فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٦٧
بهره
بهرا
بهرا
(
bahran
) ا . ع . كلمه‌ايست كه در وقت تعجب گويند اى عجبا . و بهرا له يعنى هلاكى و نگونسارى باد او را .
بهرام
بهرام
(
bahr m
) ا . پ . ستارهء مريخ . و روز بيستم از هر ماه شمسى . و فرشتهء موكل بر امور و مصالح اين روز . و فرشته‌اى كه محافظت مردم مسافر را مىنمايد . و گل كاجيره و ا . خ . نام پنج نفر از پادشاهان ساسانى .
و نيز بهرام شمشير را گويند .
بهرام
بهرام
(
bahr m
) ا خ . ع . نام مردى .
و نام اسبى . و گل كاجيره .
بهرامتل
بهرامتل
(
bahr m - tal
) ا خ . پ .
مناره‌اى كه بهرام چوبينه در عهد هرمز پس از فتح تركستان از سرهاى تركان ساخت .
بهرامج
بهرامج
(
bahr mej
) ا . ع . - مأخوذ از پارسى - بيدمشك .
بهرام چوبين
بهرام چوبين
(
bahr me - cubin
) ا خ .
پ . سرلشكر و سردار هرمز پور نوشيروان كه بواسطهء لاغرى بسيار و خشكى اندام بصفت چوبين مشهور شد .
بهرام شاه
بهرام شاه
(
bahr m - c h
) ا خ . پ .
پادشاه هشتم از سلجوقيان كرمان كه در 565 هجرى بر تخت سلطنت كرمان جلوس كرد . و بهرام شاه غزنوى : پادشاه سيزدهم از غزنويان از سال 512 تا 548 هجرى پادشاهى كرد .
بهرام گور
بهرام گور
(
bahr m - govr
) ا خ . پ .
پادشاه چهاردهم از ساسانيان كه از 420 ميلادى تا 440 پادشاهى كرد و چون به شكار گور مايل بود بدين نام ناميده شد .
بهرامن
بهرامن
(
bahr man
) ا . پ . نوعى از ياقوت سرخ . و جنسى از بافتهء ابريشمى هفت رنگ بسيار نازك و ظريف . و گل كاجيره .
و غازه‌اى كه زنان بر روى مالند و روى را بدان سرخ كنند .
بهرامه
بهرامه
(
bahr me
) ا . پ . ابريشم . و جامهء سبز . و بيدمشك .
بهرامى
بهرامى
(
bahr mi
) ا . پ . دليرى .
و بهادرى و شجاعت . و قتال و جدال و خونريزى .
بهران
بهران
(
bohr n
) ا . پ . باد سموم .
بهراى
بهراى
(
behr y
) ص . پ . بااحتياط .
و سزاوار كار . و مخصوص رياست كارهاى عامه . و باهوش و خيال از روى عقل و احتياط .
بهرة
بهرة
(
bohrat
) ا . ع . زمين فراخ . و ميان وادى . و ا خ . موضعى بنواحى مدينه .
و موضعى بيمامه . و بهرة الليل ا . :
ميان شب و كذلك بهرة اليوم و بهرة الفرس و بهرة الحلقة .
بهرج
بهرج
(
bahraj
) ص . ع . باطل و كذب و ردى از هر چيزى . و مباح . و درم ناسره معرب از نبهرهء فارسى - و قيل هى كلمة هندية اصلها نبهلا فنقلت الى الفارسية فقيل نبهرة .
بهرجة
بهرجة
(
bahrajat
) م . ع . بهرج دمه بهرجة : باطل و هدر كرد خون او را .
و منه قول ابى محجن لابن ابى وقاص : اما اذا بهر حبتنى فلا اشربها ابدا يعنى الخمر اى اهدرتنى باسقاط الحد عنى . و نيز بهرجة :
چيزى را از خوف عشار و جز آن از راه غير مسلوك آوردن و منه حديث الحجاج :
انه اتى بجراب و لؤلؤ بهرج اى عدل به من الطريق المسلوك .
بهرزام
بهرزام
(
baharz m
) ا خ . پ . نام فرشتهء موكل بر سنگهاى قيمتى و جواهرات .
بهرك
بهرك
(
bahrak
) ا . پ . پوست دست و پا و ساير اعضا كه بواسطهء كار كردن سخت شده و پينه بسته باشد . و ريم و چرك .
بهر كدام
بهر كدام
(
behar - kod m
) م ف . پ .
بهريك از آنها .
بهرگى
بهرگى
(
bahragi
) ا . پ . دولت و مال .
و ص . مالدار و دولتمند و توانگر .
بهرم
بهرم
(
bahram
) ا . پ . گل كاجيره .
بهرمان
بهرمان
(
bahram n
) ا . پ . مر . بهرامن .
بهرمة
بهرمة
(
bahramat
) م . ع . رنگ كردن با گل كاجيره و حنا و جز آن . و بهرم لحيته :
سير رنگ كرد ريش را به حنا .
بهرمة
بهرمة
(
bahramat
) ا . ع . شكوفه . و عبادت برهمنان هند .
بهر من
بهر من
(
bahraman
) ا . پ . بت‌خانه .
و ياقوت سرخ .
بهرمند
بهرمند
(
bahramand
) ص . پ . داراى بهره و نصيب . و كامياب .
بهرمه
بهرمه
(
bahrame
) ا . پ . دست‌افزارى كه درودگران چوب و تخته را بدان سوراخ كنند و مته نيز گويند .
بهرنگ
بهرنگ
(
behrang
) ص . پ . باصطلاح جغرافى بوغاز بهرنگ بوغازى را گويند كه در ما بين آسيا و امريكاى شمالى واقع شده و متصل مىكند اوقيانوس پاسيفيك را باوقيانوس منجمد و در سال 1728 عيسوى بواسطهء ملاح دانماركى بهرنگ نام مكشوف گرديد .
بهروج
بهروج (
behrovj
) و بهروجه
(
behrovje
) ا . پ . قسمى از بلور شفاف و كبود رنگ و كم‌بها . و كندر هندى .
بهروز
بهروز (
behrovz
) و بهروزه
(
behrovze
) ا . پ . بهروج و بلور شفاف كبود رنگ كم‌بها . و كندر هندى .
بهرون
بهرون
(
behrun
) ا خ . پ . نام اسكندر فيلفوس مقدونيائى .
بهره
بهره
(
bahre
) ا . پ . حصه و نصيب و قسمت و بخش . و سود و فايده و نفع . و حاصل . و حظ . و تمتع . و بخت و طالع .
و توفيق . و يك لنگه از بار خر و شتر و يا اسب . و بهرهء وصيت : ارث و ميراث .