فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٤٦
پنده
جنگ . و پنجهء كبك درى : لحن هفتم از سى لحن باربد . و پنجه كردن : قبض كردن و گرفتن . و طپانچه زدن . و پنجهء گربه : بيدمشك . و پنجه گرفتن : پنجه در پنجهء ديگرى انداختن براى زورآزمائى .
و پنجهء مريم : گياهى خوشبوى .
پنجه
پنجه
(
panje
) و (
penje
) ا . پ . گياهى كه بر درخت پيچد و عشقه نيز گويند .
پنجه
پنجه
(
panjah
) ا و ص . پ . مخفف پنجاه و بمعنى آن . و ماهى . و قلاب ماهىگيرى .
پنجه‌دار
پنجه‌دار
(
panje - d r
) ص . پ .
شاخه‌دار .
پنجه‌زن
پنجه‌زن
(
panje - zan
) ص . پ . ناخن زننده و چنگ‌زننده .
پنجه‌كش
پنجه‌كش
(
panje - kac
) ا . پ . آلتى آهنين شبيه بدست كه پهلوانان بدان زورآزمائى مىكنند . و يك قسمى از نان .
پنجه‌گير
پنجه‌گير
(
panje - gir
) ا . پ . كسى كه با پنجه زورآزمائى مىكند .
پنج يابندهء برونى
پنج يابندهء برونى
(
panj - y bandeye -
) (
boruni
) ا . پ . حواس خمس ظاهر .
پنج يابندهء درونى
پنج يابندهء درونى
(
panj - y bandeye -
) (
daruni
) ا . پ . حواس خمس باطن .
پنجيانه
پنجيانه
(
panji ne
) ا . پ . نوعى از لوبيا .
پنجيدن
پنجيدن
(
panjidan
) ص . پ . پنجم .
پنجير
پنجير (
panjir
) و پنجيره
(
panjire
) ا . پ . قفس و پنجره .
پنجيك
پنجيك
(
panj - yak
) ا . پ . خمس و يك جزء از پنج جزء چيزى .
پنجين
پنجين
(
panjin
) ص . پ . پنجمين .
پنجيوده
پنجيوده
(
panj - yovde
) ا . پ . پنج عدد و پنج واحد . و پنجتا .
پنچايت
پنچايت
(
panc yat
) ا . پ . حكميت پنج نفر .
پنچه
پنچه
(
ponce
) ا . پ . ناصيه و پيشانى .
و آن موى از سر زلف كه پيچ و خم داده به روى پيشانى چسبانند . و پنچه بر كسى زدن :
رسوائى كردن و رنجانيدن و هلاك كردن .
پنچه‌بند
پنچه‌بند
(
ponce - band
) ا . پ . عصابه و پيشانىبندى كه زنان بر پيشانى مىبندند .
پند
پند
(
pand
) ا . پ . نصيحت و اندرز و موعظه . و ياد . و توبيخ . و اخطار و غليواج و پند پدر نصيحت پدر و توبيخ و اخطار پدر .
و پند پذيرفتن : نصيحت پذيرفتن . و پند دادن : نصيحت كردن و ياد دادن و آموزانيدن . و پند شنيدن : نصيحت شنيدن .
و پند كردن : نصيحت كردن و موعظه كردن . و پند گرفتن : ياد گرفتن و آموختن . و پند گفتن : نصيحت و اندرز گفتن و موعظه گفتن .
پند
پند
(
pend
) ا . پ . مقعد و نشستگاه .
پند
پند
(
pond
) ا . پ . گلولهء پنبهء حلاجى شدهء براى رشتن .
پندار
پندار
(
pand r
) ا . پ . كسى كه پند گيرد .
پندار
پندار
(
pend r
) ا و ص . پ . گمان . و وهم . و خيال . و تصور . و عقيده . و انديشه و فكر . و كبر و غرور و عجب . و چون بطور صفت استعمال شود بمعنى پندارنده و فكركننده و انديشه‌كننده مىباشد و درين صورت بطور تركيب استعمال مىگردد مانند دورپندار .
پندارانيدن
پندارانيدن
(
pend r nidan
) ف م . پ . تصور و تفكر كنانيدن . و سبب خيال كردن و گمان كردن شدن و سبب فرض كردن و ملاحظه كردن گشتن .
پندار رازى
پندار رازى
(
pand r - r zi
) ا خ . پ .
خواجه كمال الدين از شعراى معروف رى كه در سال 401 هجرى وفات نمود .
پندارگان
پندارگان
(
pend rag n
) پ . ج .
پنداره تخيلات و تصورات .
پنداره
پنداره
(
pand re
) ا . پ . فكر و خيال و تخيل و انديشه .
پندارى
پندارى
(
pend ri
) پ . كلمهء فعل يعنى گمان مىكنى و انديشه مىكنى .
پندارى
پندارى
(
pend ri
) ا . پ . فكر و انديشه .
پنداريدن
پنداريدن
(
pend ridan
) ف ل م . پ .
پنداشتن .
پنداشتن
پنداشتن
(
pend ctan
) ف ل م . پ . گمان بردن . و تصور كردن و خيال كردن . و مغرور شدن .
پنداشتى
پنداشتى
(
pend cti
) ا . پ . انديشه .
و راى . و عقيده .
پندر
پندر
(
pandar
) و (
pondar
) ا خ . پ .
نام قلعه‌اى نزديك شيراز .
پندره
پندره
(
pendare
) ا . پ . احمق و كودن .
و طفل حرامزاده .
پندش
پندش (
pondac
) و پندك
(
pondak
) ا . پ . گلولهء پنبهء حلاجى شده .
پندند
پندند
(
pandand
) ا . پ . بلغت زند و پازند فرزند .
پندو
پندو
(
pandu
) و (
pendu
) ا . پ .
كنه .
پندو
پندو
(
pendu
) ا . پ . آواز جريان آب .
پندوا
پندوا
(
pandv
) ا . پ . گياهى كه بفرانسه رزدا (
rezed
) گويند .
پندوره
پندوره
(
pandure
) ا . پ . برادرى كه يا صلبى باشد و يا بطنى . و تره تيزك .
پندوره
پندوره
(
pendure
) ا . پ . آواز جريان آب .
پنده
پنده
(
pende
) ا . پ . قطره و چكه . و لكه . و داغ . و نقطه . و بىموئى شقيقه‌ها .
پنده
پنده
(
ponde
) ا . پ . كنه و آماسيدگى بدن حيوان .