فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٥
اب
آيام
آيام
(
y m
) ا . پ . بيخ و ريشه . و آوام و دين و وام .
آيان
آيان
(
y n
) ص . پ . آيندگان .
آيانى
آيانى
(
y ni
) ا . پ . شايستگى و خوبى .
آياى
آياى
(
y y
) ع . ج آية .
آىآى !
آىآى !
(
y - y
) پ . كلمهء فعل يعنى آمد آمد .
آئب
آئب
(
eb
) بازگردنده . ج : اوب و اوّاب و ايّاب .
آئبة
آئبة
(
ebat
) ع . ا . آبى كه در نيمروز خورند .
آية
آية
(
yat
) ع . ا . شخص . و كالبد و جز آن . ج : آيات و آئى و آى و آياى .
و همچنين بمعنى عبرت و پند آمده است . قوله تعالى : لَقَدْ كانَ فِي يُوسُفَ وَ إِخْوَتِهِ آياتٌ لِلسَّائِلِينَ . و معجزه . و دليل . و قصه و رساله . و علامت . و نشان قوله تعالى قالَ رَبِّ اجْعَلْ لِي آيَةً .
آيت
آيت
(
yat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نشان و علامت . و خواجهء كامل و بزرگ .
آيده
آيده
(
yde
) ا . پ . ترى و نمناكى .
آير
آير
(
yer
) ا . پ . بيمارى كه در پوست آدمى پديد آيد و بتازى نبات الليل گويند .
آئر
آئر
(
yer
) ص . ع . گاينده .
آئر
آئر
(
or
) ع . ج . اير .
آيژ
آيژ (
yej
) و آيژك
(
yejak
) ا . پ .
شرارهء آتش .
آيس
آيس
(
yas
) ص . ع . مأيوس‌تر و نااميدتر .
آيش
آيش
(
yec
) م ح . پ . آئيدن . وا . آمدن به هنگام و وقت معين . و هر بخشى از زمين مزروع چنان كه زمينى را جهت زراعت چند بخش كنند و هر ساله يك بخش از آن چند بخش را زراعت كنند و آن را آيش گويند .
آيشتنه
آيشتنه
(
yectane
) و
آيشته
آيشته
(
yecte
) ص : پ . چاپلوس و ا . جاسوس .
آيشم
آيشم
(
yecm
) ا . پ . بلغت زند ماهتاب .
آيشنه
آيشنه
(
yecne
) و
آيشه
آيشه
(
yece
) ص .
پ . چاپلوس و ا . جاسوس .
آيفت
آيفت
(
yeft
) و (
yoft
) ا . پ . استدعا و حاجت و درخواست خواه از خالق و خواه از مخلوق . و ضرورت و احتياج .
آئك
آئك
(
ek
) ص . ع . مثمر و باردار . يق ايك آئك .
آئل
آئل
(
el
) ا . ع . شير ستبر . و هر چيز ستبرى از روغن و عسل و جز آن . ج : ايل (
oyyal
) .
آيلانت
آيلانت
(
yl nt
) ا . پ . به زبان مردم جزائر .
ملوك درخت بزرگ قشنگى كه كرم ابريشم از برگ آن تغذيه مىكند . مر . ابريشم .
آين
آين
(
yan
) ا . پ . آهن .
آين
آين
(
yen
) ا . پ . آئين و رسم و قاعده و قانون .
آئن
آئن
(
en
) ص . ع . رجل آئن : مرد با رفاهيت و تن‌آسان .
آئنات
آئنات
(
en t
) ع . ج آئن .
آئنة
آئنة
(
enat
) ع . ج . اوان . و فلان يصنعه آئنة يعنى فلان اين كار را گاه مىكند و گاه نمىكند .
آيندگان
آيندگان
(
yandeg n
) پ . ج آينده .
آينده
آينده
(
yande
) ص . پ . كسى و يا چيزى كه مىآيد . و پيروى مىكند و از پس وى مىآيد .
و پس از اين مىآيد . و ا . مهمان . و زمان آينده و مستقبل .
آينه
آينه
(
yne
) ا . پ . مر . آئينه .
آيه
آيه
(
ye
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - يك سخن تمام از قرآن و چمراس .
آيهات !
آيهات !
(
yah t
) ع . كلمهء فعل يعنى دور باش .
آيهان !
آيهان !
(
yh n
) ع . كلمهء فعل يعنى دور باش .
آئى
آئى
(
i
) ع . ج آية .
آييان
آييان
(
yay n
) م ف . پ . شايد اين‌طور نباشد . و شايد نه .
آييان
آييان
(
yay n
) ا . پ . هر چيز خوردنى .
آئيدن
آئيدن
(
idan
) ف ل . پ . آمدن .
آيير
آيير
(
yir
) ا . پ . مر آير .
آييژ
آييژ
(
yij
) و
آييژك
آييژك
(
yijak
) ا . پ .
مر . آيژ و آيژك .
آييشه
آييشه
(
yice
) ا . پ . آيشه . و خبر . و ص . :
خبرگيرنده . و اطلاع‌دهنده .
آيين
آيين
(
yin
) ا . پ . رسم و آداب و عادت .
و نظم و ترتيب و قانون و دستور و قاعده .
و شريعت و طريقه و طرز و منوال و روش .
و آرايش و زينت . و ص . : مثل و مانند . و زينت داده شده . و ا خ : نام كوهى كه از آن موميا مىآورند . و آئين جمشيد : نام لحن دوم از سى لحن باربد و نوائى از موسيقى . و آئين بستن ف م . : آماده كردن و زينت دادن .
آئينه
آئينه
(
ine
) ا . پ . صفحهء بلورى كه پشت آن را جيوه اندود كرده‌اند و صورت اشيا در آن منعكس مىگردد . و هر صفحهء صيقلى كه صورت در آن منعكس گردد . و آئينه‌افروز :
صيقل‌گر . و آئينه‌دار . خادمى كه آئينه پيش‌رو گذارد . و ص : ظاهركنندهء حسن و عيب .
و آئينه‌زداى ا . : صيقل‌گر . و آئينهء آسمان ا خ . : آفتاب . و آئينهء چرخ : آسمان و آئينهء خاورى : آفتاب و آئينهء گردان خورشيد . و ائينهء شش جهت : دل حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله .
اب
اب
(
ab
) ا . پ . بلغت زند پدر .
اب
اب
(
ab
) ا . ع . پدر . ج آباء و ابون و ابوة (
abovvat
) . و لا اب لك و لا ابا لك و لا ابك و لا اباك و لا اب لك هر يك از اينها كلمهء دعاست و در حق كسى گفته مىشود خواه با پدر خواه بىپدر گاه در مدح يعنى كافى نيست ترا غير نفس تو . و بيشتر