فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٨
ابطل
نصر ) .
ابش
ابش
(
abacc
) ص . ع . تازه روى و خندان .
و كسى كه زينت دهد گرداگرد سر او در خانهء كسى را به طعام و شراب .
ابشار
ابشار
(
abc r
) ع . ج بشر (
becar
) .
ابشار
ابشار
(
ebc r
) م . ع . خوشحالى كردن بواسطهء خبرهاى خوب . و خبر خوش دادن .
و بيرون آمدن سبزه از زمين . و باردار شدن ماده شتر . و رونق دادن در كار . و مزه دادن . و تراشيدن و روى پوست برداشتن .
ابشاش
ابشاش
(
ebc c
) م . ع . گياه‌ناك شدن زمين . و پيچيده گياه گرديدن .
ابشاط
ابشاط
(
ebc t
) م . ع . شتابى كردن . و شتابانيدن .
ابشاغ
ابشاغ
(
ebc q
) م . ع . باران نرم و ضعيف رسانيدن زمين را . يق ابشغ الله الارض .
ابشام
ابشام
(
ebc m
) م . ع . بنا گوارد آوردن طعام .
ابشتن
ابشتن
(
abectan
) ف م . پ . پوشيده و پنهان داشتن .
ابشر
ابشر
(
abcar
) ص . ع . جميل‌تر و خوشگل‌تر و فربه‌تر . يقال هو ابشر منه .
ابص
ابص
(
abas
) م . ع . ابص ابصا ( از باب سمع ) : شاد شد .
ابصار
ابصار
(
abs r
) ع . ج . بصر (
basar
) .
ابصار
ابصار
(
ebs r
) ا . ع . ادراكى كه بواسطهء چشم حاصل مىشود .
ابصار
ابصار
(
ebs r
) م . ع . نگاه كردن به چيزى .
و ديدن . و ديدن آن به چشم : و بينا گردانيدن كسى را . و رفتن به بصره .
ابصاص
ابصاص
(
ebs s
) م . ع . جارى شدن و تراويدن آب . و حاصل نمودن زمين آنچه را كه اول برمياورد .
ابصاق
ابصاق
(
ebs q
) م . ع . رگ كردن پستان حيوان شيرده . و ابصقت الشاة : فرود آورد آن كوسپند شير را .
ابصر
ابصر
(
absa '
) ص . ع . بيناتر و بصيرتر .
ابصع
ابصع
(
absa
) ص . ع . گول . ج : بصع (
bos '
) . و كلمهء تأكيد . ج : ابصعون .
ابصنة
ابصنة
(
absenat
) ع . ج بصان .
ابصعون
ابصعون
(
absa'una
) ع . ج ابصع (
absa '
) . مر . ابتع .
ابض
ابض
(
abz
) م . ع . رها كردن و آرميدن .
و جنبيدن ( از باب نصر ) . و ابض البعير ابضا ( از باب ضرب ) : بست بند دست شتر را با بازويش تا از زمين بلند باشد .
ابض
ابض
(
obz
) ا . ع . زمانه . ج : اباض .
و باطن زانوى مردم . و باطن آرنج شتر .
ابض
ابض
(
abaz
) م . ع . ابضه ابضا ( از باب سمع و نصر ) زد رگ اباض او را . و ابض نساه : درهم كشيده شد رگ نساى او .
ابض
ابض
(
oboz
) ع . ج اباض .
ابضاض
ابضاض
(
ebz z
) م . ع . اندك عطا كردن .
ابضاع
ابضاع
(
abz '
) ع . ج بضع (
boz '
) .
ابضاع
ابضاع
(
ebz '
) م . ع . اسباب بردن در بازار جهت فروش . و بيان كردن و توضيح نمودن . و جواب شافى دادن . و سيراب كردن .
و فرونشاندن . و راضى نمودن كسى را به آنچه خواهش مىكند . و كدخدا كردن يق ابضع المراة .
ابضع
ابضع
(
abza '
) ص . ع . نازك و باريك و لاغر .
ابضعة
ابضعة
(
abzaat
) ا - خ . ع . نام پادشاهى مر تازيان را .
ابط
ابط
(
abt
) م . ع . پست كردن . و حقير شمردن . ابطه الله : فرواندازد او را خدا ( و الفعل من نصر ) .
ابط
ابط
(
ebt
) و (
ebet
) ا . ع . زير بغل و خش و پردال . و كوچكترين قطعات ريگ توده . ج : اباط . و ا خ . نام محلى در يمامه .
ابطاء
ابطاء
(
ebt '
) م . ع . درنگ و تأخير كردن . و بآهستگى پيش بردن و تعويق انداختن .
و خداوند ستور آهسته‌رو شدن . و ابطا عليه الامر : پس انداخت آن كار را و تعويق كرد در آن .
ابطاخ
ابطاخ
(
ebt x
) م . ع . خداوند خربوزهء بسيار شدن .
ابطار
ابطار
(
ebt r
) م . ع . سرگشته و حيران كردن . و ابطره المال : شادمان نمود او را آن مال . و ابطره ذرعه : تكليف داد او را زياده از طاقت و معيشت او و ضعيف و لاغر ساخت او را .
ابطاش
ابطاش
(
ebt c
) م . ع . حمله كردن .
و سخت گرفتن .
ابطاط
ابطاط
(
ebt t
) م . ع . خنور روغن خريدن .
ابطال
ابطال
(
abt l
) ع . ج بطل (
batal
) .
ابطال
ابطال
(
ebt l
) م . ع . باطل آوردن . و دروغ گفتن . و باطل و ناچيز و بىفايده نمودن . و ابطل فى حديثه : هزل و ياوه گفت .
ابطال
ابطال
(
ebt l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بطلان و فساد . و عدم راستى . و وقت گذرانيدن .
ابطالة
ابطالة
(
ebt lat
) ا . ع . باطل . يق بينهم ابطالة .
ابطان
ابطان
(
ebt n
) م . ع . آستر كردن جامه .
و قبول كردن كسى را بدوستى حقيقى . و تنگ بر كشيدن حيوانات را . و شمشير بر كمر بستن .
ابطح
ابطح
(
abtah
) ا . ع . زمين پست .
و جوى در سنگلاخ . ج : اباطح .
ابطر
ابطر
(
abtar
) ص . ع . بزرگ لب .
ابطع
ابطع
(
abta '
) ص . ع . كسى كه سطح داخلى لبهايش سپيد بود مانند اهالى حبشه . و بىدندان خصوصا در فك اسفل .
ابطل
ابطل
(
abtal
) ص . ع . باطل‌تر و بيهوده‌تر