فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٦١
پيشين
پيشگه
پيشگه
(
peyc - gah
) ا . پ . پيشگاه .
پيشگهى
پيشگهى
(
peyc - gahi
) ا . پ . آنچه بوقت افطار خورند . و چاشت .
پيشگى
پيشگى
(
peycgi
) ص . پ . پولى كه پيش از كار به مزدور دهند .
پيشگى
پيشگى
(
peycagi
) ا . پ . خدمت و نوكرى و خدمتگارى .
پيشگير
پيشگير
(
peyc - gir
) ا . پ . پسندكننده .
و رومال و دستمال .
پيشمان
پيشمان
(
peycm n
) ص . پ . پشيمان و نادم .
پيش‌مزد
پيش‌مزد
(
peyc - mozd
) ا . پ . پولى كه شخص تاجر اول صبح دريافت مىكند . و مزدى كه به كارگر پيش از كار مىدهند . و بخت‌خوش . و دست‌لاف .
پيشن
پيشن (
pican
) و پيشند
(
picand
) ا . پ . ليف خرما كه از آن رسن تابند .
پىشناس
پىشناس
(
pay - cen s
) ا . پ . كسى كه در شناسائى ردپاى در گذرگاهها مهارت داشته باشد .
پيش‌نشين
پيش‌نشين
(
peyc - necin
) ا . پ .
پازاچ و دايه . و ماماچه و قابله . و دوست .
و شراب‌فروش .
پيش‌نماز
پيش‌نماز
(
peyc - nam z
) ا و ص . پ .
كسى كه جلو ايستد و نماز گزارد و ساير به او اقتدا كنند . و امام . و چرگر .
پيش‌نمازى
پيش‌نمازى
(
peyc - nam zi
) ا . پ .
امامت .
پيشنهاد
پيشنهاد
(
peyc - neh d
) ا . پ .
چيزى كه هميشه در پيش نظر شخص بود و مركوز خاطرش باشد . و اراده و نيت و قصد و منظور .
و مرام و عادت . و وضع . و طريقه و قانون و انتظام . و آئين . و پيشنهاد كردن :
منظور كردن و خود را عادت دادن . و پيش نهاد خاطر كردن : يادآور شدن و مذاكره كردن و سرمشق تقليد قرار دادن .
پىشو
پىشو
(
pay - cov
) ا . پ . پيرو و تابع .
پيشوا
پيشوا
(
peyc - v
) ا . پ . سرگروه . و پيش‌رو مردمان . و مقتدا و امام . و سردار لشكر . و مراد . و هادى و دليل . و نوعى از جامه كه زنان پوشند . و پيشوا بودن :
امام بودن و مراد بودن . و پيشوا شدن :
امام شدن و مقتدا شدن . و پيشوا رفتن :
باستقبال رفتن . و پيشوا كردن : امام كردن و رئيس مذهب كردن .
پيشوار
پيشوار
(
peyc - v r
) ا . پ . لباسى كه از جلو باز شود .
پيشواز
پيشواز
(
peyc - v z
) ا . پ . پيشباز و استقبال . و لباس كوتاهى كه قدرى از زانو تجاوز كند .
پيشوايان
پيشوايان
(
peycv y n
) پ . ج . پيشوا .
و پيشوايان دين : ائمهء اطهار سلام اللّه عليهم . و علما .
پيشوائى
پيشوائى
(
peycv i
) ا . پ . امامت .
و پيشوائى كردن : امامت كردن و رياست مذهبى نمودن .
پيشور
پيشور
(
peycvar
) ص . پ . نيكوكار .
و فاضل و شريف و بزرگوار .
پيشه
پيشه
(
peyce
) ا و ص . پ . شغل و كار و كسب و عمل و حرفت و هنر . و كاره و رسم و عادت و خوى . و قسمى از نى كه شبانان نوازند . و چه پيشه يعنى چه‌كاره .
و سپاه جهاد پيشه : سپاه آموخته بجنگ .
و صداقت پيشه : كسى كه پيش نهادش صداقت بود . و نخوت پيشه : كسى كه پيش نهادش نخوت بود . و هم‌پيشه : هم شغل و همكار . و پيشهء آتش : كارهاى شيطانى . و پيشه كردن : شغل و كسب قرار دادن .
پيشه
پيشه
(
pice
) ا . پ . ريسمانى كه از ليف خرما تابند .
پيشه شاگرد
پيشه شاگرد
(
peyce - c gerd
) ا . پ .
خدمتگار .
پيشه‌گار
پيشه‌گار
(
peyce - g r
) ا . پ .
پيشه‌گر .
پيشه‌گاه
پيشه‌گاه
(
peyce - g h
) ا . پ . دكان كار و كارخانه .
پيشه‌گر
پيشه‌گر
(
peyce - gar
) ا . پ . صنعتگر و صانع و كاسب و پيشه‌ور .
پيشه‌مرغ
پيشه‌مرغ
(
peyce - morq
) ا . پ .
مرغ مردارخوار .
پيشه‌وار
پيشه‌وار (
peyce - v r
) و پيشه‌ور
(
peyce - var
) ا . پ . صنعتگر و صانع . و كاسب . و هنرور و صاحب هنر .
پيشى
پيشى
(
peyci
) ا . پ . صدر مجلس و صف اول . و سبقت و تقدم و پيشگى . و پيشى گرفتن : پيش دستى كردن و سبقت گرفتن .
پيشياب
پيشياب
(
peyc - y b
) ص . پ . محتاط .
و پيش‌بين و دورانديش .
پيشيار
پيشيار
(
peyc - y r
) ا . پ . قاروره‌اى كه شاش بيمار را در آن كنند و در نزد طبيب برند تا امتحان كند . و بول . و پيشگار . و خادم و خدمتگار . و شاگرد . و مزدور . و بيعانه .
پيشياره
پيشياره
(
peyc - y re
) ا . پ . خوانچه و طبقى كه تنقلات و گل در آن كنند و بمجلس آورند و بتازى شفارج گويند .
پيشين
پيشين
(
peycin
) ا و ص . پ . قدامى و قدامين و كهنه و عتيق . و سابق و قديم . و گذشته و مقدم .
و بامداد و نيم روز و ظهر و نماز ظهر . و منسوب به پيش . و پيشين كردن : تقدم گرفتن و از پيش تصرف كردن و مساعده دادن .
و پيشين گفتن : از آينده گفتن و از پيش .