فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٣٠
پريشان‌سير
پريدگان
پريدگان
(
paridag n
) ا . پ . پرندگان و طيور .
پريدگى
پريدگى
(
paridagi
) ا . پ . پرش و طيران .
پريدن
پريدن
(
paridan
) ف ل . پ . پرواز كردن در هوا و بال زدن . و جستن اندام مانند چشم و لب و جز آن .
پريدن
پريدن
(
peridan
) ف ل . پ . لايق و مناسب بودن - و اين فعل از افعالى است كه استعمال آن متروك شده و تنها سيوم شخص مفرد زمان حال آن كه پرد باشد مستعمل است .
پريدن
پريدن
(
poridan
) ف م . پ . مملو ساختن و پر كردن .
پريده
پريده
(
paride
) ص . پ . رنگ رفته و زرد شده . و بىرنگ شده .
پرىدهوت
پرىدهوت
(
pari - dohut
) ا خ . پ .
پرىدخت . و لقب روشنك دختر دارا كه زن اسكندر مقدونيائى باشد .
پرىديدار
پرىديدار
(
pari - did r
) ص . پ .
پرى پيكر .
پرير
پرير
(
parir
) م ف . پ . روز پيش از ديروز . و پرير پرير : روز پيش از پرير كه چهار روز پيش باشد . و پريرسال :
سال پيش از پارسال .
پرىرخ
پرىرخ (
pari - rox
) و پرىرخسار
(
pri - roxs r
) ص . پ . خوب‌روى . و فرشته روى و كسى كه رويش مانند پرى بود .
پريرفت شدن
پريرفت شدن
(
pariraft - codan
) ف ل . پ . مبتلا به تشنج و يا تبخال گشتن از ديدن خوابهاى آشفته .
پريرم
پريرم
(
pariram
) و (
parirom
) م ف .
پ . روز پيش از پرير .
پريروز
پريروز
(
parirovz
) م ف . پ . روز پيش از ديروز .
پريروى
پريروى
(
pari - ruy
) ص . پ . پرى رخسار .
پريره
پريره
(
parire
) ا . پ . تعرض . و نانى كه به روى آتش زغال پزند . و طلائى . و سرخ طلائى و طلائى سرخ .
پريره
پريره (
parire
) و پريرينه
(
paririne
) م ف . پ . روز پيش از ديروز .
پريز
پريز
(
pareyz
) ا . پ . فرياد و فغان .
و سبزه‌اى كه در كنار جوى و رودخانه و تالاب و جائى كه آب بسيار باشد مىرويد . و پرويزن و آردبيز .
پرىزاد
پرىزاد (
pari - z d
) و پرىزاده
(
pari - z de
) ا . پ . فرزند پرى .
پريزبان
پريزبان
(
pareyz - b n
) ا . پ . شخصى كه آرد مىبيزد .
پرىزده
پرىزده
(
pari - zade
) ص . پ . جن‌زده و مجنون . و سحر كرده شده .
پريزن
پريزن
(
pareyzan
) ا . پ . پرويزن .
پريسال
پريسال
(
paris l
) م ف . پ . پيرارسال و سال پيش از پارسال .
پرىساى
پرىساى
(
pari - s y
) ا و ص . پ .
پرىافساى . و پريخوان . و افسونگر .
پريستار
پريستار
(
parist r
) ا . پ . وزير مختار و ايلچى .
پريسوز
پريسوز
(
pari - sovz
) ا خ . پ . نام معبدى كه خسرو پرويز بنا نهاده بود . و نام مقامى .
پريش
پريش
(
pareyc
) ا و ص . پ . پريشان و پريشان‌كننده . و از هم جدا و متفرق و پريشانى و آشفتگى .
پريشان
پريشان
(
pareyc n
) ص . پ . متفرق و پراكنده و ژوليده . و آشفته . و حيران و سرگشته . و متوحش . و بدحال . و مغموم و آزرده . و دلتنگ . و بدبخت . و بىچيز و بىمكنت . و بيزار . و مضطرب و متوحش . و اوراق پريشان : ورقهاى بىترتيب . و زلف پريشان : زلف پراكنده و ژوليده .
و سخن پريشان : هذيان و كلام بىربط .
و پريشان بودن : مضطرب و بدحال و متوحش بودن و فقير و دست تنگ بودن و خيالات واهى داشتن . و پريشان شدن : متفرق شدن . و پراكنده گشتن و بىچيز و گدا و بدبخت شدن و مضطرب و متوحش شدن . و پريشان كردن : متفرق و پراكنده كردن و مضطرب كردن و آزرده كردن و ژوليده كردن .
و پريشان گفتن : بيهوده و بىمعنى گفتن .
پريشان‌جلوه
پريشان‌جلوه
(
pareyc n - jelve
) ص . پ . آنكه آشكارا نيست و نابود مىكند .
و پراكنده مىسازد .
پريشان‌حال
پريشان‌حال
(
pareyc n - h l
) ص . پ .
بدحال و تبه‌روزگار . و دلگير .
پريشان‌حالى
پريشان‌حالى
(
pareyc n - h li
) ا . پ .
بدحالى . و تبه‌روزگارى . و ملالت و دلگيرى .
و تنگدستى .
پريشان‌خاطر
پريشان‌خاطر
(
pareyc n - x ter
) ص . پ . آزرده و مضطرب و مغموم .
پريشان‌خرام
پريشان‌خرام
(
pareyc n - xer m
) ص . پ . آواره و دوره‌گرد .
پريشان‌دماغ
پريشان‌دماغ
(
pareyc n - dam q
) و
پريشان‌راى
پريشان‌راى
(
pareyc n - r y
) ص . پ . آشفته و شوريده . و سرگردان .
پريشان‌روزگار
پريشان‌روزگار
(
pareyc n - rovzg r
) ص . پ . بىسرانجام . و تنگدست .
پريشان‌ساز
پريشان‌ساز
(
pareyc n - s z
) ص . پ .
افشان‌كننده و پراكنده‌كننده .
پريشان‌سخن
پريشان‌سخن
(
pareyc n - soxan
) ص . پ . شوريده گفتار .
پريشان‌سفر
پريشان‌سفر
(
pareyc n - safar
) و
پريشان‌سير
پريشان‌سير
(
pareyc n - sayr
) ص . پ .
آواره و گمراه و سرگردان .