فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٢
ابن مقله
ابليس
ابليس
(
eblis
) ا خ . ع . شيطان و اسقنبه .
ابليس
ابليس
(
eblis
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ديو . و ا خ . شيطان . و ابليس پر تلبيس ص . : كسى كه شيطنت و مكر و عيب خود را بشدت پنهان كند و مكار .
ابليسانه
ابليسانه
(
eblis ne
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب بشيطان . و م ف . بطور شيطنت و از روى مكر و خدعه .
ابليقاق
ابليقاق
(
ebliq q
) م . ع . ابلق الفرس ابليقاقا : ابلق و دو رنگ شد آن اسب .
ابليم
ابليم
(
eblim
) ا . ع . عنبر . و انگبين .
ابم
ابم
(
abamm
) ا . ع . تارهاى بم از رود .
ابميق
ابميق
(
ebmiq
) ا . پ . آلتى كه در گردن گاو بندند و بدان جفت را بند نمايند و زمين را شخم كنند .
ابن
ابن
(
abn
) ا . ع . طعام خشك .
ابن
ابن
(
abn
) م . ع . ابنه بشيئى ابنا . ( از باب ضرب و نصر ) : متهم كرد او را به چيزى .
و فلان يوبن بكذا ( مجهولا ) : فلان ياد كرده مىشود به بدى . و ابنه ابنا ( از باب نصر ) : عيب كرد او را در روى وى . و ابن الدم فى الجرح : سياه شد خون در زخم .
ابن
ابن
(
aben
) ص . ع . غليظ و ستبر از طعام و شراب .
ابن
ابن
(
aban
) ع . ج . ابنة (
obnat
) .
ابن
ابن
(
ebn
) ا . ع . پسر و اصل آن بنو (
banavon
) يا بنى (
banayon
) بوده است .
ج : ابناء و بنون . و ابن الارض : گياه .
و ابن آهى : يك نوع مرغ . و ابن اثير عز الدين على بن محمد بن عبد الكريم بن عبد الواحد شيبانى ا خ . :
صاحب كتاب كامل التواريخ تولدش در جزيرهء ابن عمر و در 555 هجرى و وفاتش در موصل در سال 630 . و ابن البوح ا . فرزند .
و ابن بقيع : سگ . و ابن البراء : نخستين شب و يا نخستين روز از هر ماه . و يا پسين شب و يا پسين روز از آن . ابن جنة : نان .
و ابن ذكاء : سحر و بامداد . ابن السبيل :
مسافر . و ابن السحاب ا . باران . و ابن الصبح : آفتاب . و حرامزاده . و ابن عشرين : جوان بيست ساله . و ابن العرس راسو . و ابن العنب : مى و شراب .
ابن الغمام : ژاله و تگرگ . و ابن الله ص : بدبخت و بىنصيب . و ابن اللبون ا . : شتر بچهء شيرخواره . و ابن الماء :
هر مرغ آبى . و ابن الواحد : هر پسر يگانه و فردى . و ابن آوى : شغال .
ابنا
ابنا
(
abn
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - پسران . و ابناى انس و جن : مردمان و پريان . و ابناى جنس : مردمان در يك مرتبه و يك درجه و در يك وضع و حالت . و ابناى درزه : مردمان فرومايه و دون . و ابناى جهان : انسان و حيوان و نبات . و ابناى دهر و ابناى روزگار و ابناى زمان و ابناى عصر : مردم عالم . و مردمان همزاد و هم‌عصر .
ابناء
ابناء
(
abn '
) ج ا خ . ع . مردمى از ايران كه در اول اسلام هجرت كرده در يمن سكونت اختيار كردند . مر . خضارمة . و نيز ج : اه بن .
ابناء
ابناء
(
ebn '
) م . ع . ابنيته : بخشيدم او را بنا و آنچه بدان بنا كنند و عمارت سازند .
و يا قرار دادم او را كه خانه‌اى بنا كند .
ابناج
ابناج
(
ebn j
) م . ع . نسبت دادن خود را بخاندان بزرگ .
ابناخون
ابناخون
(
abn xown
) ا . پ . قلعه و حصار محكم .
ابناس
ابناس
(
ebn s
) م . ع . گريختن از شر و بدى .
ابناق
ابناق
(
ebn q
) م . ع . ابنق الودى ابناقا : پيوند كرد نهال را .
ابن الوقت
ابن الوقت
(
ebnol - vaqt
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - مفت‌خور . و غنيمت شمارندهء وقت و كسى كه بمقتضاى وقت و زمان عمل كند .
ابنان
ابنان
(
ebn n
) م . ع . ابن بالمكان ابنانا : مقيم شد در آن جاى .
ابناوى
ابناوى
(
abn vi
) ص . ع . منسوب به ابناء ( ايرانيانى كه در يمن سكنى گرفتند ) .
ابنبم
ابنبم
(
abanbam
) ا خ . ع . نام موضعى .
ابنة
ابنة
(
ebnat
) ا . ع . دختر . ج : بنات و قولهم ابنة اقعدى و قومى كنيز را گويند .
و ابنه الجبل : رد صدا و انعكاس صوت در كوه .
ابنة
ابنة
(
obnat
) ا . ع . گره چوب . و مرد استواراى و سر حلقوم شتر . و كينه و دشمنى و عيب .
و باصطلاح طب خارشى در كون كه جز بگائيدن تسكين نيابد .
ابنت زده
ابنت زده
(
obnat - zade
) ص . پ . رسوا و بدنام . و كسى كه از وى نفرت دارند .
ابن سيرين
ابن سيرين
(
ebne - sirin
) ا خ . پ .
محمد بن سيرين غلام انس بن مالك از اكابر تابعين كه در علم تعبير خواب ماهر بوده و روايت حديث از ابو هريره و عبد اللّه بن عمر و عبد اللّه بن زبير رضى اللّه عنهم مىكند در سال 110 هجرى وفات يافت .
ابن سينا
ابن سينا
(
ebne - sin
) ا خ . پ . ابو على شيخ الرئيس .
ابن كاكويه
ابن كاكويه
(
ebne - k kuye
) ا خ . پ .
علاء الدوله ابو جعفر بن شهريار حاكم اصفهان و همدان . در سال 433 هجرى وفات نمود .
ابن مقله
ابن مقله
(
ebne - moqle
) ا خ . پ .
امام الخطاطين ابو عبد الله محمد بن حسين بن مقله در اوائل مائه چهارم هجرى با كمال اشتهار ظهور كرد و اثرى را كه