فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٧٠
بهمى
آمدن و يا بهم برآمدن : منقبض شدن و به روى هم كشيده شدن . و جمع شدن و بسته شدن . و قهر كردن و آزرده شدن . و غضبناك شدن . و متنفر شدن . و رنجيده شدن . و مضطرب و پريشان شدن . و بهم بركردن : آزرده كردن و تصديع دادن .
و بهم درشدن : مخلوط شدن و آميخته شدن .
و برهم زده شدن . و بهم رسانيدن :
بدست آوردن و ميسر كردن . و بهم رسيدن : يكديگر را ملاقات كردن . و ميسر شدن و حاصل شدن . و ظاهر گشتن و بوجود آمدن . و بهم زدن : آشفته كردن و باطل كردن و خراب كردن .
بهم
بهم
(
beham
) پ . كلمهء ايجاب يعنى بلى و آرى .
بهماة
بهماة
(
bohm t
) ا . ع . واحد بهمى (
bohm
) .
بهمار
بهمار
(
bahm r
) م ف . پ . متعدد و بسيار و چندين .
بهم‌آميختگى
بهم‌آميختگى
(
be - ham - meyxtegi
) ا . پ . اختلاط .
بهم‌آميخته
بهم‌آميخته
(
be - ham - meyxte
) ص .
پ . درهم و مخلوط و مختلط .
به همان
به همان
(
behm n
) ا . پ . مرادف فلان و به همان يعنى چون بطور مبهم خواسته باشند نام كسى و يا چيزى را بيان كنند اين كلمه را ذكر مىنمايند و گاه به همان كس و به همان چيز نيز مىگويند .
بهم‌آور
بهم‌آور
(
be - ham - var
) ص . پ .
آنكه فراهم مىكند و مرتب مىسازد و ترتيب مىدهد . و مجتمع و مرتب .
بهم‌بربسته
بهم‌بربسته
(
be - ham - bar - baste
) ص . پ . موهوم و مشكوك .
بهم‌بربسته
بهم‌بربسته
(
be - ham - bar - baste
) ا . پ . گمان و وهم .
بهم‌برزدن
بهم‌برزدن
(
be - ham - bar - zadan
) ف ل . پ . شتاب‌زده شدن و شتابى كردن .
بهمة
بهمة
(
bahmat
) ا . ع . ستور ريزه مانند بره و بزغاله و گوساله ج : بهم (
bahm
) و (
baham
) و بهام (
beh m
) و بهامات ج ج .
بهمة
بهمة
(
bohmat
) ا . ع . كار سخت و مشكل .
و دلاورى كه كسى بر او دست نيابد . و سنگ بزرگ . و لشكر . ج : بهم (
boham
) .
بهمة
بهمة
(
bahemat
) ص . ع . ارض بهمة :
زمين بهمىناك .
بهمتان
بهمتان
(
bahmat n
) ا . پ . سوسن سفيد و يا سوسن سرخ .
بهم‌رسانيدن
بهم‌رسانيدن
(
be - ham - ras nidan
) ف م . پ . حاصل كردن و بدست آوردن .
بهم زدن
بهم زدن
(
be - ham - zadan
) ف م . پ .
زير و رو كردن و خراب كردن و مخلوط كردن و بىترتيب كردن و آشفته كردن .
بهم‌زده
بهم‌زده
(
be - ham - zade
) ص . پ .
مغلوب شده و شكست داده شده . و واژگون شده . و دلگير و غمگين .
بهمزگ
بهمزگ
(
bahmazag
) ا . پ . تشى و خارپشت تيرانداز .
بهم‌سائى
بهم‌سائى
(
be - ham - s i
) ا . پ . اصطكاك .
بهمن
بهمن
(
bahman
) ا . پ . عقل اول .
و راست گفتار و راست كردار . و كوچك بسياردان . و درازدست . و ابر بارنده . و ماه يازدهم از هر سال شمسى . و روز دويم از هر ماه شمسى و بنا بقاعدهء كليهء فارسيان چون نام روز با نام ماه موافق آيد آن روز را عيد كنند و جشن گيرند . و فرشته‌اى كه موكل بر گاو و گوسپند و بيشتر چارپايان باشد و تسكين خشم و قهر كند و آتش غضب را فرو نشاند . و گياهى كه در اين ماه يعنى در ماه يازدهم گل مىكند و بيخ آن سرخ و سفيد است و در روز جشن بهمن كه انواع خورشها ترتيب مىدهند گل بهمن سرخ و سفيد را ميده كرده با نبات و قند مىخورند . و پر كندهاى برف كه بواسطهء حرارت آفتاب ناگاه از بالاى كوه سرازير شده فروافتد . و نام پرده‌اى از موسيقى . وا خ . نام اردشير پسر اسفنديار يعنى بهمن درازدست . و نام كوهى بسيار بلند . و قلعه‌اى در هندوستان . و چشمه‌اى در گرگان .
و دزبهمن : قلعه‌اى بوده در حوالى اردبيل .
بهمن
بهمن
(
bahman
) ا . ع . - مأخوذ از پارسى - بيخ نباتى مشابه ترب ستبر و بيشتر كج و دو قسم است سرخ و سپيد .
بهمنا
بهمنا (
bahman
) و بهمنان
(
bahman n
) ا . پ . بهمن سرخ و بهمن سپيد .
بهمنجنه
بهمنجنه (
bahmanjane
) و بهمنچه
(
bahmance
) ا خ . پ . يكى از جشنهاى مردم ايران كه در روز دويم ماه بهمن مىباشد و چنان كه گفته‌ايم چون نام روز با نام ماه مطابق شود آن روز را جشن كنند و در اين روز سپند را با شير مىخورند و گويند حافظه را قوت مىدهد و طعامى ترتيب مىدهند كه همهء حبوبات در آن مىباشد و گل بهمن سرخ و سپيد بر آن مىپاشند .
بهمن‌زاد
بهمن‌زاد
(
bahman - z d
) ا . پ . عقل كرهء مريخ .
بهمن‌نژاد
بهمن‌نژاد
(
bahman - nej d
) ص .
پ . كسى كه از خاندان بهمن باشد .
بهمنون
بهمنون
(
bahmanun
) ا خ . پ . نام پادشاه پنجم از پادشاهان طبرستان .
بهمنه
بهمنه
(
bahmane
) ا . پ . چرخه .
بهمنيار
بهمنيار
(
bahman - y r
) ا خ . پ . يكى از شاگردهاى شيخ بزرگوار ابو على سينا .
بهمنين
بهمنين
(
bahmanin
) ا . پ . بهمنان و بهمن سرخ و بهمن سفيد .
به همه
به همه
(
bohme
) ص . پ . چيز بىبها و بىقيمت و مغلوب‌نشدنى .
بهمى
بهمى
(
bohm
) ا . ع . گياهى شبيه به