فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٦٣
پيل‌دندان
و پرىپيكر : كسى كه بهيكل ملك بود و بسيار خوش‌روى و خوب‌سيما باشد . و ماه‌پيكر : كسى كه رويش مانند ماه درخشان بود .
پيكرآرا
پيكرآرا
(
paykar - r
) ا . پ . آرايش كنندهء صورت .
پيكران
پيكران
(
paykar n
) پ . ج . پيكر . و پيكران درخش : ستاره‌هاى آسمان و باصطلاح صوفيه صور روحانى . و پيكران مانا : عالم برزخ كه ميانهء ملك و ملكوت است .
پيكرپرست
پيكرپرست
(
paykar - parast
) ا . پ .
بت‌پرست .
پيكرستان
پيكرستان
(
paykarest n
) ا . پ .
عالم برزخ و عالم مثال كه ميانهء ملك و ملكوت است .
پيكرگار
پيكرگار
(
paykar - g r
) ا . پ . نقاش و نقاش آب‌رنگ كار .
پيكرگاو
پيكرگاو (
paykar - g v
) و پيكرگو
(
paykar - gov
) ا . پ . صراحى كه به شكل گاو باشد .
پيكركده
پيكركده
(
paykar - kade
) ا . پ .
بتكده .
پىكن
پىكن
(
pay - kan
) ا . پ . پىزن .
پيكند
پيكند
(
paykand
) ا خ . پ . موضعى در سمرقند .
پيكندن
پيكندن
(
paykandan
) ف م . پ .
پيوستن و جمع كردن . و در سلك كشيدن .
و پىزدن .
پيكور
پيكور
(
pay - kur
) ص . پ . بىنشان و نابينا .
پيگ
پيگ
(
payg
) ا . پ . پيام و خبر و پيغام و قاصد و خبرآور .
پيگار
پيگار
(
payg r
) ا . پ . جنگ و جدال . و قصد و اراده . و پيگار كردن : جنگ كردن و خصومت نمودن .
پيگارپرستان
پيگارپرستان
(
payg r - parast n
) ا . پ . مردمان جنگجو .
پيگارجوى
پيگارجوى
(
payg r - juy
) ص . پ .
آرزومند جنگ .
پيگارسان
پيگارسان
(
payg r - s n
) ا . پ . در شعر بمعنى پيگارستان .
پيگارستان
پيگارستان
(
payg rest n
) ا . پ .
جاى و محل جنگ .
پيگاه
پيگاه
(
payg h
) ا . پ . بامداد و صبح و پگاه .
پيگو
پيگو
(
peygov
) ا خ . پ . نام ملكى از ممالك چين و نام پادشاه آن ملك .
پيگور
پيگور
(
paygur
) ا . پ . پا و قدم . و دم خر .
پيل
پيل
(
pil
) ا . پ . فيل كه حيوانى است چارپا از جنس پستاندار و پوست آن بسيار ستبر و بزرگترين حيوانات برى كه از چهار تا پنج متر ارتفاع دارد و امروز سه قسم از آن در كرهء ارض موجود است : يك قسم در افريقا و دو قسم در آسيا و اين حيوان بسيار مطيع و منقاد مىباشد و انسان را در شكار و در جنگ و در حفر زمين اعانت نموده امداد مىكند و مر او را خدمت مىنمايد و در بعضى ممالك فيل را جهت ضبط آلتهاى مدافعهء آن كه عاج مىنامند صيد مىكنند . و خرطوم فيل عبارتست از بينى درازى كه منتهى شده بيك قسم انگشت بسيار قابل انعطافى و آن را به كار مىبرد در اجراى بسيارى از مقاصد و اعمال خود و نيز در مدافعه . و نيز پيل : پاشنه . و كيسه و خريطه . و گره و آماس غده‌اى شكل . و پيل آبكش : ابر . و پيل افگندن :
مغلوب كردن . و پيل محمود : نام پيل بزرگى كه ابرهه پادشاه حبشه هنگامى كه براى ويران كردن مكهء معظمه آمده بود سوار بود .
و پيل محمودى : پيلى كه سلطان محمود غزنوى در سفر هندوستان سوار بود . و پيل معلق در هوا و يا پيل هوائى :
ابر .
پيلارام
پيلارام
(
pil r m
) ا خ . پ . نام حصارى عظيم و بزرگ .
پيل امرود
پيل امرود
(
pil - amrud
) ا . پ . قسمى از امرود .
پيلاو
پيلاو
(
pil v
) ا . پ . پلو و غذائى لذيذ كه از برنج سازند .
پيل باران
پيل باران
(
pil - b r n
) باران درشت و بزرگ قطره .
پيل‌بالا
پيل‌بالا
(
pil - b l
) ا و ص . پ . بزرگ جثه مانند پيل و تناور . و متكبر و مغرور .
و خرمن غلهء كوفته ناشده .
پيلبان
پيلبان
(
pil - b n
) ا و ص . پ . پرستار و خدمتگزار پيل .
پيلبانى
پيلبانى
(
pil - b ni
) ا . پ . خدمتگزارى و پرستارى پيل .
پيل‌بند
پيل‌بند
(
pil - band
) ا . پ . حركتى از بازى شطرنج كه در پس پيل دو پياده قرار دهند تا مانع از آمدن مهرهء حريف باشد .
پيل‌پا
پيل‌پا
(
pil - p
) ا . پ . حربه‌اى مر زنگيان را . و نوعى از قدح بزرگ شراب‌خورى و ستونى كه سقف بر آن قرار مىگيرد . و داء الفيل .
پيل‌پايه
پيل‌پايه
(
pil - p ye
) ا . پ . ستونى از گچ و سنگ كه بر بالاى آن پايه‌هاى طاق را گذارند .
پيل‌پيكر
پيل‌پيكر
(
pil - paykar
) ص . پ . شبيه به پيل . و بزرگ جثه مانند پيل .
پيلتن
پيلتن
(
pil - tan
) ص . پ . تناور . و اسب بزرگ جثه . و ا . خ . رستم .
پيلته‌پيچ
پيلته‌پيچ
(
pilte - peyc
) ا . پ . به زبان روستائى هر چيز تابيده شده مانند فتيله .
پيل‌دندان
پيل‌دندان
(
pil - dand n
) ا و ص . پ .
دندان پيل و عاج . و آنكه نابهاى وى مانند