فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٢٧
پروردگى
پروازه
پروازه
(
parv ze
) ا . پ . توشه و طعامى كه در سفر و سير و شكار همراه بردارند و يا از دنبال بياورند . و درمنه و بوته‌اى كه از پى عروس ريزند و جابجا آتش زنند . و آتشى كه پيشاپيش عروس افروزند . و آتشى كه مردمان قديم ايران در هنگامى كه عروس را به داماد سپردندى بيفروختندى و دامن عروس و داماد را بهم بسته بر گرد آن آتش طوف دادندى . و عيش و خرمى . و ورق نقره و طلا كه جهت نثار نمودن ريزه‌ريزه كنند .
پروازه‌گر
پروازه‌گر
(
parv ze - gar
) ا . پ .
زرورق‌ساز .
پروازى
پروازى
(
parv zi
) ا . پ . حاشيه و سجاف و مغزى لباس .
پرواس
پرواس
(
parv s
) ا . پ . لمس و سودن دست بر چيزى . و نمو و درازى . و جلادادگى . و دانش . و خلاص . و فراغ . و پرداخت . و ترس و بيم . و پرواس كردن : شناختن . و سودن . و بازى كردن .
و دراز كردن .
پرواسيدن
پرواسيدن
(
parv sidan
) ف م . پ .
لمس كردن و با دست آزمودن چيزى را كه سخت و يا نرم و فربه و يا لاغر است . و سودن . و ترسيدن و واهمه نمودن . و تصور كردن و پنداشتن . و دريافت كردن .
پرواش
پرواش
(
parv c
) ا . و ص . پ . غافل و بىخبر . و بىپروا . و سرگردان و متحير .
و گوشه . و انتها . و سرين .
پرواق
پرواق
(
parv q
) ا . پ . گياهى كه از آن سريش مىسازند .
پرواك
پرواك (
parv k
) و پرواگ
(
parv g
) ا . پ . پاس . و پاسبان . و صدا .
و برگشت آواز .
پروال
پروال
(
parv l
) ا . پ . پرگار . و ميهمان .
پروان
پروان
(
parv n
) ا خ . پ . شهرى نزديك غزنين . وا . چرخ ابريشم‌تابى . و طوطى . و تقصير و گناه . و سخاوت و جوانمردى .
و گردش و تفرج . و منظر و نمايش . و هر چيز حيرت‌انگيز .
پروانجات
پروانجات
(
parv nej t
) پ . ج .
پروانه . و احكام و فرامين پادشاهان .
پروانچه
پروانچه
(
parv nce
) ا . پ . نظم . و حكم و فرمان . و اجازه و اذن .
پروانچى
پروانچى
(
parv nci
) ا . پ . صاحب منصب حكومت . و كاتب فرامين پادشاهى .
پروانك
پروانك
(
parv nak
) ا . پ . جانورى كه فريادكنان پيشاپيش شير مىرود و جانوران ديگر را خبردار مىكند و سياه گوش نيز گويند .
و پيشرو لشكر كه بتازى فروانق گويند . و قاصد و پيك . و نامه‌بر پياده . و سردار لشكر .
پروانگى
پروانگى
(
parv nagi
) ا . پ . حكم و فرمان و اجازه .
پروانه
پروانه
(
parv ne
) ا . پ . جانوركى پرنده كه شبها خود را بشعلهء شمع و چراغ زند .
و شمع . و چراغ . و قاصد . و جانورى كه پيشاپيش شير مىرود و ساير جانوران را خبردار مىكند . و خطى كه براى رخصت سفر و جز آن بدست مردم دهند . و پيشرو . و قائد لشكر . و حكم و فرمان پادشاهان . و برات . ج : پروانجات . و قابله و ماماچه . و اذن و اجازه . و دستور . و فتواى قاضى .
و ميانه . و ملخ . و حاجب و دربان . و جوان ظريف زيرك . و پروانهء روم ا خ . : لقب معين الدين كاشى كه بحكومت روم از جانب هلاكو منصوب گرديد .
پروانى
پروانى
(
parv ni
) ا . پ . فندكشتى .
و سقوط و افتادگى .
پرواوه
پرواوه
(
parv ve
) ا . پ . پاسبان و نگهبان و قراول .
پرواه
پرواه
(
parv h
) ا . پ . پروا .
مر . پروا .
پرواى
پرواى
(
parv y
) ص . پ . سهل و آسان . و نرم . و جلد و چالاك . و جسيم و سمين و فربه .
پروائى
پروائى
(
parv i
) ص . پ . محتاج .
و درويش . و تنگ‌دست .
پروبال
پروبال
(
paro - b l
) م ف . پ . زور و قوت . و پروبال داشتن : زور و توانائى داشتن .
پروپاى
پروپاى
(
paro - p y
) م ف . پ . تاب و طاقت . و قدرت و توانائى . و پروپاى داشتن : طاقت و قدرت داشتن .
پرور
پرور
(
parvar
) ص . پ . پرورنده و تربيت‌كننده . و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند تن‌پرور : كسى كه تن خود را پرورش مىدهد يعنى تنبل و بيكاره و تن‌آسا .
و سايه‌پرور : كسى كه در سايه پرورش يافته باشد . و غريب‌پرور : كسى كه شخص غريب را پرورش مىكند و مىنوازد .
پرور
پرور
(
parvar
) و (
parur
) ا . پ .
پيوند . و خواه انسان به انسان و يا درخت بدرخت . و طراز . و ريشه . و فراويز . و سجاف .
پروراندن
پروراندن (
parvar ndan
) و پرورانيدن
(
parvar nidan
) ف م . پ .
سبب پرورش شدن . و پروردن كنانيدن .
پروردشانه
پروردشانه
(
parvard - c ne
) ص .
پ . درخشان و منور .
پروردگار
پروردگار
(
parvardag r
) ا . پ .
يكى از اسماى بارىتعالى جل جلاله . و رب النوع . و پادشاه كه پروردگارگونه نيز گويند .
و پرورنده .
پروردگى
پروردگى
(
parvardagi
) ا . پ .
تربيت . و پرستارى .