فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٢٤
پرگين
پرفغان
پرفغان
(
por - faq n
) ص . پ . پر همهمه و پر غوغا .
پرك
پرك
(
park
) ا . پ . آواز شكافتن چوب در حين سوختن و تخم كتان .
پرك
پرك
(
pork
) ا خ . پ . قلعه‌اى در لارستان فارس .
پرك
پرك
(
perk
) ا . پ . پلك چشم و جفن .
پرك
پرك
(
parak
) ا . پ . ستارهء سهيل . و مطلق صدا و ندا . و ا خ . نام رودخانه‌اى .
پركار
پركار
(
par - k r
) ا . پ . پرگار و دايره .
و پركار زدن و يا كشيدن و يا نهادن :
دايره كشيدن . و پركار كردن : سرگردان كردن .
پركار
پركار
(
por - k r
) ص . پ . بامهارت و خوب و نيك اجرا شده . و كارگر . و ستبر .
و فربه .
پركارى
پركارى
(
por - k ri
) ا . پ . كلفتى و ستبرى .
پركاش
پركاش
(
park c
) ا . پ . خاك اره . و دقت و توجه .
پركاله
پركاله
(
park le
) ا . پ . آتش پاره .
و جام شيشه .
پركام
پركام
(
park m
) ا . پ . رحم . و بوهمان . و زهدان و بچه‌دان . و بون و بوگان .
پركان
پركان
(
park n
) ا . پ . جهل . برابر علم . و سكوت از جواب بواسطهء عدم معرفت و علم .
پركاوش
پركاوش
(
par - k vec
) ا . پ . پيرايش درخت رز و درختان ديگر و بريدن شاخه‌هاى زيادتى .
پركاه
پركاه
(
par - k h
) ا . پ . پركاه . و برگ گياه . و هر چيز فرومايه .
پركاه
پركاه
(
por - k h
) ص . پ . با كاه انباشته شده .
پركر
پركر
(
parkar
) ا . پ . انتظار و چشم به راه داشتن .
پر كردن
پر كردن
(
por - kardan
) ف م . پ .
ممتلى ساختن و مملو كردن .
پركردنى
پركردنى
(
por - kardani
) ا . پ .
چيزى كه قابل پر كردن باشد .
پركسون
پركسون
(
poraksun
) ا . پ . زين‌پوش .
پركم
پركم
(
par - kam
) ص . پ . ناچيز شده .
و از كار افتاده و بيكار افتاده .
پركن
پركن
(
parkan
) ا . پ . خرخره و قشو .
پركنده
پركنده
(
par - kande
) ص . پ . درمانده و عاجزشده . و پراكنده . و هر مرغى كه پرهاى وى را بركنده باشند .
پركوهان
پركوهان
(
par - kuh n
) ا . پ . بر كوهان .
پركين
پركين
(
parkin
) ا . پ . آتشدان . و معبد مغان .
پركينه
پركينه
(
por - kine
) ص . پ . شخصى كه بشدت آزار و اذيت كسى را در دل پوشيده داشته باشد . و بدخواه . و بدانديش .
پرگار
پرگار
(
parg r
) ا . پ . افزارى فلزى كه مهندسان و نقاشان بدان دايره كشند و بتازى فرجار گويند . و دايره‌اى كه با اين افزار ساخته باشند . و جمعيت . و اشياى عالم . و اسباب و سامان . و چنبر . و طوق گردن . و پرگار فلك يا پرگار چرخ :
دايره و منطقهء فلك .
پرگاره
پرگاره
(
parg re
) ا . پ . پرگار خرد .
و دايرهء خردى كه با آن كشند . و جامه‌دان .
و جنسى از پارچهء متقالى . و اشياى عالم .
پرگارى
پرگارى
(
parg ri
) ص . پ . كارى كه بواسطهء پرگار نموده شده باشد .
پرگاس
پرگاس
(
parg s
) ا . پ . - مأخوذ از سانسكريت - طلوع آفتاب .
پرگاس
پرگاس
(
parg s
) ا . پ . درهم آويختگى و تلاش و تجسس .
پرگال
پرگال
(
parg l
) ا . پ . پرگار .
پرگاله
پرگاله
(
parg le
) ا . پ . حصه . و پاره . و لخت . و پينه و وصلهء جامه . و پارچهء ريسمانى از جنس متقال . و پرگاره .
پرگر
پرگر
(
pargar
) ا . پ . مخفف پرگار و بمعنى آن . و طوق مرصعى كه پادشاهان پيشين در گردن مىكرده‌اند و گاه بر گردن اسب مىانداخته‌اند .
پرگرد
پرگرد
(
pargard
) ا . پ . فصل و باب .
پرگسون
پرگسون
(
poragsun
) و (
porogsun
) ا . پ . پركسون . و زين‌پوش .
پرگشت
پرگشت
(
par - gact
) ا . پ . يك نوع گياهى كه به روى زمين پنجه مىاندازد و مانند طناب مىپيچد .
پرگندگى
پرگندگى
(
pargandagi
) ا . پ . پراگندگى .
و پريشانى و تفرق .
پرگنده
پرگنده
(
pargande
) ص . پ . پراگنده و پريشان و متفرق .
پرگنه
پرگنه
(
pargane
) ا . پ . زمينى كه از آن مال و خراج گيرند و ناحيه و محال و بلوك .
پرگنه
پرگنه
(
pargane
) و (
pargene
) ا . پ .
نوعى از عطريات كه بتازى ذريره گويند و پرگينه نيز نامند .
پرگنه‌دار
پرگنه‌دار
(
pargane - d r
) ا . پ .
رئيس اراضى پرگنه .
پرگو
پرگو
(
por - gov
) و (
por - gu
) ص . پ .
كسى كه زياد حرف زند و بىهوده گويد .
پرگوك
پرگوك
(
parguk
) ا . پ . بناى بلند و رفيع .
و بيمارستان و خانه‌اى كه ملجا و پناه‌گاه باشد .
پرگوهر
پرگوهر
(
por - govhar
) ص . پ .
داراى صفات حميدهء بسيار . و داراى هوش و فراست بسيار .
پرگوئى
پرگوئى
(
por - gui
) و (
por - govi
) ا . پ . بسيارگوئى و پرحرفى .
پرگيرى
پرگيرى
(
porgiri
) ا . پ . يك نوع مرغ كوچكى زرد رنگ كه داراى گوشت لذيذى است .
پرگين
پرگين
(
pargin
) ا . پ . عام و شايع .