فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧١٤

پخته

پتوله

پتوله

(

patule

) ا . پ . بافتهء ابريشمى منقش كار هند .

پته

پته

(

pate

) ا . پ . پدر .

پته

پته

(

pate

) ا . پ . - مأخوذ از هندى - شمشير راست كه خميدگى نداشته باشد . و قداره .

پته

پته

(

patte

) ا . پ . - مأخوذ از هندى - اجاره . و شمشير پهن . و يك قسم زينتى در لگام .

پته‌دار

پته‌دار

(

patte - d r

) ا . پ . اجاره‌دار .

پتيا

پتيا

(

poty

) ا . پ . توبه و پشيمانى .

پتياره

پتياره

(

paty re

) ا . و ص پ . آفت و نكبت . و بلا و اندوه . و هر چيز زشت و مهيب و هولناك و موذى . و خصومت و ستيزگى .

و خجلت و شرمندگى . و تندى و شدت و سختى .

و مكر و حيله و فريب و دغا و شرم . و پوشيده و نهفته و پنهان .

پتيارگى

پتيارگى

(

paty ragi

) ا . پ . نازيبائى و محيلى و مهيبى و زشتى .

پتياله

پتياله

(

paty le

) ا خ . پ . شهرى در شمال غربى دهلى .

پتيان

پتيان

(

pety n

) ا . پ . دشمن و عدو و حريف .

پتير

پتير

(

patir

) ا . پ . هر چيز كه پوست و يا تور روى آن كشيده باشند . و فطير و خمير برنيامده .

پتيره

پتيره

(

patire

) ص . پ . هر چيزى كه مكروه طبيعت باشد .

پتيل

پتيل

(

patil

) ا . پ . فتيله .

پتيل‌سوز

پتيل‌سوز

(

patil - sovz

) ا . پ . پايهء چراغ .

پتيله

پتيله

(

patile

) ا . پ . خريطهء پنبه و و لتهء تاب داده كه در چراغ گذارند تا روشن گردد و فتيله معرب آنست .

پج

پج

(

paj

) ا . پ . كوه و جبل .

پج

پج

(

poj

) ا . پ . يك قسم ميوه‌اى كه تمش نيز گويند .

پج

پج

(

poj

) ص . پ . هموار و برابر . و پهن و گشاده و وسيع . و شوريده و پريشان .

و بىاندازه و بىكران . و ناشايسته و نازيبا .

و بىادب و بىتربيت .

پجار

پجار

(

paj r

) ا . پ . پج و كوه و جبل .

پجاوه

پجاوه

(

paj ve

) ا . پ . كورهء آجرپزى .

پجول

پجول

(

pojul

) ا . پ . استخوان شتالنگ و بجول و كعب و استخوان ساق پا .

پجيو

پجيو

(

pajiv

) ا . پ . سالوسى و ريا يعنى اشتغال بامرى كه بواسطهء آن مردم را گول زده و به خود معتقد سازد .

پچاق

پچاق

(

pec q

) ا . پ . - مأخوذ از تركى - چاقو و كارد .

پچ‌پچ

پچ‌پچ

(

pac - pac

) ا . پ . تكلم آهسته و شبانان بواسطهء اين كلمه بز را پيش خود خوانند و نوازش كنند .

پچ‌پچ

پچ‌پچ (

pac - pac

) و پچپچه

(

poc - poce

) ا . پ . سختى كه در افواه مردم افتد ولى بطور نجوا و سرگوشى بهم باز گويند .

پچشك

پچشك

(

pocock

) ا . پ . پشكل گوسپند و بز و پشكل شتر . و پزشك و داروفروش . و پچشك ستور : بيطار .

پچشكى

پچشكى

(

pococki

) ا . پ . طبابت و بيطارى .

پچكم

پچكم

(

peckam

) ا . پ . گرگ و ذئب .

و بارگاه و ديوان خانه .

پچكم

پچكم

(

peckam

) و (

packam

) ا . پ .

خانه‌اى كه اطراف آن پنجره و شبكه باشد .

پچل

پچل

(

pacal

) ص . پ . كسى كه پيوسته لباس و دست و رويش چركين و كثيف بود .

پچواك

پچواك

(

pacv k

) ا . پ . ترجمان و مترجم يعنى كسى كه لغات زبانى را به زبان ديگر بيان كند . و ترجمه .

پچوه

پچوه

(

pacuh

) و (

pacvah

) ا . پ .

ترجمه و معنى .

پچه

پچه

(

pace

) ا . پ . لبلاب .

پچيدن

پچيدن

(

pecidan

) ف م . پ . پيچيدن .

پخ

پخ

(

pax

) ا . پ . خوش . و په و پهلو .

و چهار پخ : چهار پهلو .

پخ

پخ

(

pax

) و (

pex

) پ . به اين كلمه سگ و گربه را مىرانند و دور مىكنند .

پخ‌پخ

پخ‌پخ

(

pax - pax

) پ . كلمهء تحسين يعنى بخ‌بخ و په‌په و طوبى لك و مرحبا بك .

پخپخو

پخپخو

(

pex - pexu

) ا . پ . غلغليج و پخلوچه و پخليچه يعنى حالت خنده و ضحكى كه بواسطهء بردن انگشتان كسى در زير بغل شخص روى دهد .

پخت

پخت

(

paxt

) ا . پ . پخش و پهن . و پخت شدن : پهن شدن و پخش شدن .

پخت

پخت

(

poxt

) پ . ح م . پختن .

پخت

پخت

(

poxt

) ا . پ . لگدخواه از آدمى صادر شود و يا از حيوان .

پخترى

پخترى

(

poxtari

) ا . پ . نانى كه در ميان آن كباب و يا گوشت پخته گذارند تا گرم ماند .

و نانى كه ابتدا دور سفره مىچينند و سپس غذا مىآورند .

پختگان

پختگان

(

poxtag n

) پ . ج . پخته . و پختگان حقيقت : دانايان اسرار و اصلان به حق .

پختگى

پختگى

(

poxtagi

) ا . پ . چيزى كه پخته شده باشد و خام نباشد . و رسيدگى و انضاج .

پختن

پختن

(

poxtan

) ف ل . م . پ . طبخ كردن و جوش دادن . و آماده ساختن . و پزانيدن .

و رسيدن ميوه . و طبخ داده شدن و پخته شدن .

پختنى

پختنى

(

poxtani

) ا . پ . چيز پخته شده و چيز قابل پختن .

پخته

پخته

(

paxte

) ا . پ . پنبه‌اى كه از دانه جدا كرده باشند .

پخته

پخته

(

poxte

) ا و ص . پ . طبخ شده و