدر كفايت . و قابليت گنجايش و فراخى و گشادى . و اتساع دادن ف م . :
فراخ كردن و گشاد نمودن .
اتساق
اتساق
(
ettes q
) م . ع . ترتيب دادن .
و راست و تمام شدن . و فراهم آمدن .
اتسام
اتسام
(
ettes m
) م . ع . داغ و نشان پذيرفتن .
و خويشتن را به چيزى داغ و نشان كردن .
اتست
اتست
(
otsat
) ا . پ . نام گياهى .
اتسز
اتسز (
atsez
) و اتسيز
(
atsiz
) و (
etsiz
) ا خ . پ . پادشاه دوم از سلسلهء خوارزميان و معاصر با سلطان سنجر سلجوقى و باجگزار وى اگرچه در آخر ياغى شده با سلطان جنگ كرد . و از 544 تا 551 پادشاهى نمود و احفادش تا زمان چنگيز در ايران پادشاهى داشتند و آخرين آنها سلطان محمد خوارزمشاه بود .
اتشاح
اتشاح
(
ettec h
) م . ع . حمايل به گردن درافكندن .
اتشار
اتشار
(
ettec r
) م . ع . تيز و تنگ كردن خواستن زن دندان را تا كم سن نمايد .
اتشاق
اتشاق
(
ettec q
) م . ع . وشيق ساختن .
و قديد كردن گوشت را .
اتشح
اتشح
(
atcah
) ص . ع . رجل اتشح :
مرد داراى تشحة و با كوشش و حميت .
اتشى
اتشى
(
atci
) ا . پ . سيخول و خارپشت بزرگ تيرانداز .
اتصاف
اتصاف
(
ettes f
) م . ع . صفت كردن .
و ستوده شدن . و با هم ستودن چيزى را .
اتصاف
اتصاف
(
ettes f
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بيان و وصف و توصيف و تفسير . و خلوص اتصاف يعنى داراى خلوص و صداقت كه بيان و تفسير مىكند راستى را . و سعادت اتصاف : داراى سعادت و نيكبختى و سعادتمند .
اتصال
اتصال
(
ettes l
) م . ع . رسيدن . و پيوستن .
و پيوسته شدن كار بىجدا شدگى .
اتصال
اتصال
(
ettes l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پيوستگى و چسبيدگى . و اتحاد و يگانگى . و پيوستگى دو چيز بهم . و رسيدگى . و پيوند . و ارتباط و مجاورت .
اتضاح
اتضاح
(
ettez h
) م . ع . پيدا شدن و آشكارا گرديدن .
اتضاع
اتضاع
(
ettez '
) م ع . فرومايه و ناكس و دون مرتبه شدن . و پست كردن سر شتر را تا پاى بر گردن وى نهند و برنشينند .
اتضان
اتضان
(
ettez n
) م . ع . نزديك گرديدن .
اتطاء
اتطاء
(
ettet '
) م . ع . آماده شدن . و نرم و آسان گرديدن . و راست و درست شدن .
و استيخ ايستادن . و بنهايت درستى رسيدن .
اتطان
اتطان
(
ettet n
) م . ع . اقامت نمودن به جائى . و جاىباش ساختن .
اتعاب
اتعاب
(
et ' b
) م . ع . اتعبه اتعابا :
مانده گردانيد او را . و اتعب انائه : پر كرد ظرف خود را . و اتعب القوم : خداوند مواشى مانده شدند آن گروه . و اتعب العظم :
باز شكست استخوان پيوند گرفته را .
اتعاد
اتعاد
(
ette d
) م . ع . وعده پذيرفتن . و باهم وعده‌بندى كردن .
اتعاس
اتعاس
(
et ' s
) م . ع . اتعسه الله اتعاسا : هلاك گردانيد او را خداى .
اتعاظ
اتعاظ
(
ette z
) م . ع . پند پذيرفتن . يق السعيد من وعظ بغيره و الشقى من اتعظ به غيره .
اتعب
اتعب
(
at'ab
) ص . ع . مانده‌كننده‌تر و زحمت‌دارتر .
اتغاب
اتغاب
(
etq b
) م . ع . هلاك گردانيدن .
و فاسد كردن . و گرسنه كردن . و عيب‌دار كردن .
و چركين نمودن .
اتغام
اتغام
(
etq m
) م . ع . اتغمه الطعام اتغاما : ناگوارد آورد او را طعام .
اتفار
اتفار
(
etf r
) م . ع . اتفر اتفارا :
دراز شد موى بينى او .
اتفار
اتفار
(
ettefar
) م . ع . افزون شدن .
اتفاف
اتفاف
(
atf f
) ع . ج تفّ .
اتفاق
اتفاق
(
ettef q
) م . ع . باهم يكى شدن . و همديگر را سازوارى نمودن . و باهم نزديك گرديدن .
اتفاق
اتفاق
(
ettef q
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اتحاد و يگانگى . و همراهى و دمسازى . و موافقت و يكدلى و يك‌جهتى و عدم اختلاف و سازش .