فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٤٩
پوستين
حضرت زردشت .
پورفان
پورفان
(
purf n
) ا . پ . گدايان شوخ چشم .
پوركر
پوركر
(
pur - kar
) ا خ . پ . نام دختر پادشاه كنوج كه زن بهرام گور بود .
پوركند
پوركند
(
povr - kand
) ا . پ . اطاق و ايوان . و منزل و خانه .
پورمند
پورمند
(
povr - mand
) ا . پ . گياهى خوش‌بو .
پورمند
پورمند
(
pur - mand
) ص . پ . عيالمند و صاحب فرزندان بسيار .
پوره
پوره
(
pure
) ا . پ . پور و پسر . و تنهء درخت .
پوره
پوره
(
pure
) ص . پ . - مأخوذ از هندى - پر و كامل و تمام .
پوريان
پوريان
(
puri n
) ا . پ . ساكنين و متوطنين شهر كنوج .
پوز
پوز
(
povz
) ا . پ . پيرامون . و گرداگرد دهان . و ما بين لب و بينى انسان و لب و بينى چارپايان . و منقار مرغان . و تنهء درخت .
پوزبند
پوزبند
(
povz - band
) ا . پ . افسار مانندى كه بر پوز حيوانات بندند .
پوزش
پوزش
(
povzec
) ا . پ . عذر و معذرت و پوزنج . و پوزش كردن : معذرت خواستن .
پوزش‌پذير
پوزش‌پذير
(
povzec - pazir
) ا . پ .
كسى كه معذرت مىپذيرد و قبول مىكند .
پوزكند
پوزكند
(
povz - kand
) ا . پ . پوزكند .
و ايوان و خانه و منزل .
پوزمال
پوزمال
(
povz - m l
) ا . پ . لواشهء نعلبندى .
پوزن
پوزن
(
povzan
) ا . پ . زمينى كه براى كشت آماده كرده باشند .
پوزنج
پوزنج
(
povzanj
) ا . پ . پوزش .
پوزه
پوزه
(
povze
) ا . پ . پوز . و تنهء درخت .
پوزى
پوزى
(
puzi
) ا . پ . قسمتى از رخت اسب . و روى و چهره و صورت .
پوزيدن
پوزيدن
(
povzidan
) ف ل . م . پ .
عذر آوردن و معذرت خواستن .
پوزينه
پوزينه
(
puzine
) ا . پ . بوزينه و ميمون .
پوژ
پوژ
(
povj
) ا . پ . پوژ .
پوژنگ
پوژنگ
(
pujang
) ا . پ . رقعه . و پاره و قطعه .
پوژه
پوژه
(
puje
) ا . پ . ران و فخذ . و آن قسمت از تنهء درخت كه متصل بريشه باشد .
پوژينه
پوژينه
(
povjine
) ا . پ . بوزينه و ميمون .
پوس
پوس
(
pus
) ا . پ . چرب زبانى . و فروتنى . و فريب . و ملايمت .
پوسانه
پوسانه
(
pus ne
) م ف . پ . بطور چرب زبانى . و بطور فروتنى . و فريبانه .
پوسانيدن
پوسانيدن
(
pus nidan
) ف م . پ .
پوسيدن كنانيدن .
پوست
پوست
(
povst
) ا . پ . جلد يعنى غشائى كه مىپوشاند بدن انسان و ساير حيوانات را و پردهء بيرونى و قشر و خاموز و آنچه احاطه مىكند بعضى ميوجات را مانند پوست نارنج و پوست خيار . و قشر درخت . و كوكنار . و صدف .
و غيبت و بدگوئى . و مذمت . و پوست انسانى بسيار متخلخل است و در آن مسامات و سوراخهاى بىنهايت كوچكى واقع شده‌اند كه هوا از آنها در بدن انسانى نفوذ مىكند و بواسطهء عرق سبب مىشوند تنقيه بدن را از مواد مضره و لزوم استعمال حمام به همين جهت است زيرا مانع مىشود عروض امراضى را كه ممكن است بواسطهء انسداد اين مسامات از چرك و كثافت عارض شوند . و پوست باز كردن و يا پوست دادن : بيان كردن آنچه در دل پنهان است .
و راز گفتن . و پوست بركردن :
اظهار ما فى الضمير نمودن و پوست سگ بر روى كشيدن : بىحيائى و بىشرمى نمودن و پوست كردن محرم و انيس ساختن و غيبت نمودن . و پوست كندن : سلخ كردن و ظاهر ساختن و عيب كسى بيان كردن . و پوست كنده گفتن : برملا و صريح گفتن . و به پوست كسى افتادن : بهتان و تهمت گفتن . و پوست مس : توبال مس .
پوست بازرفتگى
پوست بازرفتگى
(
povst - b z - raftagi
) ا . پ . خراش و سحج .
پوست بازرفته
پوست بازرفته
(
povst - b z - rafte
) ص . پ . خراشيده .
پوست باز كرده
پوست باز كرده
(
povst - b z - karde
) ص . پ . پوست كنده شده .
پوستپاره
پوستپاره
(
povst - p re
) ا . پ . درفش كاويان .
پوست‌پوش
پوست‌پوش
(
povst - povc
) ص . پ .
گداى عريان .
پوست‌پيرا
پوست‌پيرا (
povst - pir
) و پوست پيراى
(
post - pir y
) ا . پ . دباغ .
پوست‌رفتگى
پوست‌رفتگى
(
povst - raftagi
) ا . پ .
خراش و سحج .
پوست رفته
پوست رفته
(
povst - rafte
) ص . پ .
خراشيده .
پوستگال
پوستگال (
povst - g l
) و پوستگاله
(
povst - g le
) ا . پ . پوست بىموى زير دنبهء گوسپند و پوست دبر گوسپند كه سرگين از پشمهاى آن آويخته است .
پوستى
پوستى
(
povsti
) ص . پ . گستاخ . و تنبل . و ترياكى . و آنكه مست مىشود از خوردن مطبوخ كوكنار .
پوستيان
پوستيان
(
povsti n
) ا . پ . قسمى از چرم .
پوستيرا
پوستيرا (
povstir
) و پوستيراى
(
povstir y
) ا . پ . دباغ و پوست پيراى .
پوستين
پوستين
(
povstin
) ا . پ . لباسى جبه مانند