فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٦٢
پيكر
گفتن و پيش‌بينى كردن . و آئين پيشين :
آئين قديم . و بر وجه پيشين : بر وجهى كه سابق بيان شده و ياد داده شده .
پيشينگاه
پيشينگاه (
peycin - g h
) و پيشينگه (
peycin - gah
) و پيشين‌گهان
(
peycin - gah n
) ا . پ . هنگام نماز ظهر .
پيشينه
پيشينه
(
peycine
) ا و ص . پ . پيش و سابق . و ما قبل . و مقدم . و سلف . و پول پيشگى و پول مساعده .
پيشينگان
پيشينگان (
peycineg n
) و پيشينيان
(
peycini n
) ا . پ . ج . پيشينه متقدمين و سابقين و قدما . و گذشتگان . و اجداد .
پيغاره
پيغاره
(
payq re
) ا . پ . طعنه و سرزنش و بهتان .
پيغاله
پيغاله
(
payq le
) ا . پ . قدح و كاسهء شراب .
پيغام
پيغام
(
payq m
) ا . پ . خبر و پيام و رسالت . و بشارت و مژده . و پيغام آوردن : از جانب كسى خبر و مطلبى را بيان كردن . و پيغام زبانى : رسالت شفاهى . و پيغام كاغذى : رسالت كتبى و عرض پيغام كردن : سند سپردن و بيان كردن سبب و جهت رسالت را . و پيغام بردن : خبر بردن و رسالت را بانجام رسانيدن .
پيغاما پيغامى
پيغاما پيغامى
(
payq m - payq mi
) م ف . پ . مراسله و رسالت از طرفين و مطابقت .
پيغامبر
پيغامبر
(
payq m - bar
) ا . پ . رسول و پيغمبر و كسى كه پيغام مىآورد و حامل پيغام . و شخصى كه از جانب كسى رسالت مىكند و ايلچى و گماشته . و وكيل .
پيغامبرى
پيغامبرى
(
payq m - bari
) ا . پ .
رسالت . و پيغامبرى كردن : رسالت كردن .
پيغام‌گزار
پيغام‌گزار
(
payq m - goz r
) ا و ص .
پ . كسى كه رسالت مىكند و پيغام مىآورد .
و رسول .
پيغام‌گزارى
پيغام‌گزارى
(
payq m - goz ri
) ا . پ . پيغام‌آورى و رسالت .
پيغان
پيغان
(
peyq n
) ا . پ . شرط و عهد و پيمان . و هرزه و بيهوده .
پيغله
پيغله
(
payqole
) ا . پ . پيغوله .
پيغلوش
پيغلوش
(
piqlovc
) ا . پ . ريشهء گل و نوعى از سوسن كه سوسن آسمان‌گون گويند .
و خانهء مورچه . و دهان و گوش .
پيغم
پيغم
(
payqam
) ا . پ . پيغام .
پيغمبر
پيغمبر
(
payqam - bar
) ا . پ . كسى كه از جانب خداوند عالم جل شانه وحى بر او آيد خواه مأمور بهدايت مردم باشد و يا نباشد . و رسول و نبى .
پيغمبرى
پيغمبرى
(
payqam - bari
) ا . پ .
رسالت و نبوت .
پيغن
پيغن
(
payqan
) ا . پ . سداب .
پيغو
پيغو
(
payqu
) ا خ . پ . مملكت پيگو و نام پادشاه آن .
پيغو
پيغو
(
peyqu
) ا . پ . پرندهء شكارى از جنس باشه . و منقار مرغان .
پيغور
پيغور
(
payqur
) و (
peyqur
) ا . پ .
دهان تنگ . و مرتبان كوچك و مانند آن .
پيغوله
پيغوله
(
payqule
) ا . پ . كنج و گوشهء خانه . و كنج و گوشهء چشم . و بيراهه . و پيغولهء دهان : گوشهء دهان .
پيغون
پيغون
(
payqun
) ا . پ . شرط و عهد .
پيغوى
پيغوى
(
payqavi
) ا و ص . پ . منسوب به ملك پيغو . و زبان تركى و خط تركى .
پيغه
پيغه
(
piqe
) ا . پ . چوب پوسيده‌اى كه در آتشگيره به كار برند .
پىفشردن
پىفشردن
(
pay - facordan
) ف ل . م .
پ . ثابت قدم بودن و استوار شدن و استوار كردن . و قدم نهادن .
پيفه
پيفه
(
pife
) ا . پ . چوب پوسيده‌اى كه در آتشگيره به كار برند .
پيك
پيك
(
payk
) ا . پ . قاصد و چاپار و رسول و پيام‌گزار و خبرآورنده . و پاسبان و حارس . و خدمتگار . و نوك تيرى كه در آتش زدن به كار مىبرند . و پيك اجل : حضرت عزرائيل و مرگ . و پيك اميد : ماه و پيك رايگان : ماه . و سوداگر . و مسافر . و باد صبا . و پيك فلك : ماه .
پيك
پيك
(
payak
) ا . پ . طفيلى و شخص لئيمى كه همه روزه از خوان ديگران خورد .
و گياهى كه در روى گياه ديگر زندگانى كند و از آن تغذيه نمايد مانند مويزج . و نيز حيوانى كه در روى حيوان ديگر زندگى نموده و از بدن او تغذيه كند مانند شپش و به زبان علمى فرانسه آنها را پارازيت گويند .
پيكان
پيكان
(
payk n
) ا . پ . نوك تيز تير و نيزه . و سهم و تيز و سنان و نيزه و پيكان خاراگذر : نيزه‌اى كه سنگ مرمر را سوراخ مىكند . و پيكان كمان : آفتاب و ستارگان . و پيكان مقراضه : تير و يا نيزهء دو شاخه .
پيكان‌فشان
پيكان‌فشان
(
payk n - fac n
) ص . پ .
شخص كماندار .
پيكان‌كش
پيكان‌كش
(
payk n - kac
) ا . پ .
آلتى كه تير را از بدن حيوانى بدان بيرون كشند .
پيكانه‌سم
پيكانه‌سم
(
payk ne - som
) ا . پ .
حيوانى كه شمس باندام پيكان باشد . و ناخن و چنگال مرغ .
پيكانى
پيكانى
(
payk ni
) ص . پ . قسمى از ياقوت و فيروزه . و قسمى از نوشادر .
پيكر
پيكر
(
paykar
) ا . پ . كالبد و جثه . و صورت . و شكل و هيئت . و هيكل . و بت‌كده .