فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٣٧

پشتمال

دعاى بد كردن و نفرين كردن . و پشوليدن .

پسهانيتن

پسهانيتن

(

pash nitan

) ف م . پ .

بلغت زند و پازند پسانتن و افشاندن .

پسيج

پسيج

(

pasij

) ا . پ . مهيا و آماده و تدارك و تهيهء سفر .

پسيخوان

پسيخوان

(

pasix n

) ا . پ . مخنث .

پسين

پسين

(

pasin

) ص . و م ف . پ . آخرين و جديدترين . و عصر . و ما بين ظهر و غروب .

و جنگ پسين : آخرين جنگ .

پسينيان

پسينيان

(

pasini n

) ا . پ . نقيض پيشينيان .

و متاخرين . و ابناى زمان .

پش

پش

(

pac

) ا . پ . موى گردن و كاكل اسب . و فش . و طره‌اى كه بر سر دستار و كمر گذارند .

پش

پش

(

pac

) ص . پ . شبيه و نظير و مانند .

و ناقص . و فرومايهء از هر چيز .

پش

پش

(

poc

) ا . پ . جغد .

پش

پش

(

pec

) پ . مخفف پيش .

پشام

پشام

(

pac m

) ا . پ . هر چيز تيره رنگ .

پشان

پشان

(

pac n

) ا . پ . گذر . و معبر .

پشاور

پشاور

(

pac var

) ا خ . پ . ايالتى از هندوستان .

پشت

پشت

(

poct

) ا . پ . ظهر . و جزء خلفى از تنورهء بدن انسان . و جانب خارج . و جزء خارجى از دست . و جزء فوقانى از قدم و جزء فوقانى از تنورهء بدن حيوانات چارپا كه مقابل شكم است و بالاى زين . و جزء خلفى از صندلى . و طرف خارجى كتاب . و طرف بيرون از هر چيز و صفيحهء شمشير و جز آن . و پناه و پشتيبان .

و تكيه‌گاه . و حامى . و دستگير . و نسل و نسب و نژاد . و مردى كه گرفتار بيمارى ابنه باشد . و اخ . بلده‌اى در نيشابور . و قريه‌اى در بادغيس . و پشت بر پشت : يعنى نسل بر نسل و پدر بدر پر . و پشت به پشت دادن : بهم تكيه كردن و با هم اتحاد كردن .

و پشت بام : جزء فوقانى خانه كه محاذى آسمان است . و پشت پا خاريدن : شاد شدن و خوش آمدن و خوشحال گرديدن . و پشت پا زدن : ترك كردن و اعتراض نمودن و منهزم گشتن . و پشت‌پاى : حيز و مخنث و مأبون . و پشت پلنگ : كنايه از ابلق . و پشت چمن : صحن چمن . و پشت دادن و نمودن : روى گردانيدن و روى گردان شدن و گريختن . و نيز پشت دادن : تكيه كردن . و پشت دست گزيدن نادم شدن و پشيمانى و تأسف حاصل كردن .

و پشت زمين : روى زمين . و پشت ماهى : شب . و پشت و پناه : حامى و ملجأ .

پشتاپشت

پشتاپشت

(

poct - poct

) م ف . پ .

پشت به پشت .

پشتاره

پشتاره

(

poct re

) ا . پ . پشتواره .

پشت‌انداز

پشت‌انداز

(

poct - and z

) پ . لاطى و ملوط . و بر ملوط بيشتر اطلاق شود .

پشتبان

پشتبان

(

poct - b n

) ا . پ . تكيه‌گاه .

و چوبى كه در پس در اندازند تا گشوده نشود .

و حامى و دستگير .

پشت‌بست

پشت‌بست

(

poct - bast

) ا . پ . لفافهء بزرگ . و بسته و بار . و جل اسب .

پشت‌پاى

پشت‌پاى

(

poct - p y

) ا . پ . حيز و مخنث و مأبون . و بدنام . و كلمهء فحش .

پشت‌پناه

پشت‌پناه

(

poct - pan h

) ا . پ . رفيق و مددگار و حامى . و پناه‌گاه .

پشت‌پوزى

پشت‌پوزى

(

poct - povzi

) ا . پ .

قشقون و پاردم .

پشت‌خار

پشت‌خار

(

poct - x r

) ا . پ . قشو .

پشت‌خاريده

پشت‌خاريده

(

poct - x ride

) ص . پ .

قشو شده .

پشت‌خم

پشت‌خم

(

poct - xam

) ص . پ . كوز و راكع و خاضع .

پشت‌دار

پشت‌دار

(

poct - d r

) ا و ص . پ .

پشتيبان . و چوب پس‌در . و پارچهء ستبر . و داراى پشت و پشتى . و پشت داده و تكيه داده .

پشترغ

پشترغ (

poctaraq

) و (

poctoroq

) و پشترق (

poctoroq

) و پشتروغ

(

poctoruq

) ا . پ . يك نوع خار سمى و مهلك شتران .

پشت‌ريش

پشت‌ريش

(

poct - reyc

) ص . پ . پشت زخم . و ستورى كه پشتش زخم باشد .

پشتك

پشتك

(

pactak

) ا . پ . شبنم و ژاله .

و موى مجعد . و سرگين گوسپند و بز . و دندان كل .

پشتك

پشتك

(

poctak

) ا . پ . مصغر پشت و لگد . و يك قسم جامهء كوتاهى كه مردم دار المرز پوشند . و يك قسم بيمارى مر ستور سوارى را كه جوششهاى چند بر دست و پاى آنها عارض شده و از رفتار باز مانند . و يك نوع بازى كه يك نفر خم شده دستها را بر زانو نهد و ديگرى از روى آن بجهد .

پشتكر

پشتكر

(

pactkar

) ا . پ . دندان كل .

پشتك‌زن

پشتك‌زن

(

poctak - zan

) ا . پ .

كسى كه پشتك مىزند و پشتك بازى مىكند . و لگدزننده .

پشتگانى

پشتگانى

(

poct - g ni

) ا . پ . جيرهء مقابل مواجب . و مقررى . و وظيفه .

پشت‌گرمى

پشت‌گرمى

(

poct - garmi

) ا . پ . مدد گارى . و قوت .

پشتلنگ

پشتلنگ

(

poct - lang

) ص . پ . هرزه .

و ناقص و معيوب . و بىمعنى . و پس‌افتاده .

پشتماز

پشتماز (

poct - m z

) و پشتمازه

(

poct - m ze

) ا . پ . استخوانهاى ميان پشت كه بتازى صلب گويند . و گوشتى كه در طرف درونى استخوان پشت بود .

پشتمال

پشتمال

(

poct - m l

) ا . پ . پيش‌لنگ .