فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤
آياغ
و عبارت است از حيوانى وحشى كوچكتر از گوزن و شبيه به بز و عمر اين حيوان را مانند گوزن مىتوان از شاخه‌هائى كه در شاخش ديده مىشود معين كرد و نوعا تا ده شاخه در آن مشاهده مىگردد . و نيز آهو بمعنى گناه و عيب و قصور و خطا . و لكه و آلايش . و فساد و فتنه . و فرار ورم و گريز . و فرياد و هراى و بانگ و آواز جهة استمداد . و تنگى نفس . و ص . : خوش چشم و شاهد و معشوق . و آهوى چين ا . آهوى مشك . و آهوى خاور يا آهوى خاورى ا خ . : آفتاب . و آهوى خانهء خاورى : آفتاب . و پادشاه تاتارستان و پادشاه چين . و آهوى زرين : آفتاب . و ا . جام زرين . آهوى فلك ا خ : آفتاب و آهوى سياه : غزال . و آهوى سيمين : ساقى سفيد پوست صاحب حسن و آهوى شير افگن : چشم معشوق و ساقى . و آهوى نر :
ابر سپيد و سياه . و آهوى كس بودن ف ل . : اسير و صيد شدن . و آهوى مانده گرفتن ف م . : بىانصافى كردن . و آهو كردن : ملامت كردن و عيب و خطا گرفتن .
آهوان
آهوان
(
hv n
) ا . پ . آهو بره . و قفا و پس گردن . و معدنچى . و نقب‌زن .
آهوان
آهوان
(
hv n
) ا خ . پ . منزلگاهى ما بين سمنان و دامغان در بالاى كوه و هفت فرسخ تا شهر سمنان مسافت دارد . گويند اينجا همان جائى است كه حضرت ثامن الائمه عليه السلام ضامن آهو شد و از آن جهت آهوان ناميده گشته است .
آهواى
آهواى
(
h - v y
) ا خ . پ . نام شهرى در نزديكى رود آموى .
آهوبان
آهوبان
(
hu - b n
) ا . پ . نگهبان آهو .
آهوبره
آهوبره
(
hu - bare
) ا . پ . يكى از طيور طويل الرجل و از طايفهء منضغط المنقار و بواسطهء ثقل و سنگينى جثه‌اش خيلى كم مىپرد و چون صياد تعاقبش كند و سرعت حركتش جهت پنهان شدن از نظر او مكفى نباشد با كمال سرعت زمين را مىخراشد و شيار مىكند و خاك مىپاشد تا خود را از نظر پنهان سازد .
اين مرغ داراى دوازده قسم است كه همهء آنها در سه قارّهء قديم يعنى آسيا و اروپا و افريقا يافته مىگردد . و آهو برهء فلك ا خ . آفتاب .
و برج حمل .
آهوپا
آهوپا
(
hu - p
) ا . پ . خانهء شش سو . و خانهء مقرنس و گچ‌برى . و رفتار تند و تيز .
آهودل
آهودل
(
hu - del
) ص . پ . جبان و ترسو .
آهودلى
آهودلى
(
hu - deli
) ا . پ . خوف و و ترس و جبن . و آهودلى كردن :
ترسيده شدن و كار كردن با ترس و جبن .
آهو دوستك
آهو دوستك
(
hu - dowstak
) ا .
پ . انيسون برى .
آهورى
آهورى
(
howri
) ا . پ . خردل .
آهوز
آهوز
(
h - vaz
) ا خ . پ . نام تيراندازى معروف .
آهوگان
آهوگان
(
hu - g n
) ج ا . پ . آهو بچگان . و آهو بره‌ها .
آهول
آهول
(
hul
) ا . پ . راه و جادهء زير زمينى .
آهون
آهون
(
hun
) ا . پ . غار و رخنه و نقب .
و معدن و كان . و هر مكانى كه در زير زمين بود و سوراخ در ديوار بخصوص سوراخى كه دزد در ديوار كرده باشد .
آهون‌بر
آهون‌بر
(
hun - bar
) ا . پ . دزدخانه .
و معدنچى . و كننده و نقب‌زننده و چاه‌خو و مقنى .
آهونگاه
آهونگاه
(
hu - neg h
) ص . پ . آنكه مانند آهو مىنگرد .
آهووره
آهووره
(
hu - vare
) ا . پ . آهو بره .
آهوى
آهوى
(
hvoi
) ص . پ . منسوب بآهو .
و شبيه و مانند بدان .
آهوئى
آهوئى
(
hui
) ا . پ . ترس و خوف .
و خطا . و فرار و رميدگى .
آهى
آهى
(
hi
) ا . پ . بلغت زند و پازند آهو بره .
آهى
آهى
(
hi
) ص . پ . منسوب به آه لاريجان .
آهيانه
آهيانه
(
hi ne
) ا . پ . كاسهء سر و جمجمه . و خنك و حلقوم . و يك طرف از سر .
آهيختن
آهيختن
(
heyxtan
) ف م . : پ . بركشيدن .
و آويختن . و تعليم دادن . و آواره كردن .
آهيخته
آهيخته
(
heyxte
) ص . پ . تعليم داده شده . و بركشيده . و قصد شده . و معلق و آويزان .
آهيخته گوش
آهيخته گوش
(
heyxte - guc
) ا . پ . اسب گوش استيخ كرده .
آهيخته هار
آهيخته هار
(
heyxte - h r
) ص . پ .
آنكه گلو صاف مىكند .
آهيز
آهيز
(
heyz
) ص و م ف . پ . باملايمت و مؤدبانه و بطور ادب . و آهسته .
آهيز !
آهيز !
(
heyz
) كلمهء امر يعنى بايست و توقف كن .
آهين
آهين
(
hin
) ا . پ . آهن .
آى
آى
(
y
) ص . پ . آينده . و هميشه مركب با موصوف استعمال مىشود .
آى
آى
(
y
) ع . ج آية .
آيا
آيا
(
y
) پ . كلمهء استفهام .
آيا
آيا
(
y
) م ف . پ . شايد . و اتفاقا . و از روى احتمال .
آياء
آياء
(
y '
) ع . ج آية .
آيات
آيات
(
y t
) ع . ج آية .
آيار
آيار
(
y r
) ع . ج اير .
آياز
آياز
(
y z
) ا خ . پ . مر . اياز .
آياغ
آياغ
(
y q
) ا . پ . نشان و علامت داغ .